۵ سال بلاتکلیفی پرونده یک جانباز/ درخواست ورود رئیس بنیاد شهید و رئیس قوه قضائیه
حمیدرضا حقشناس، جانباز شیمیایی، در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی شهدای ایران اظهار کرد: پرونده اینجانب که پیش از این چندین بار مورد احراز قرار گرفته بود، در سال ۱۳۹۹ مجدداً به کمیسیون احراز ارسال شد؛ اما مشخص نیست به چه دلیل نزدیک به چهار تا پنج سال، بدون اقدام مؤثر، در محل نگهداری کارشناس مربوطه راکد مانده است تا اینکه پس از پیگیریهای شخصی و ورود حراست سازمان، پرونده از بایگانی خارج و برای انجام استعلامات ارسال شد.
وی افزود: پس از انجام استعلامات و وصول پاسخها، پرونده مجدداً به واحد پذیرش و کمیسیون احراز بازگشت، اما اکنون بیش از یک سال است که باز هم بدون دلیل روشن و با وجود آماده بودن پاسخ استعلامات، در انتظار طرح و تعیین تکلیف باقی مانده است.
این جانباز ۵۰ درصد شیمیایی با قدردانی از معاونت حراست سازمان برای پیگیریهای انجامشده، همچنین از برخورد مناسب رئیس واحد پذیرش و درخواست وی برای طرح پرونده در کمیسیون تشکر کرد و گفت: با این حال، کارشناس مربوطه مجدداً پرونده را به همان دلایل قبلی راکد گذاشته و همچنان با وعده «امروز و فردا» تعیین تکلیف آن را به تأخیر میاندازد.
حقشناس با انتقاد از روند پاسخگویی گفت: یک روز گفته میشود پروندهها زیاد است، روز دیگر گفته میشود جلسه تشکیل نشده یا دو هفته دیگر انجام میشود؛ روز دیگری نیز عنوان میشود پرونده مربوط به وزارت اطلاعات است، در حالی که با پیگیریهای مکرر از وزارت اطلاعات، اعلام شده است که این پرونده ارتباطی با آن وزارتخانه ندارد. سؤال این است که چه کسی یا کسانی اجازه نمیدهند پروندهای که استعلامات آن انجام شده، مسیر عادی و قانونی خود را طی کند؟
وی با اشاره به آخرین کمیسیون پزشکی خود در سال ۱۳۹۸ اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم و قابل رسیدگی این است که کمیسیون پزشکی اینجانب بهصورت حضوری و در کمیسیون عالی، با حضور معاون سازمان بنیاد شهید، معاونت درمان، ریاست حراست سازمان، پزشکان و مسئولان ذیربط برگزار شد و صورتجلسات آن نیز موجود است؛ اما چگونه و با چه مجوزی در سیستم ثبت شده که این کمیسیون «غیابی» بوده است؟ این موضوع باید بهصورت دقیق بررسی شود و مشخص شود چه شخص یا اشخاصی مسئول ثبت اطلاعات خلاف واقع در پرونده هستند.
حقشناس ادامه داد: برای من جای سؤال است که چگونه یک جانباز در حدود ۱۳ سالگی، با دستکاری شناسنامه برای اعزام به جبهه، از جان خود نمیترسد، اما امروز باید بشنود که اگر پیگیری پروندهاش را ادامه دهد، ممکن است پرونده او بسته شود؟ مگر کشور قانون ندارد؟ مگر پیگیری حق قانونی، جرم یا تخلف است که باید با چنین تهدیدی پاسخ داده شود؟
وی تأکید کرد: من نگران بسته شدن پرونده نیستم و از حق قانونی خود عقبنشینی نخواهم کرد؛ اما سؤال من این است که چه کسی به یک کارمند اجازه میدهد چنین سخنی بگوید و تهدید کند که در صورت پیگیری، پرونده بسته خواهد شد؟
این جانباز با اشاره به وضعیت جسمانی خود گفت: امروز علاوه بر عوارض ناشی از جانبازی شیمیایی و موج انفجار، با بیماری سخت و صعبالعلاج نیز مواجه هستم و تنها درخواست من این است که پروندهام مطابق قانون تعیین تکلیف شود.
حقشناس در پایان با درخواست ورود رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران و رئیس قوه قضائیه اظهار کرد: از ریاست محترم بنیاد شهید، دستگاههای نظارتی و مراجع قضایی درخواست دارم شخصاً به این پرونده ورود کنند و بررسی شود چرا نزدیک به چهار تا پنج سال پرونده راکد مانده، چرا پس از تکمیل استعلامات بیش از یک سال اقدامی صورت نگرفته و چه کسانی مانع از طی شدن روال عادی و قانونی پرونده شدهاند.
وی افزود: اگر تخلف، کارشکنی یا قصور هر شخص یا اشخاصی در این روند احراز شود، انتظار دارم مطابق قانون با آنان برخورد شود. جانبازان برای گرفتن حق قانونی خود نباید سالها پشت درهای بسته و در انتظار وعده «دو هفته دیگر» بمانند.
