آیا توافقنامه ژنو لغو شده است؟
همانگونه که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان بارها صریحا اعلام کرده است که تحریم جدید به منزله نقض توافقنامه میباشد، ایران نیز باید تا زمان عقب نشینی آمریکا از اقدام جدید خود، توافقنامه ژنو را ملغی شده در نظر بگیرد.
به گزارش شهدای ایران به نقل از سلام نو: پایگاه «یو. اس. ویوور» یا بررسی و بازبینی ایالات متحده امریکا در
یادداشتی به قلم سیدصاحب صادقی نوشت: ۲۰ روز پس از آنکه توافقنامه ژنو میان
ایران و غرب به امضا رسید، آمریکا تحریمهای جدیدی علیه کشورمان وضع نمود.
این تحریمها که علیه ۱۹ شرکت و فرد ایرانی اعمال شدهاند، نقض آشکار
توافقنامه ژنو محسوب میشود.
همزمان با این اقدام، جمهوری اسلامی ایران گفتوگوهای کارشناسی ژنو میان ۱+۵ را که برای بررسی روند اجرایی این توافقنامه برگزار شده بود، قطع کرد و هیات ایرانی به تهران بازگشت. اینکه چرا در بحبوحه تلاش سنا برای اعمال تحریم جدید و همزمان فشار کاخ سفید برای جلوگیری از این اقدام، این تحریمها وضع شدهاند، مسالهای است که تعجب همگان را بر انگیخته است.
البته لحن و گفتار مقامات آمریکایی در این مدت چندان با روح توافقنامه همخوانی نداشته است؛ چنانچه تفسیر آنان از توافقنامه و حق غنی سازی ایران کاملا یک سونگرانه بود و حتی رئیس جمهور و وزیر امور خارجه آمریکا در برههای اعلام نمودند که بر طبق این توافقنامه ایران حق غنی سازی ندارد. مسالهای که البته با مواضع صریح کشورمان و همچنین برخی دیگر از اعضای ۱+۵ منجر به عقب نشینی آنان شد.
واقعیت این است که از نظر آمریکا توافق ۶ ماهه تنها راهی برای جلوگیری از پیشرفت برنامه هستهای ایران بوده است و آمریکا به این توافقنامه محدود تنها به عنوان ابزاری جهت توافق جامع با ایران و توقف بسیاری از ابعاد برنامه هستهای ایران مینگرد.
در همین زمینه دیوید کوهن معاون خزانه داری امریکا گفت: «راهبرد دو سویه ما ثمر داده است. فشار تحریمها ایران را در ژنو به پای میز مذاکره آورد و به مذاکره کنندگان ما قدرت چانه زنی داد تا بتوانند در طرح اقدام مشترک محدودیتهای مهمی بر برنامه هستهای ایران وضع کنند.
این محدودیتها اولین محدودیتهای مهمی هستند که ایران طی دهه گذشته درباره برنامه هسته ایش آنها را پذیرفته است. اما این توافق تنها ابتدای راه است.» این گفته جان کری که «احتمالا در توافق جامع هستهای برنامه غنی سازی کاملا محدود و البته با نظارت و مشارکت کنسرسیوم بین المللی به ایران داده خواهد شد» نیز بیانگر این رویکرد و هدف آمریکاست. رویکردی که در نهایت تعارضات و مناقشات طرفین درگیر را به صورت عینی نشان خواهد داد.
البته ایالات متحده آمریکا در نهایت تنها به برنامه هستهای ایران محدود نخواهد شد و آنگونه که جان کری گفته است «ایران باید رویکرد خود را در قبال مسائل منطقهای تغییر داده و دست از حمایت از گروههایی چون حماس و حزب الله بردارد». باید در نظر داشت که در نگاه آمریکا حل برنامه هستهای تنها یک گام جهت اقناع ایران در عقب نشینی از مواضعش میباشد.
در این زمینه شرمن رئیس تیم مذاکره کننده آمریکا گفت: «بگذارید یک چیز را صریح بگویم: سیاست ما در ارتباط با ایران تغییر نکرده است. ما همچنان با اقدامات ایران که مخل ثبات در منطقه است مقابله میکنیم. همچنان ایران را به خاطر حمایت از تروریسم مسئول میشناسیم. ایران همچنان در فهرست کشورهای حامی تروریسم و تحریمهای ما باقی خواهد ماند.»
بر این اساس میتوان پیش بینی کرد که در نهایت پس از توافق احتمالی جامع ایران و غرب در خصوص مساله هستهای، پروندههای دیگری نظیر حقوق بشر، حمایت ایران از مقاومت و.. باز خواهد شد و زمین بازی طرفین را تغییر خواهد داد. البته از هم اکنون هم بهانههای جدید آمریکا برای فشار به ایران در خصوص سایر مسائل نیز آغاز شده است، چنانچه وندی شرمن در پاسخ به سوالی در کمیته بانکی سنا در مورد امکان وضع تحریمهای جدید علیه ایران به بهانه تروریسم خاطر نشان کرد: «ما باید ببینیم ادبیات ویژه مورد استفاده در این تحریمها چیست. تنها تعهدی که ما در این توافق دادهایم این است که تحریم جدیدی در ارتباط با پرونده هستهای وضع نکنیم.»
در نهایت باید این مساله را مد نظر قرار داد که توافقنامه ۶ ماهه که از هم اکنون نشانههایی مبنی بر نقض آن از سوی آمریکا و اروپا وجود دارد، ابتدای راهی است که از نظر غرب به توقف ابعاد مهم برنامه هستهای ایران منجر شده و در نهایت راه را برای عقب نشینی ایران از مواضعش در قبال مسائل منطقهای و بین المللی باز خواهد کرد.
مسالهای که از ابتدا تا انتهای آن خط قرمز جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود و همانگونه که بارها مقامات کشورمان مطرح کردهاند، اولا گفتگوهای کنونی تنها به مساله هستهای محدود میشود و ثانیا برنامه هستهای ایران در پایان این روند مذاکرات میبایست بدون کم و کاست ادامه یابد.
از این رو باید متذکر شد که هرگونه اخلال در توافقنامه ژنو و یا زیاده خواهی و انتظارات نامعقول از سوی آمریکا و غرب به منزله لغو و نقض توافقنامه محسوب شده و لازم است که از سوی کشورمان پاسخ قاطعی داده شود.
آنگونه که پیداست آمریکا این توافقنامه را نقض کرده است و این مساله به هردلیلی که رخ داده است چه برای آزمودن ایران و چه اعمال سلیقه جهت برداشت متفاوت از آن، میبایست با پاسخ قاطع مقامات کشورمان مواجه شود. همانگونه که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان بارها صریحا اعلام کرده است که تحریم جدید به منزله نقض توافقنامه میباشد، ایران نیز باید تا زمان عقب نشینی آمریکا از این اقدام خود توافقنامه ژنو را ملغی شده در نظر بگیرد.
همزمان با این اقدام، جمهوری اسلامی ایران گفتوگوهای کارشناسی ژنو میان ۱+۵ را که برای بررسی روند اجرایی این توافقنامه برگزار شده بود، قطع کرد و هیات ایرانی به تهران بازگشت. اینکه چرا در بحبوحه تلاش سنا برای اعمال تحریم جدید و همزمان فشار کاخ سفید برای جلوگیری از این اقدام، این تحریمها وضع شدهاند، مسالهای است که تعجب همگان را بر انگیخته است.
البته لحن و گفتار مقامات آمریکایی در این مدت چندان با روح توافقنامه همخوانی نداشته است؛ چنانچه تفسیر آنان از توافقنامه و حق غنی سازی ایران کاملا یک سونگرانه بود و حتی رئیس جمهور و وزیر امور خارجه آمریکا در برههای اعلام نمودند که بر طبق این توافقنامه ایران حق غنی سازی ندارد. مسالهای که البته با مواضع صریح کشورمان و همچنین برخی دیگر از اعضای ۱+۵ منجر به عقب نشینی آنان شد.
واقعیت این است که از نظر آمریکا توافق ۶ ماهه تنها راهی برای جلوگیری از پیشرفت برنامه هستهای ایران بوده است و آمریکا به این توافقنامه محدود تنها به عنوان ابزاری جهت توافق جامع با ایران و توقف بسیاری از ابعاد برنامه هستهای ایران مینگرد.
در همین زمینه دیوید کوهن معاون خزانه داری امریکا گفت: «راهبرد دو سویه ما ثمر داده است. فشار تحریمها ایران را در ژنو به پای میز مذاکره آورد و به مذاکره کنندگان ما قدرت چانه زنی داد تا بتوانند در طرح اقدام مشترک محدودیتهای مهمی بر برنامه هستهای ایران وضع کنند.
این محدودیتها اولین محدودیتهای مهمی هستند که ایران طی دهه گذشته درباره برنامه هسته ایش آنها را پذیرفته است. اما این توافق تنها ابتدای راه است.» این گفته جان کری که «احتمالا در توافق جامع هستهای برنامه غنی سازی کاملا محدود و البته با نظارت و مشارکت کنسرسیوم بین المللی به ایران داده خواهد شد» نیز بیانگر این رویکرد و هدف آمریکاست. رویکردی که در نهایت تعارضات و مناقشات طرفین درگیر را به صورت عینی نشان خواهد داد.
البته ایالات متحده آمریکا در نهایت تنها به برنامه هستهای ایران محدود نخواهد شد و آنگونه که جان کری گفته است «ایران باید رویکرد خود را در قبال مسائل منطقهای تغییر داده و دست از حمایت از گروههایی چون حماس و حزب الله بردارد». باید در نظر داشت که در نگاه آمریکا حل برنامه هستهای تنها یک گام جهت اقناع ایران در عقب نشینی از مواضعش میباشد.
در این زمینه شرمن رئیس تیم مذاکره کننده آمریکا گفت: «بگذارید یک چیز را صریح بگویم: سیاست ما در ارتباط با ایران تغییر نکرده است. ما همچنان با اقدامات ایران که مخل ثبات در منطقه است مقابله میکنیم. همچنان ایران را به خاطر حمایت از تروریسم مسئول میشناسیم. ایران همچنان در فهرست کشورهای حامی تروریسم و تحریمهای ما باقی خواهد ماند.»
بر این اساس میتوان پیش بینی کرد که در نهایت پس از توافق احتمالی جامع ایران و غرب در خصوص مساله هستهای، پروندههای دیگری نظیر حقوق بشر، حمایت ایران از مقاومت و.. باز خواهد شد و زمین بازی طرفین را تغییر خواهد داد. البته از هم اکنون هم بهانههای جدید آمریکا برای فشار به ایران در خصوص سایر مسائل نیز آغاز شده است، چنانچه وندی شرمن در پاسخ به سوالی در کمیته بانکی سنا در مورد امکان وضع تحریمهای جدید علیه ایران به بهانه تروریسم خاطر نشان کرد: «ما باید ببینیم ادبیات ویژه مورد استفاده در این تحریمها چیست. تنها تعهدی که ما در این توافق دادهایم این است که تحریم جدیدی در ارتباط با پرونده هستهای وضع نکنیم.»
در نهایت باید این مساله را مد نظر قرار داد که توافقنامه ۶ ماهه که از هم اکنون نشانههایی مبنی بر نقض آن از سوی آمریکا و اروپا وجود دارد، ابتدای راهی است که از نظر غرب به توقف ابعاد مهم برنامه هستهای ایران منجر شده و در نهایت راه را برای عقب نشینی ایران از مواضعش در قبال مسائل منطقهای و بین المللی باز خواهد کرد.
مسالهای که از ابتدا تا انتهای آن خط قرمز جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود و همانگونه که بارها مقامات کشورمان مطرح کردهاند، اولا گفتگوهای کنونی تنها به مساله هستهای محدود میشود و ثانیا برنامه هستهای ایران در پایان این روند مذاکرات میبایست بدون کم و کاست ادامه یابد.
از این رو باید متذکر شد که هرگونه اخلال در توافقنامه ژنو و یا زیاده خواهی و انتظارات نامعقول از سوی آمریکا و غرب به منزله لغو و نقض توافقنامه محسوب شده و لازم است که از سوی کشورمان پاسخ قاطعی داده شود.
آنگونه که پیداست آمریکا این توافقنامه را نقض کرده است و این مساله به هردلیلی که رخ داده است چه برای آزمودن ایران و چه اعمال سلیقه جهت برداشت متفاوت از آن، میبایست با پاسخ قاطع مقامات کشورمان مواجه شود. همانگونه که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان بارها صریحا اعلام کرده است که تحریم جدید به منزله نقض توافقنامه میباشد، ایران نیز باید تا زمان عقب نشینی آمریکا از این اقدام خود توافقنامه ژنو را ملغی شده در نظر بگیرد.
