جانباز یوسفی _ سردخانه _ یا حسین _ شهادت _ مقام معظم رهبر _ شهید _ شهدای ایران

وقتی مرا به سردخانه بردند، دیگر متوجه هیچ چیز نشدم و از شدت درد بیهوش شدم. دیگر باورم كردم كه از بین رفته‌ام. احساس كردم در یك دشت وسیع قرار گرفتم و تا چشم كار می‌كرد گل و گلكاری و چمن بود. صدای «یاحسین» به گوشم می‌رسید. با خود گفتم: من چطور به اینجا آمدم