شهدای ایران shohadayeiran.com

کد خبر: ۱۹۹۴۸۰
تاریخ انتشار: ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۰۸
شهدای ایران: روزنامه اعتماد در مطلبی نوشت: « از آغاز بارگیری محموله بنزین در سواحل ایران تا رسیدن نفتکش‌های حامل بنزین به سواحل ونزوئلا و تخلیه آن، شاهد تهدیدهای فراوانی از سوی رژیم تروریستی امریکا بودیم. بسیاری از تحلیلگران و صاحب‌نظران، برخورد نظامی امریکا یا توقیف نفتکش‌ها و حداقل جلوگیری از رسیدن نفتکش‌ها به مقصد و بازگرداندن آنها به سواحل ایران را پیش‌بینی می‌کردند، ولی در نهایت امر، نفتکش‌ها بدون مشکل خاصی به مقصد رسیدند که تحقیر امریکا را به دنبال داشت.  انسجام و هماهنگی‌های داخلی در کنار اقدام هر یک از مراکز داخلی بر اساس شرح وظایف خود و خودداری از دخالت‌های بی‌مورد در وظایف مراکز دیگر، این موفقیت را رقم زد».

این روزنامه اصلاح طلب در ادامه نوشت:«با توجه به اینکه رژیم تروریستی امریکا تنها یک صدا را از ایران دریافت کرد، نتوانست به تهدیدات خود جامه عمل بپوشاند. شاید بتوان گفت که برای اولین بار نه در مجلس شورای اسلامی و نه در رسانه‌های کشور از جمله رسانه ملی، صدای هنجارشکنانه‌ای به گوش نرسید و در این مسیر دستگاه دیپلماسی به واسطه انجام وظایف ذاتی خود مورد هجمه قرار نگرفت. اگر چنین رویکردی را در زمینه‌های مختلف دیگر چون برجام و CFT، FATF و ... داشتیم، امروز شاهد تروریسم اقتصادی امریکا، بی‌عملی اروپا و نتیجتا درد و رنج فراوان مردم کشورمان به ویژه در زمان پاندمی کرونا نبودیم».

اعتماد در ادامه نوشت:«هرچند برجام مهم‌ترین دستاورد بین‌المللی ایران به واسطه دیپلماسی بود، ولی آنچه موجب ناکامی در بهره‌گیری از ثمرات آن شد، اختلافات و کارشکنی‌های داخلی بود. مخابره پیام‌های غلط از داخل، رژیم تروریستی امریکا و سایر اعضای برجام را قادر کرد تا از آن خارج شده یا نسبت به تعهدات خود بی‌توجهی کنند».

باید الگوی نفتکش را در FATF هم اجرا کنیم

این روزنامه اصلاح طلب در تحلیل مذکور دو اشتباه فاحش را مرتکب شده است؛ اول علت موفقیت ارسال نفتکس های ایرانی و دوم علت شکست برجام.

قطعا همدلی در میان مسئولان در اجرای امور، لازم و ضروری است. اما اینکه بگوییم علت ارسال موفقیت آمیز نفتکش های ایرانی، عدم دخالت دیگر نهادها در کار وزارت خارجه بود، تحلیلی غلط و غرض ورزانه و فاقد نگاه کارشناسی است.

علت اصلی ارسال موفقیت آمیز نفتکش های حامل بنزین از ایران به ونزوئلا، «اقتدار» و مواجه شدن با آمریکا از موضع قدرت بود. آمریکا در پی آن بود تا در حرکت نفتکش ها اخلال ایجاد کند و حتی المقدور این اقدام ایران را ناکام بگذارد، اما تجربه توقیف نفتکش انگلیسی در ماههای گذشته در کنار موشک باران عین الاسد و همچنین پرتاب موفقیت آمیز اولین ماهواره نظامی ایران به فضا، مانع از گستاخی آمریکا شد.

در سوی مقابل، آنچه موجب شکست برجام بود، نه اقدامات منتقدان برجام در داخل، بلکه رویکرد منفعلانه و حقارت آمیز وزارت خارجه در مقابل عهدشکنی های طرف غربی بود.

دولت روحانی و وزارت خارجه به ریاست ظریف در ابتدا در موضعی منفعلانه اعلام کرد که «امضای هر توافقی، بهتر از عدم توافق است»! در ادامه، دولت روحانی علیرغم عهدشکنی های گسترده آمریکا و اروپا، رویکرد خسارت بار «ماندن در برجام به هر قیمت»! را کلید زد.

دولت روحانی، برجام را به مسئله ای حیثیتی برای خود بدل کرد و طرف غربی این پسام را دریافت کرد که روحانی و ظریف تحت هیچ شرایط از توافق خارج نمی شوند. به نظر شما، با این حساب، طرف غربی کوچکترین اجباری برای اجرای تعهداتش دارد؟!

تجربه ثابت کرده است که آمریکا و تروئیکای اروپایی فقط زبان زور را می فهمند. بنابراین اگر از موضع اقتدار وارد میدان شویم، پروژه موفقیت آمیز نفتکش حاصل می شود؛ و اگر از موضع انفعال و ضعف وارد میدان شویم، پروژه خسارت بار و بدون دستاورد برجام حاصل می شود.

طیف غربگرا از هر اتفاقی به عنوان طعمه و بهانه ای برای پیش بردن اهداف خود سوءاستفاده می کند. در شرایطی که ایران با ارسال نفتکش ها، تحریم های آمریکا را شکست داد، این طیف مدعی است که باید با شبیه سازی موضوع نفتکش ها در مسئله FATF یک موفقیت دیگر را کلید بزنیم. این در حالی است که مسئله «اف ای تی اف» 180 درجه با موضوع نفتکش ها تفاوت دارد؛ با نفتکش ها تحریم را شکست دادیم ولیکن با اجرای اف ای تی اف، شاهد خودتحریمی در داخل کشور هستیم.
نظر شما
نام:
(ضروری نیست)
ایمیل:
(ضروری نیست)
* نظر:
آخرین اخبار