زن، دفاع مقدس و خلق یك حماسه
به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری شهدای ایران؛ اگرچه مدت زیادی از دوران پرافتخار انقلاب و دفاع مقدس میگذرد، اما مرور برگهای تاخورده تاریخ كشورمان نشانی از حماسه مردان با ایمان و صلابت زنانی دارد كه یا خود در خط مقدم مبارزات حضور داشتند یا عزیزان و فرزندانشان را كه در سنگر ایمان و دامن پرمهرشان تربیت یافته و قد كشیده بودند، راهی جبهه میكردند.
چه نیك فرمود امام خامنهای كه: «زنان فعّالِ در جبهه انقلاب، یك روزى نقشآفرینى برجستهاى كردند ـ هم اندكى پیش از پیروزى انقلاب، هم در اوایل انقلاب، هم در دوران جنگ تحمیلى ـ و از خودشان حضور نمایانى نشان دادند؛ نگذارید حضور نمایان زنان فعّال در جبهه انقلاب كمرنگ بشود.
دیگران در مواجهه با انقلاب و معارضه با انقلاب سعى میكنند از عنصر زن و زنانِ كارآمد استفاده كنند؛ جبههى انقلاب، زنان كارآمد و فعّال و زبانآور و نویسنده و عالِم و دانشمند به مراتب بیشتر دارد؛ خانمهایى كه اهل اِقدامند، اهل فكرند، اهل نگارش و نویسندگىاند، اهل سخن گفتناند، اهل فكر دادناند، صحنه انقلاب و دفاع از انقلاب را خالى نگذارند؛ این یك نكته است...»
در برخورد با زنان مقاومی چون صباح وطنخواه به مصداق بارز این كلام رهبری پی میبریم. در طول دفاع مقدس چه بسیار زنانی بودند كه اسلحه به دست گرفتند و پا به پای مردان بیهیچ هراسی مقابل دشمن ایستادند و نقش خود را در تاریخ آن دوران ماندگار میكردند. در آن دوران طلایی، زنان در نقشهای متفاوتی ظاهر شدند یكی در نقش مادر و دیگری در نقش همسر و یكی دیگر در نقش رزمنده بود.
چنین صحنهای كه مادری بر تن فرزندش لباس رزم میپوشاند و با آب و قرآن او را راهی میدان كارزار میكرد و طولی نمیكشید كه خبر شهادت جگرگوشه را برایش میآوردند، بارها و بارها در دوران جنگ در گوشه و كنار كشورمان رخ داده است.
اما زنان با صلابتی استوار، صبر را پیشه خود قرار میدادند.
یا آنجا كه زن همه عشقش را فروخورد و با تمام وجود سختیهای آن روزگار را به جان خرید و مردش را عازم جنگ میكرد، از خود نقشی دیگر به جای میگذاشت. این زنان مقابل همه سختیها تاب آورده و خم به ابرو نمیآوردند. آری اینها نمونه كامل و عملی این فرموده پیر جماران شدند كه «از دامن زن مرد به معراج میرود.»
اما در یك نگاه كلی در دوران دفاع مقدس زنان نقشهای متعددی ایفا كردند چه حضور در صحنه و چه حضور در پشت جبههها. زنانی كه برای تأمین نیازهای رزمندگان در جبههها بسیار تكاپو داشتند، كه مبادا مردانشان احساس كمبودی داشته باشند. به راستی باید گفت، اگر چه آن روزها گذشت اما تاریخ هرگز خاطرات زنان مقاوممان را از یادها نخواهد برد.
صباح وطنخواه، زهرا حسینی، شهلا طالبزاده و بسیاری دیگر از زنان مقاوم دیروز كشور هستند، كه امروز اگر چه گرد فراموشی بر خاطراتشان نشسته اما آنها همچنان مقاوم و با صلابت ایستادند.
صباح وطنخواه كه با ما در تحریریه روزنامه جوان همكلام شده بود، در حاشیه گفتگویمان نیز واگویههایی در خصوص نقش زنان در دفاع مقدس بیان كرد كه حیفمان آمد اشارهای به آن نداشته باشیم. او در مورد نهادینه شدن احساس مقاومت و ایثار در زنان كشورمان میگفت: فكر میكنید زنانمان در شرایط امروز مقاومت نمیكنند، نه در اشتباه هستید، ما هیچ تصویری از جنگ نداشتیم من در حال حاضر دو بچه دارم. یك پسر به نام مجتبی كه دانشجوی رشته كامپیوتر است و یك دختر به نام رؤیا كه در حال حاضر پیشدانشگاهی است. آنها از نظر دانش و وسعت اطلاعاتشان نسبت به ما تفاوت بسیار دارند.
ما در زمانی زندگی كردیم كه دانستن واقعیتها، جرم بود! فكر میكنید زندانیان سیاسی ما چه كسانی بودند؟ كسانی بودند كه اسلحه به دست داشتند نه، زندانیان سیاسی زمان شاه كسانی بودند كه شاید فقط یك كتاب دینی از آنها گرفته شده بود. زندانیان سیاسی ما كسانی بودند كه فقط قرآن را تفسیر میكردند. واقعاً دانستن و آگاهی جرمی بود غیرقابل گذشت.
ما هم در آن شرایط و محیط رشد كرده و بزرگ شده بودیم. ما تشنه آگاهی بودیم. به خاطر دارم كلاس دوم دبیرستان بودم كه توسط خواهرم جزوهای به دست من رسید كه حاوی اطلاعاتی از زندان اوین و نوع شكنجههای سیاسی آن بود.
یك شب تا صبح زیر پتو با یك چراغ قوه آن را مطالعه كردم. محله ما محلهای امن نبود، اكثر آنها بعدها خلق عرب شدند.
صباح وطنخواه در ادامه بیان داشت: ما میدانستیم كه اگر اعتقادی به دین اسلام داشتیم و اعتقاد و اعتمادی به ولایت امام خمینی(ره)، باید به جلو آمده و پیشقدم باشیم. خیلی به من و امثال من سخت گذشت و بسیار اذیت شدیم. من اعتقاد دارم شهدا به ما كمك كردند. ما باید پاسدار این نظام باشیم و بدانیم از چه چیزی پاسداری میكنیم؟ مقاومت زنان دهه شصت هرگز فراموش نمیشود، فرزندان امام خامنهای هم از همان زمان درس ایستادگی را آموختند. در حال حاضر هم باید در صحنه باشیم و امروز این ایستادگی معنا و مفهوم بهتری را دربرمیگیرد.
این مبارز دیروز و مقاوم امروز در ادامه میگوید: خوب به خاطر دارم، در مقطع دبیرستان تحصیل میكردم، ۴ آبان ماه تولد شاه ملعون بود. ما در آن یك ماه و اندی كه از مهر ماه آغاز میشد كلاس درس رسمی نداشتیم، چون تمام هم و غم مدیران و ناظم و معلمان و برخی از شاگردان برگزاری جشن تاجگذاری و تولد شاه بود. نیمههای آبان ماه و بعد از برگزاری تولد شاه كلاسهای درسیمان شروع میشد. فكر میكنم تمام شهرهای ایران چنین حالتی داشت. اصلاً آنها همین را میخواستند تا ما از حقیقت زندگی غافل بمانیم. اما مقابل سختیها مقاومت كردیم و این انقلاب را به دست آوردیم.
وطنخواه با اشاره به ایستادگی و مقاومت مردان و زنان در سالهای اخیر و در مقابل هجمههای دشمن ادامه داد: من سال ۱۳۸۸ در نسل سوم انقلاب همهاش زیبایی و صلابت را مشاهده كردم. اینها چیزی كم از مردانگی مبارزان دوران انقلاب و دفاع مقدس نداشتند. مرور آن سال و حضور زنان در روزهایی كه بر كشورمان ایران گذشت تنها بیانات امام خامنهای را به منصه ظهور رساند كه فرمود: «اگر زنان در حركت اجتماعى یك ملتى حضور نداشته باشند، آن حركت به جایى نخواهد رسید، موفق نخواهد شد. اگر زنان در یك حركت حضور پیدا بكنند، یك حضور جدى و آگاهانه و از روى بصیرت، آن حركت به طور مضاعف پیشرفت خواهد كرد.
ما در شرایطی به سر میبریم كه حضور زنان در خط مقدم امری لازم و ضروری است. زنان نقش اساسی در تمامی میدانها ایفا میكنند و در تمام تاریخ برجستگیهایی از خود به ظهور رساندند.
آنچه امروز از بیداری اسلامی و حضور زنان در آن مشاهده میكنیم تنها مرور همان انقلاب و حضور زنان با صلابت تاریخ كشورمان است، همان حضوری كه در باب اهمیت آن امام خامنهای فرمود: «... زنان هستند كه همسران خود را و فرزندان خود را براى حضور در خطرناكترین میدانها و جبههها آماده میكنند و تشجیع میكنند. ما در دوران مبارزه با طاغوت در ایران و همچنین بعد از پیروزى انقلاب تا امروز، برجستگى نقش زنان را به طور واضح و ملموس مشاهده كردیم و دیدیم.
اگر در جنگى كه هشت سال بر ما تحمیل شد، زنان ما، بانوان كشور ما در میدان جنگ، در عرصه عظیم ملى حضور نمیداشتند، ما در این آزمایش دشوار و پرمحنت پیروز نمیشدیم. زنها، ما را پیروز كردند، مادران شهدا، همسران شهدا، همسران جانبازان، همسران اسرا و آزادگان ما؛ مادران اینها با صبر خود یك فضایى را در یك منطقه محدودى به وجود آوردند، كه آن فضا جوانها را، مردان را، به حضور مصممانه تشویق میكرد؛ و این در سراسر كشور گسترده شد و گسترده بود.
نتیجه این شد كه فضاى كشور ما یكسره فضاى مجاهدت شد، فضاى فداكارى و گذشت شد؛ گذشت از جان و پیروز شدیم. امروز در دنیاى اسلام هم همین است؛ در تونس، در مصر، در لیبى، در بحرین، در یمن، در هر نقطه دیگر. اگر زنها در صفوف مقدم حضور خودشان را تقویت كنند و ادامه بدهند، پیروزىها یكى پس از دیگرى نصیب آنها خواهد شد. در این هیچ تردیدى نیست.»
زنان امروز هم به نسبت بانوان دوران دفاع مقدس چیزی كم ندارند و اگر روزی نیاز به حضور در تمامی عرصهها حس شود، زنان امروز هم به همان اندازه كه بانوان دهه ۶۰ ایستادگی میكنند. در گفتوگو با وطنخواه به این نتیجه رسیدیم كه برای مقاومت و ایستادگی كمیت مهم نبوده و نیست، بلكه كیفیت حضور مطرح است. زیرا ایمان، اخلاص و پشتكار كه در پس این همت قرار بگیرد، مسئله حل شده و كارساز خواهد بود.
منبع : جوان