نحوه برگزاری انتخابات در مناطق عملیاتی دفاع مقدس از زبان رزمندگان
لذت رأی دادن زیر گلوله توپ و تانك دشمن
روزگاری در این سرزمین جنگ بود و آتش و دود و گلوله. جنگ بود و تشییع پیكر شهدا اما در كنار همه اینها زندگی در جریان بود. جوانانی كه اسلحه به دست میگرفتند و روزهای جوانیشان را در جبهههای گرم جنوب و كوهستانهای سرد غرب سپری میكردند از مسائل سیاسی و اجتماع
به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری شهدای ایران؛ روزگاری در این سرزمین جنگ بود و آتش و دود و گلوله. جنگ بود و تشییع پیكر شهدا اما در كنار همه اینها زندگی در جریان بود. جوانانی كه اسلحه به دست میگرفتند و روزهای جوانیشان را در جبهههای گرم جنوب و كوهستانهای سرد غرب سپری میكردند از مسائل سیاسی و اجتماعی روز كشورشان غافل نمیماندند و همیشه در صحنه حاضر بودند. در طول دوران دفاع مقدس سه دوره انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد كه در این سه دوره صندوقهای رأی به صورت ثابت و سیار در شهرها و مناطق عملیاتی مستقر میشدند. در آن روزها رزمندگان كارت شناسایی رزمندگی به دست پای صندوقها حاضر میشدند و جهاد نظامی را با جهاد سیاسی توامان انجام میدادند. از این رو برای آگاهی از چند و چون نحوه برگزاری انتخابات در مناطق عملیاتی دفاع مقدس به گفت گو با سردار محمد كوثری، سرهنگ سید علی قلندری و یوسف زمانی از فرماندهان و رزمندگان جنگ تحمیلی پرداختهایم كه در پیمیخوانید.
حفظ ارزشها
سردار محمد كوثری، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی با اشاره به حضور رزمندگان در انتخابات ریاست جمهوری در دوران دفاع مقدس میگوید: «در جنگ تحمیلی سه دوره انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد كه این امر با شور و حال خاصی صورت میگرفت. در جبههها هم درست مثل پشت جبهه رزمندگان برای شركت در انتخابات انگیزه خوبی داشتند. در جاهایی كه امكان داشت صندوق رأی به صورت ثابت یا سیار فراهم میكردند و رزمندگان پای صندوقها میآمدند. البته در این میان اگر انتخابات مجلس بود كار كمی سخت میشد به دلیل اینكه رزمندگان استانهای مختلف نمیتوانستند در انتخابات مجلس شركت كنند اما در انتخابات ریاست جمهوری اینطور نبود و در آن شرایط بچههای رزمنده در حالی كه مقابل دشمن سلاح در دست داشتند با آگاهی كامل، بهترین را انتخاب میكردند. همانطور كه گفتم در مجموع در دوران دفاع مقدس سه دوره انتخابات برپا شد. بعد از عزل بنیصدر، مردم شهید رجایی را انتخاب كردند. در دو دوره بعد از آن هم حضرت آقا انتخاب شدند. لذا باید گفت در این رابطه بچهها چه در جبهههای جنوب و چه در جبهههای غرب مثل همه مردم پشت جبهه با شركت در انتخابات اصلحترین را انتخاب میكردند و رأیشان را در صندوق میانداختند.»
صندوقهای متحرك
این نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی همچنین به نحوه برپایی صندوقهای رأی در مناطق عملیاتی اشاره میكند: «برخی جاها صندوقها ثابت بود و برخی جاها متحرك. مثل حالا كه هم صندوق ثابت داریم و هم صندوق متحرك. در شهرها صندوقهای ثابت میآوردند و چون معمولاً انتخابات در روزهای جمعه برگزار میشد رزمندگان به شهرها میرفتند و پای صندوق ثابت رأی میدادند اما برای اردوگاهها و پادگانها صندوقهای سیار فراهم میكردند. در حال حاضر هم به همین صورت است. معمولاً در بیمارستانها و در پادگانها صندوقهای سیار میآورند. اما به طور كل اصل قضیه این است كه تكلیفمان را به بهترین نحو انجام دهیم. در آن دوران هم رزمندگان بهترین كار و بهترین انتخاب را انجام میدادند.» در دوران دفاع مقدس فضای معنوی جبههها به گونهای بود كه شاید فرصت چندانی برای مناظرات سیاسی به وجود نمیآمد. از این حیث سؤالی كه مطرح میشود این است كه آیا رزمندگان نسبت به مسئله انتخابات بیشتر نگاه سیاسی داشتند، یا جنبههای دیگری را مدنظر قرار میدادند؟ كوثری این سؤال را اینگونه پاسخ میدهد: «در انتخابات هم بعد معنوی و هم بعد سیاسی مطرح بود. در انتخابات مجلس سوم كه اواخر جنگ برپا شد بیشتر جنبه سیاسی آن مطرح بود تا بعد معنوی اما در انتخابات ریاست جمهوری بعد معنوی پر رنگ بود. به خاطر اینكه تعداد محدود بود و لذا بعد معنوی آن را در نظر میگرفتند.»
جبهه سیاسی و اجتماعی
بعد از عزل بنیصدر توسط مجلس شورای اسلامی و تأیید حضرت امام(ره) در آن شرایط بحرانی جنگ، انتخابات دیگری برگزار شد و شهید رجایی با رأی مردم در جایگاه ریاست جمهوری قرار گرفت اما طولی نكشید كه ایشان به دست منافقین كور دل به شهادت رسید و به ناچار باید انتخابات دیگری برگزار میشد. زمانی كه بنیصدر رئیسجمهور شد این ادعا را داشت كه بیشترین رأی را كسب كرده است و كسی نمیتواند رأیش را بشكند اما زمانی كه حضرت آقا برای ریاست جمهوری كاندیدا شد آن زمان حدود ۱۴ میلیون نفر به مقام معظم رهبری رأی دادند و در واقع مردم با چنین حضوری از دشمن زهر چشم گرفتند. سرهنگ سید علی قلندری در این باره میگوید: «ملت با حضور پرشورشان به خصوص جوانان رزمنده بدون اینكه تزلزلی در ارادهشان در دفاع از میهن به وجود آید این تكلیف را انجام دادند و میشود گفت مقام معظم رهبری با بالاترین رأی در زمان خود، رئیسجمهور شدند و شاید همین رزمندگان باعث شدند ملت را به صحنه بكشانند. جوانان ما در دو جبهه نظامی و اجتماعی مشاركت داشتند.» وی ادامه میدهد: «وقتی صندوقهای رأی در مناطق عملیاتی مستقر میشدند، بسیاری از عزیزان رزمنده شناسنامه همراهشان نبود آن زمان هم كارت ملی وجود نداشت اما با همان مدارك ابتدایی جبهه و كارتهایی كه برای رزمندگان صادر میشد در انتخابات شركت میكردند. در این بین اگر كسی این مدارك را به همراه نداشت اجازه شركت در انتخابات را به او نمیدادند و اینطور نبود كه هركس بخواهد شركت كند. قضیه انتخابات اهمیت بسیار داشت و رزمنده برای مشاركت باید حتماً یك اوراق شناسایی به همراه میداشت. یعنی نظام تا این حد حساسیت داشت كه آن انتخابات در كمال سلامت برگزار شود.»
خواستههای رزمندگان
قلندری در خصوص انتظارات رزمندگان از نامزدهای انتخاباتی و شرایط جامعه در آن روزها میگوید: «من احساس میكنم هر موضوعی ظرف زمانی خود را میطلبد. نمیتوان شرایط امروز را با آن روز تطبیق داد اما كلیات این است كه بالاخره آن زمان با توجه به شرایط خاصی كه كشور ما داشت و طمعی كه بیگانگان نسبت به كشور ما داشتند ما دنبال این بودیم كه آدمهای قوی و با ارادهای روی كار آیند تا بتوانند در آن برهه، فضای انقلاب را حفظ كنند و از دستاوردهای انقلاب دفاع كنند. لذا بیشتر به دنبال این بودیم افرادی روی كار آیند كه مقابل دشمن نترس و مقاوم باشند. در حال حاضر هم ما به دنبال چنین مسائلی هستیم. شهید مطهری از تخصص و تعهد به عنوان دو بال یاد میكند و میگوید اینها باید هموزن هم باشند تا بتوانند تعادل را حفظ كنند لذا اكنون هم ما به دنبال همان تعهد و تخصص زمان جنگ هستیم.»
انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ یادآور خاطرات تلخی است. برخی از كسانی كه كاندیدای موردنظرشان در انتخابات برنده نشد در جامعه آشوبهای بسیاری به پا كردند، قلندری در خصوص عدم موفقیت كاندیدای موردنظر رزمندهای در دوران دفاع مقدس و واكنش رزمندگان نسبت به این موضوع میگوید: «هر فردی كه در یك امر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شركت میكند دوست دارد كسی كه به عقایدش نزدیكتر است، بالا بیاید. اما من به جرأت میگویم كه آن زمان این تعهد و آگاهی وجود داشت و بعد از اینكه كاندیدای موردنظر فرد رأی نمیآورد همه وحدت نظر داشتند به رأی مردم احترام بگذارند. اینطور نبوده كه خدای ناكرده بگویند تقلب شده است. من به عنوان كسی كه در فضای انقلاب بزرگ شدهام تا الان شهادت میدهم كه واقعاً همه انتخابات سالم برگزار شده است. حالا در این میان كسانی بودند كه شاید كاندیدای مورد نظرشان رأی نمیآورد در فضای جنگ و فضایی كه معنویت حرف اول را میزد، كسی كه رأی میآورد تا آنجایی كه ممكن بود فضای وحدت و همدلی را برقرار میكردند. لذا آن زمان اینطور نبود اختلافی پیش آید این فضا در زمان جنگ قابل پذیرش بود و هر كس كه رأی میآورد بقیه هم سعی میكردند كه وحدت را حفظ كنند.»
اختلافات سیاسی وارد جبههها نمیشد
در دوران دفاع مقدس سعی بر این بود كه اختلافات سیاسی درون جامعه به جبههها كشیده نشود. یوسف زمانی، از رزمندگان دوران دفاع مقدس در این خصوص میگوید: «آن زمان دولت آقای موسوی بود و روزنامه رسالت منتقد دولت بود چون مواضعشان از نظر اقتصادی با مواضع دولت نمیخواند و به طور مرتب به نقد دولت میپرداختند كه نوعی ترویج اختلاف بود. همین موضوع باعث شد جلوی توزیع این روزنامه در جبههها گرفته شود. نظر امام(ره) هم این بود كه مسائل سیاسی حتی در تهران هم به نیروهای مسلح كشیده نشود.» وی ادامه میدهد: «ما در سال ۶۰ دو تا انتخابات ریاست جمهوری داشتیم و سال ۶۴ هم باز انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد. آن زمان انتخابات اینگونه نبود كه تنشزا باشد. مشخص بود كه چه كسی رئیسجمهور شود هم شهید رجایی مشخص بود و هم رهبری (به عنوان كاندیدای ریاست جمهوری). لذا مباحثی وجود نداشت كه موجب تنش شود و انتخابات راحت برگزار میشد و همه با هم اتحاد داشتند و همه طبق نظر رهبری رفتار میكردند.»
زمانی با اشاره به حضور رزمندگان در جبههها ادامه میدهد: «افراد حاضر در جبههها مشخص بودند. آنجا نیروهایی انقلابی حضور داشتند و تنشی در میدان كارزار ایجاد نمیكردند. البته اوایل اختلافاتی بین سپاه و ارتش وجود داشت اما آن هم در رأس بود نه در بدنه. در رأس ممكن بود در خصوص تاكتیكهای نظامی اختلافنظر به وجود آید اما اختلافات عقیدتی وجود نداشت. آن زمان رزمندگان هدفشان این بود كه كار و تلاش انجام دهند و جهاد كنند آن هم بدون هیچ چشمداشتی و بدون نگاه به جناحهای سیاسی.»
منبع : آنلاین
