معیار انتخاب كاندیدای اصلح از زبان جانبازان دفاع مقدس
وصیتنامه شهدا بهترین ملاك انتخاب است
با گذشت چند روز از آغاز رقابت انتخاباتی هشت كاندیدای ریاست جمهوری، یكی از مسائلی كه كمتر به آن پرداخته شده دیدگاهها، مشكلات و خواستههای جانبازان و خانوادههای ایثارگران است. این سخن نه از جانب ما كه از سوی خود جانبازان مطرح میشود و اصلاً پرداختن به ای
به گزارش گروه پایگاه خبری شهدای ایران؛ با گذشت چند روز از آغاز رقابت انتخاباتی هشت كاندیدای ریاست جمهوری، یكی از مسائلی كه كمتر به آن پرداخته شده دیدگاهها، مشكلات و خواستههای جانبازان و خانوادههای ایثارگران است. این سخن نه از جانب ما كه از سوی خود جانبازان مطرح میشود و اصلاً پرداختن به این مقوله پیشنهاد یكی از رزمندگان دفاع مقدس بود كه ما را بر آن داشت با چهار جانباز جنگ تحمیلی به گفتوگو بپردازیم. محمد سوری، جمشید رضایی، عباس نمازی و علیاكبر داستانپور كه همگی بالای ۵۰ درصد از كارافتادگی جسمی دارند، دغدغههایی را مطرح ساختند كه پس از گذشت بیش از دو دهه از پایان جنگ تحمیلی، همچنان بوی ایام حماسه و ایثار را میدهد.
انتخاب كاندیدا از روی وصیتنامه شهدا
محمد سوری رزمندهای است كه در ۱۳ سالگی به جبهه رفته و با پنج بار مجروحیت و قطع شدن پای چپش، ۵۵ درصد جانبازی دارد. او در خصوص معیار و ملاك انتخاب كاندیدای مورد نظرش میگوید: در زمان جنگ ملاك اصلی ما قرار داشتن یك فرد در خط ولایت و مكتبی بودنش بود. هماكنون نیز همین ملاكها برای بچهرزمندهها مطرح است. ضمن اینكه اكنون ما حواسمان جمعتر است و صرف اذعان یك كاندیدا به ولایتمداری و مكتبی بودن ملاك نیست. مگر نه اینكه خدمت به مردم خودش از خواستههای امام(ره) و مقام معظم رهبری است، پس هركس كه میخواهد ولایتی باشد باید به منویات این بزرگواران كه در رأسشان خدمت به نظام اسلامی و مردم است، بپردازد. سوری همچنین یادی از ایام دفاع مقدس میكند و ادامه میدهد: مگر نه اینكه رزمندگان در جبههها خود را فدا میكردند تا مردم در شهرها و خانههایشان در آسایش باشند. در واقع ما در آنجا حتی استرسی كه باید از یك جنگ به مردم منتقل شود را به جان میخریدیم تا حتی خاطر مردم نیز در آرامش باشد. البته در اواخر دفاع مقدس دشمن با موشكهایش بحث جنگ شهرها را پیش آورد اما رزمندگان تا آنجا كه توان داشتند همه چیزشان را برای آسایش و امنیت مردم فدا كردند و رئیسجمهور آینده نیز باید خدمت و آسایش مردم را در اولویت قرار دهد.این جانباز دفاع مقدس از عدم ارائه برنامه مشخصی از سوی كاندیداها برای رسیدگی به مشكلات جانبازان، ایثارگران و خانوادههای شهدا گلایه دارد و میگوید: هرچند معتقدم كه بچههای رزمنده را نباید وارد مسائل و بازیهای سیاسی كرد و اصولاً این طیف به دنبال سهمخواهی برای خود نیستند اما شایسته بود كاندیداها حداقل در تبلیغاتشان اعلام میكردند كه چه برنامههایی برای رسیدگی این قشر دارند. متأسفانه بعضاً این تصور میرود كه بچه رزمندهها، جانبازها و خانواده شهدا رها شدهاند. هرچقدر هم كه از دفاع مقدس گذشته باشد، نباید پرداختن به این طیف كمرنگ شود.
سوری در پاسخ به این سؤال كه اگر قرار بود به یكی از دوستان شهیدش رأی بدهد او كه بود و دلیلش برای این كار چیست، پاسخ میدهد: من به شهید سیدابراهیم جنابان فرمانده گروهان ضد زره لشكر ۱۷ علی ابن ابیطالب(ع) رأی میدهم. همه افراد این گروهان آرپیجیزن بودند و در موقعیتهای خطرناك به مقابله با ادوات زرهی و تانكهای دشمن میرفتند. جنابان كسی بود كه تا پای جان بر مسیر ارزشها و اعتقاداتش ماند و همین تعهد و ایستادگی بر سر آرمانهایش است كه باعث میشود به او رأی بدهم. وی در مورد معیار كنونی انتخاب كاندیدای مورد نظرش نیز میگوید: در زمان جنگ اگر حرف از احزاب چپ و راست به میان میآمد، فضای جبههها آن قدر معنوی و روشن بود كه ما با معیار قرار دادن خط امام بتوانیم تصمیم درست بگیریم اما الان همه كاندیداها دم از ولایتمداری میزنند. فضا به اندازه آن زمان شفاف نیست و این انتخاب را سخت میكند. اما همان طور كه گفتم ملاك ما ولایتمداری و مكتبی بودن افراد است و البته برحسب شرایط زمان باید هر شخصی مطالعه خوبی در خصوص كاندیداها داشته باشد. خود من علاوه بر معیار ولایتمداری از روی وصیتنامه شهدا و معیارهایی كه آنها بیان كردهاند برای انتخاب فرد مورد نظرم كمك میگیرم. هرچند كه به طور كلی باید گفت اصل شركت در انتخابات است و در مرحله بعدی انتخاب اصلح قرار دارد.
از رسیدگی به وضعیت جانبازان سخنی نشنیدهام
جمشید رضایی برادر شهیدی كه از ۱۴ سالگی در جبههها حضور یافته و با تخلیه چشم راست و تركش فك و مجروحیت یك پا و موجگرفتگی و مشكل مجروحیت شیمیایی ۴۵ درصد جانبازی دارد، یكی از مشكلات جانبازان كه باید به آن رسیدگی شود را مشكل درصدشان معرفی میكند و میگوید: از كاندیداها انتظار میرفت كه حداقل برنامههایشان را در خصوص جانبازان و ایثارگران اعلام كنند. من خودم تا حالا چیزی در این خصوص در سخنان آنها نشنیدهام. هرچند سؤالاتی از كاندیداها در این رابطه مطرح شد كه مجبور به پاسخگویی بودند اما انتظار میرفت خودشان پیشقدم شوند و در این مورد حرف بزنند. هماكنون یكی از مشكلات جانبازان بحث درصدهایشان است كه به بهانههای مختلف كم میشود. خود من هم مشمول این مشكل هستم. حالا نمیخواهم بگویم تمام خواسته من یا جانبازان درصدشان است. میخواهم بگویم این مسئله نشان از مشكلات عدیدهای دارد كه اغلب جانبازها درگیرشان هستند و نیاز دارد كه مسئول اجرایی آینده كشور به این دغدغهها بپردازد. مگر نه اینكه امام گفت نگذارید پیشكسوتان عرصه دفاع مقدس در پیچ و خم مسائل مادی گم شوند. البته این خواستهها كه میگویم نه درخواستی ساده و از روی اضطرار بلكه حق بچههای رزمنده است. آن زمان كه این عزیزان جان خود را كف دست گرفتند و به جبههها رفتند از همه هستی خود گذشتند، پس رئیسجمهور آینده هر كس كه میخواهد باشد باید رسیدگی به جانبازان و ایثارگران را در اولویت قرار دهد و با این عزیزان ارزشی برخورد كند نه از سر رفع تكلیف. رضایی همچنین در خصوص ملاك و معیار رزمندگان در دوران دفاع مقدس برای انتخاب كاندیدای اصلح خود بیان میدارد: آن زمان شرایط با الان فرق داشت. فضا غبارآلود نبود. رزمندهها میدانستند مسیر مبارزه چیست و در همان مسیر حتی جان خود را فدا میكردند. ما به حرف امام(ره) برای اعتلای كشور و نظام اسلامی به جبهه رفته بودیم. پس هر فردی كه در همین مسیر ولایی قدم برمیداشت ما او را انتخاب میكردیم.
وی ادامه میدهد: به نظر من هماكنون نظر و ملاك بچههای رزمنده همان ولایتمداری است. شهید آوینی میگوید «گمانمان این است كه شهدا رفتهاند و ما ماندهایم اما حقیقت آن است كه زمان ما را با خود برده و شهدا ماندهاند.» این سخن شهید آوینی را به این دلیل گفتم كه اگر مشغله و محشورات زمانه ما را به خود درگیر كرده و با خود برده، شهدا سفت و سخت بر سر همان آرمانهایشان ایستادهاند و لذا باید به وصیتنامهشان عمل كنیم. سخنانی كه ظرف زمانی ندارند و هماكنون نیز بهروز و قابل اعتنا هستند. شهدا چه میگفتند؟ غیر از پیروی از ولایت فقیه، پیروی از اسلام، خدمت به مردم، حفظ كشور و نظام و... پس معیار بچههای رزمنده چه آن زمان و چه همین الان نكاتی است كه عرض كردم.
این جانباز و برادر شهید در پاسخ به این سؤال كه اگر قرار بود به چه رزمندهیا شهیدی رأی بدهد، او كیست و دلیلش كدام است، پاسخ میدهد: من به شهید مسلم حاتمی رأی میدهم. او فردی بود كه جوانیاش را در دوران طاغوت سپری كرده بود اما بعد از انقلاب همه هستی خود را در راه حفظ نظام اسلامی گذاشت. طوری كه حتی حقوقش را نصف كرده و نیمی از آن را به جبههها و نیمی دیگر را در اختیار همسرش قرار میداد تا گذران زندگی كنند.
ولایتمداری؛ ملاك اول انتخاب
عباس نمازی جانباز ۶۵ درصدی است كه همچون رضایی از سنین ۱۴ سالگی در جبهههای نبرد حضور یافته و بعد از مجروحیت نیز مانند جانباز محمد سوری با حضور در میادین ورزشی، رشته والیبال نشسته را با جدیت دنبال كردهاست. او در خصوص ملاك و معیار رزمندگان دوران دفاع مقدس برای انتخاب كاندیدای اصلح میگوید: بهترین سند برای دریافتن ملاك و معیار رزمندگان رجوع به وصیتنامه شهداست كه جملگی پشتیبانی از ولایت را ملاك حركت و جهاد خود معرفی میكردند. نمازی كه علاوه بر ورزش در عالم نویسندگی نیز دستی بر آتش دارد، توجه به فرهنگ ایثار و شهادت را به عنوان خواسته خود از رئیسجمهور آینده معرفی میكند و میگوید: متأسفانه هرچه از زمان جنگ دور میشویم، توجه به گسترش فرهنگ و ارزشهای دفاع مقدس كمتر میشود. هرچند اكنون مسائل اقتصادی و سیاسی دغدغه مردم است اما كسی كه كاندیدای ریاست جمهوری میشود باید آن قدر تفكرات جامعی داشته باشد كه مسائل فرهنگی و ارزشی را نیز همزمان تعقیب كند. لذا شایسته بود كه عزیزان كاندیدا اولویتهای رسیدگی و نشر فرهنگ دفاع مقدس را مشخص میكردند. امری كه متأسفانه این دوره كمتر به آن پرداخته شده است. وی میافزاید: چندی پیش به همراه عدهای از دوستان سعی كردیم كتاب زندگینامه شهید علی نظری قائممقام لشكر ۱۷ علی ابن ابیطالب(ع) را جمعآوری و منتشر كنیم كه هرچند این امر با تلاش دوستان محقق شد، ولی حمایتهای لازم از سوی نهادهای فرهنگی صورت نگرفت كه امیدواریم دولتهای آینده حتیالمقدور برای حفظ فرهنگ و دستاوردهای دفاع مقدس تلاش بیشتری كنند. این جانباز و ورزشكار رشته والیبال نشسته همچنین دغدغهای هم در خصوص فضای ورزشی جانبازان و معلولان دارد و در این رابطه بیان میدارد: متأسفانه عدم رسیدگی ریشهای به مشكلات جانبازان باعث شده كه ما در خیلی از مسائل احساس كمبود كنیم. به طور مثال خود من اگر بخواهم به نزدیكترین ورزشگاه مخصوص جانبازان و معلولین بروم، باید چند كیلومتر راه را تا خارج از شهر قم طی كنم.
نمازی با وجود عدم رسیدگی مناسب به وضعیت جانبازان و همچنین عدم ارائه برنامه مشخص از سوی كاندیداها برای رسیدگی به وضعیت ایثارگران میگوید: اینكه ما حتماً باید در انتخابات شركت كنیم امر مسلمی است. اصلاً به جبهه رفتیم و تن و جان خود را فدا كردیم تا نظام اسلامی حفظ شود و اكنون هم شركت در انتخابات در اولویت امورمان قرار دارد. همان زمان جنگ، بچههای رزمنده همزمان با حضور در جبههها در انتخابات هم شركت میكردند. آن زمان هم اصلیترین ملاكشان حفظ نظام و تبعیت از ولایت فقیه بود و اكنون هم همینها را اصل انتخابشان قرار میدهند. وی نیز در پاسخ به این سؤال كه اگر قرار بود به یك شهید رأی بدهد، او كه بود؟ پاسخ میدهد: من به شهید عبدالحسین موسوی رأی میدهم. او در درگیری با پژاك به شهادت رسید و از زمان جنگ تا هنگام شهادتش در سال ۹۰ روی آرمانهایش ثابت قدم ماند و همیشه نسبت به مشكلات جانبازان، خانواده شهدا و ایثارگران توجه خاصی داشت. چنانچه دیدار هفتگیاش با خانواده شهدا هیچگاه ترك نمیشد.
در فاو رأی دادهام!
علیاكبر داستانپور جانباز شیمیایی ۷۰ درصدی است كه در زمان جنگ و آن هم در شهر آزاد شده فاو عراق پای صندوقهای رأی حاضر شده است. او در خصوص استقبال رزمندگان برای شركت در انتخابات مختلف میگوید: رزمندهها شركت در انتخابات را جدا از جهاد نمیدیدند. ما در جبهه حضور یافته بودیم تا از كیان انقلاب دفاع كنیم و یكی از برترین حمایتها از انقلاب اسلامی هم شركت در انتخابات و مشروعیت بخشیدن به نظام بود. داستانپور در مورد ملاك و معیار انتخاب رزمندگان میگوید: ولایتمداری خط قرمز ما بود. هركس از آن عدول میكرد روی نامش خط میكشیدیم. هرچند باید اذعان كنیم كه شرایط الان با آن وقت خیلی فرق دارد. در زمان جنگ هدف و مسیر مشخص بود. الان هم هست ولی تبلیغات و هیاهوها مانع میشود كه خیلی از نسل سومیها با فراغ بال و به روشنی تصمیم بگیرند. پس الان بیشتر نیاز داریم كه تحقیق كنیم و موشكافانه فرد مورد نظرمان را انتخاب كنیم.
این جانباز شیمیایی دفاع مقدس مانند همه شهروندان كشورمان دغدغهها و خواستههایی از رئیسجمهور آینده كشور دارد و در این باره اظهار میدارد: این كشور و این نظام با خون دل حفظ شدهاست. مردم از همه چیزشان در زمان جنگ گذشتند و خادم این مردم هم باید به درددلشان توجه كند. نیازها و آرامششان را در اولویت قرار دهد.وی میافزاید: الان شرایط كشورمان سختتر از زمان جنگ است. هم به خاطر سختی شناخت حق از باطل و هم جنگ نرم دشمنان كه ما را وامیدارد با حساسیت بیشتری اموری چون انتخابات را دنبال كنیم و با شركت در آن به دشمنان فرصت و بهانه عرض اندام ندهیم.
داستانپور به عنوان فرد برگزیده خود از میان دوستان رزمندهاش، شهید خرازی فرمانده لشكر ۱۴ امام حسین(ع) را برمیگزیند و میگوید: او فرماندهای ولایتمدار بود. دوستدار مردم كشورش بود و برای آنها دل میسوزاند. برای سربلندی مملكت و دینش از مال و جان و زندگیاش مایه گذاشت و خرج كرد. در خیبر دستش را بر سر عهدش گذاشت و در كربلای۵ جانش را، اما هیچ وقت قدمی در مسیر آرمانهایش عقب نگذاشت. این جانباز ۷۰ درصد كشورمان در پایان میگوید: شهدا چپ و راست نداشتند. دلشان به حال مردم میسوخت و رئیسجمهور آینده هم باید راه شهدا، امام راحل و خلف شایسته ایشان را بپیمایند. حزبگرایی را كنار بگذارد و برای رضای خدا تلاش كند.
منبع : جوان
