شهدای ایران shohadayeiran.com

عدم نظارت نهادها و دستگاه های متولی این حوزه بر جشنواره ها و منشور های اخلاقی بخش سینما و بی تفاوتی مسئولان این شائبه را تقویت می کند که ظاهرا دولت برای جلب نظر و تاثیر گذاری هنرمندان در افکار عمومی برای انتخابات آینده در حال برنامه ریزی است، یعنی چشم بستن بر اعتقادات دینی و ملی و ترویج نرم بی بندوباری در حوزه سینما برای کسب رای و جایگاه سیاسی.
شهدای ایران:هنوز چند روزی از هفته عفاف و حجاب و سالگرد واقعه گوهرشاد و کشف حجاب رضاخانی نگذشته بود که در شامگاه شنبه 2 مرداد جمعی از هنرمندان حوزه سینما تحت عنوان شانزدهمین جشن سینمایی حافظ دور هم جمع شدند تا از هم تقدیر کنند و زحمات یک ساله دست اندرکاران بخش سینما را ارج نهند.
 
فارغ از همه انتقاداتی که در سال های اخیر خصوصا در دولت یازدهم از بی محتوایی، پوچی، گیشه محوری، ابتذال و مسائل جنسی، نا امیدی و سیاه نمایی و.... از  هنر هفتم می شود وضعیت حجاب و پوشش هنرمندان به خصوص هنرمندان خانم، محل تامل و حساسیت است. سینمایی که همانند طبل تو خالی فقط صدا دارد، حاشیه های سینمای ایران بیش از متن آن است چرا که متنی اصلا وجود ندارد و همه چیز برای گیشه های داخلی و جشنوراه های بین المللی است آن هم به سفارش از قبل و وعده های جوایز از پیش تعیین شده. اما این محل بحث ما نیست چرا که ظاهر، شخصیت و پوشش هنرمندانی که در این مملکت کار می‌کنند و از سرمایه های همین مرز و بوم به جایی رسیده اند و به ادعای خودشان کسی شده‌اند اکنون تهدیدی برای وضعیت فرهنگی مردم و خصوصا جوانان شده است و باید برای این معضل فرهنگی که گریبان سینماگران را گرفته چاره ای اندیشید.
 
 
 
 
 
در سال های اخیر پهن کردن فرش قرمز به تقلید از فستیوال های بین المللی سینمائی نظیر اسکار، کن و .... در جشنواره بین المللی فجر و جشن سینمائی حافظ و امثالهم در ایران حواشی زیادی ایجاد کرده است. از هفته ها قبل از شروع این جشنواره ها بازیگران زن به دنبال تهیه لباس های فاخر و گران قیمت و همچنین آرایش و گریم خاص و متفاوت بر چهره های خود هستند تا به نوعی متمایز تر از دیگران جلب توجه کنند.
 
 
 
 
 
الگو بودن بعضی از این هنرپیشه ها برای جوانان و تاثیر گذاشتن رفتارهای اخلاقی و کرداری آنان بر جامعه خصوصا قشر جوان این حساسیت را به وجود می آورد که چرا باید این تاثیرگذاران حوزه فرهنگ و جامعه با توجه به اهمیت جایگاهشان و نقشی که می توانند در بهبود یا ابتذال جامعه دارند به حال خود رها شوند تا هر جور که دوست دارند بپوشند و آرایش کنند و در جامعه و فضای رسانه ای جولان دهند.
 
 
 
 
 
متاسفانه در جشن سینمایی حافظ تعدادی از هنرمندان خانم علی رغم اینکه با همسر، پدر و یا خانواده خود شرکت کرده بودند از وضعیت ظاهری زننده ظاهر شدند که اعتراض و ناراحتی دلسوزان حوزه فرهنگی کشور را در پی داشت. صرف هزینه های گزاف برای تهیه لباس و آرایش و همچنین پذیرایی و تجملات اشرافی گری در وضعیت نامناسب اقتصادی کشور، شکاف میان قشر مرفه و مستضعف جامعه را بیش از پیش نشان می دهد. بخشی این هنرپیشه ها در مناطق شمالی شهر تهران و وضعیت مالی مرفه به سر می برند و چندان دغدغه مردم عادی را ندارند و تنها در اجرای نقش های محوله خود را در بین مردم برای مدت زمان کمی قرار می دهند. جدایی قشر هنرمند و خودشیفتگی آنان باعث شده است که محبوبیت آنان تا حدودی نزد مردم کمتر شود و تنها برای جاذبه شهرت و قرار گرفتن بر صفحات اول رسانه ها خود را بزک می کنند تا دیده شوند. هر چند در این بین برخی هنرمندان چه زن و چه مرد نیز وجود دارند که با تقوا و بین مردم زندگی می کنند و همواره در مسیر هنر اصیل مبتنی بر ارزش های ایرانی اسلامی گام بر می دارند و هیچوقت از محبوبیت و شهرت خود نیز سوء استفاده نکرده اند و وجاهت و شان هنرمندی خود را حفظ کرده اند.
 
عدم نظارت نهادها و دستگاه های متولی این حوزه بر جشنواره ها و منشور های اخلاقی بخش سینما و بی تفاوتی مسئولان، این شائبه را تقویت می کند که ظاهرا دولت برای جلب نظر و تاثیر گذاری هنرمندان در افکار عمومی برای انتخابات آینده در حال برنامه ریزی است، یعنی چشم بستن بر اعتقادات دینی و ملی و ترویج نرم بی بندوباری و ولنگاری فرهنگی در حوزه سینما برای کسب رای و جایگاه سیاسی دولتمردان.