ایرانیانی که جنگ را نمی شناسند
چه گونه توقع آن می رود که آثار و حماسه دفاع مقدس جهانی شود و جهانیان آن را بشناسند در صورتی که هیچ تلاشی برای شناساندن آن به هم وطنان ایرانی خارج از کشور نمی کنیم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری شهدای ایران؛ با اینکه نزدیک به 34 سال است از تهاجم عراق و 24 سال از پذیرش قطعنامه می گذرد، هنوز هم مطالبه گرانی داریم.
در حال حاضر ما با دو نسل روبه رو هستیم. یک نسلی که در دفاع مقدس حضور داشتند، جهاد کردند و دفاع مقدس را لمس کردند که بخشی از این نسل شهید هستند، بخشی جانباز هستند و بخشی هم رزمندگان گمنام دفاع مقدس و نسلی دیگر، نسل جوان هستند که جنگ را ندیده اند و وقتی مسئولین را می بینند از آنها مطالبه می کند که در آن دوران چه گذشت، چگونه گذشت.
این ها می خواهند بدانند با این که 34 سال از دفاع مقدس می گذرد، چگونه می شود که هنوز تشنگانی وجود دارند.
همچنین در خارج از کشور هم عده ای هستند که می خواهند بدانند رزمندگان ما چگونه با دست خالی عملیاتی مانند عملیات «فاو» را طراحی و اجرا کردند. چگونه توانستیم غواصان را از دریا بگذرانیم، بدون آن که دشمن ببیند و در مقابل ما زانوی دانشجویی زده اند تا بفهمند چگونه در مقابل صدام و چند کشور آن حماسه را خلق و دانش هایی را ابداع کردیم که راه و روش آن برای دشمن معلوم نیست.
اما متاسفانه تا کنون به ایرانیان مقیم خارج از کشور نه تنها توجه نمی شود بلکه هیچ اقداماتی برای بیان روشن و دقیق جزئیات حوادث 8 سال جنگ تحمیلی صورت نگرفته است.
پس چگونه توقع آن می رود که آثار و حماسه دفاع مقدس جهانی شود و جهانیان آن را بشناسند در صورتی که هیچ تلاشی برای شناساندن آن به هم وطنان ایرانی خارج از کشور نمی کنیم.
در حال حاضر ما با دو نسل روبه رو هستیم. یک نسلی که در دفاع مقدس حضور داشتند، جهاد کردند و دفاع مقدس را لمس کردند که بخشی از این نسل شهید هستند، بخشی جانباز هستند و بخشی هم رزمندگان گمنام دفاع مقدس و نسلی دیگر، نسل جوان هستند که جنگ را ندیده اند و وقتی مسئولین را می بینند از آنها مطالبه می کند که در آن دوران چه گذشت، چگونه گذشت.
این ها می خواهند بدانند با این که 34 سال از دفاع مقدس می گذرد، چگونه می شود که هنوز تشنگانی وجود دارند.
همچنین در خارج از کشور هم عده ای هستند که می خواهند بدانند رزمندگان ما چگونه با دست خالی عملیاتی مانند عملیات «فاو» را طراحی و اجرا کردند. چگونه توانستیم غواصان را از دریا بگذرانیم، بدون آن که دشمن ببیند و در مقابل ما زانوی دانشجویی زده اند تا بفهمند چگونه در مقابل صدام و چند کشور آن حماسه را خلق و دانش هایی را ابداع کردیم که راه و روش آن برای دشمن معلوم نیست.
اما متاسفانه تا کنون به ایرانیان مقیم خارج از کشور نه تنها توجه نمی شود بلکه هیچ اقداماتی برای بیان روشن و دقیق جزئیات حوادث 8 سال جنگ تحمیلی صورت نگرفته است.
پس چگونه توقع آن می رود که آثار و حماسه دفاع مقدس جهانی شود و جهانیان آن را بشناسند در صورتی که هیچ تلاشی برای شناساندن آن به هم وطنان ایرانی خارج از کشور نمی کنیم.
