چنانچه افرادى را نمى‌شناسند، از راهنمایىِ انسانهاى مؤمن و مطمئنى استفاده كنند

به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری شهدای ایران؛ بی شك حجتی برای مكلف قابل احتجاج و اعتماد است، كه شرع مقدس به آن اعتبار بخشیده است. از مواردی كه در لسان فقه جعفری و در تشخیص موضوعات معتبر شناخته شده  یكی علم و یقین است و دیگری رجوع به عادل خبره.

روشن است كه تمسك به عقل هم از جمله عواملی است كه انسان را به حجت شرعی می‌رساند، اما منوط به اینكه استدلالات عقلی فرد را به یقین و علم یا ظن معتبر نزد شارع برساند و هر دلیل عقلی نمی‌تواند اعتبار داشته باشد.

رجوع به "اهل خبره عادل" یكی دیگر از راه‌‎كارهایی است كه شارع مقدس برای رسیدن به وظیفه و حكم شرعی پای آن را امضا كرده است. مثل انتخاب مرجع تقلید كه به فتوای امام یكی از راه‌های آن به غیر از علم و یقین مكلف، این است كه به دو عالم عادل كه توان تشخیص مجتهد و اعلم را داشته باشند، رجوع شود. یا یكی از راه‌های اثبات ماه قمری شهادت دو مرد عادل است كه ماه را رویت كرده‌اند. "رجوع به عادل" در جای جای فقه شیعه مشاهده می‌شود.

با سیری در سخنان رهبر معظم انقلاب روشن می‌شود كه ایشان واژه "حجت شرعی" را – خصوصا در مورد انتخابات- كمتر مورد استفاده قرار داده‌اند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای دو بار و در دو انتخابات متفاوت بر این نكته تاكید و البته تصریح داشتند كه " باید برای انتخاب به حجت شرعی برسیم." یكی در دیدار اخیر خود با اقشار مختلف مردم و دیگری در بیاناتی كه در آستانه انتخابات مجلس خبرگان در سال 1385 داشتند.

رهبر انقلاب در در دیدار اخیر خود با اقشار مختلف مردم كه در مورخه 1۳۹۲/۰۲/۲۵ داشتند، تصریح كردند:

" شوراى محترم نگهبان، خب مردمانى پرهیزگار، متقى و آگاهند؛ طبق قانون تشخیصى میدهند و عده‌اى به عنوان افرادى كه صالحند، معرفى میشوند؛ من و شما باید نگاه كنیم ببینیم در بین این صالحها كدام صالح‌ترند، كدام بیشتر به درد مردم میخورند، كدام بیشتر میتوانند این بار سنگین را بر دوش بكشند و با امانتِ كامل این راه را ادامه دهند و پیش ببرند؛ این را باید من و شما نگاه كنیم، ببینیم، بشناسیم. از افرادى كه ممكن است ما را هدایت كنند، راهنمائى كنند، كمك بخواهیم؛ بالاخره خودمان را به حجت شرعى برسانیم. اگر انسان بر طبق حجت شرعى كار كرد، چنانچه بعداً غلط هم از آب دربیاید، باز سرفراز است، میگوید من تكلیفم را عمل كردم؛ اما اگر بر طبق حجت شرعى عمل نكنیم، بعد خطا از آب دربیاید، خودمان را ملامت خواهیم كرد؛ عذرى نداریم، حجتى نداریم."

ایشان همچنین در دیداری كه با اقشار مختلف مردم ‌در آستانه انتخابات‌ مجلس خبرگان مورخه      ۱۳۸۵/۰۹/۲۲ داشتند، هم این چنین بیان كردند:

 "سطح مجلس خبرگان، بالاترین سطح انتخاب است؛ مردم بایستى افراد شایسته را بشناسند و انتخاب كنند. چنانچه افرادى را نمى‌شناسند، از راهنمایىِ انسانهاى مؤمن و مطمئنى استفاده كنند كه معرفى آنها براى انسان حجت شرعى باشد؛ دنبال حجت شرعى باشید. دنبال این باشید كه اگر خداى متعال پرسید زید را چرا براى مجلس خبرگان انتخاب كردید، شما بگویید این زید را فلان كسانى كه مى‌دانستیم مردمِ وارد و مطمئن و امینى هستند، معرفى كرده بودند؛ پیش خدا حجت داشته باشید. به هر معرفى‌اى نمى‌شود دل بست و اعتماد كرد. معرفى انسانهاى مورد اطمینان؛ معرفى كسانى كه انسان بداند كه اینها نیتشان خدایى است؛ براى دنیا و براى گِروكشیهاى سیاسى و جنجال و هیاهو وارد میدان نشده‌اند؛ بلكه به عنوان اداى وظیفه معرفى كرده‌اند؛ انسان از حرف آنها اطمینان پیدا مى‌كند و افرادى را با معرفى آنها به عنوان خبره به مجلس خبرگان مى‌فرستد."

فصل مشترك بیانات رهبر معظم انقلاب در دو عبارت مذكور این است كه رجوع به افراد خبره و مطمئن می‌تواند یكی از مواردی باشد كه برای انسان عند الله حجت آور است. موضوعی كه مبنای آن برگرفته از فقه پویای شیعه است.

سیره علما هم البته بر همین منوال بوده است، مثلا مرحوم آیت الله خوشوقت هم از جمله عالمانی بودند كه همواره بر داشتن حجت شرعی برای رای دادن تاكید داشت. این عالم ربانی برای انتخاب فرد مورد نظر در انتخابات‌های مختلف به شهادت دو عادل اهل خبره اعتماد می‌كردند.

آیت الله مصباح یزدی نیز پیش از این تاكید كرده بود: « باید در انتخابات توجه داشته باشیم که کلید سرنوشت 70 میلیون نفر را به دست چه کسی می‌دهیم، لذا نباید هم حزبی بودن، هم صنفی یا هم زبان بودن ملاک رأی دادن باشد، بلکه باید نزد خدا حجت شرعی بر رأی خود داشته باشیم.»

منبع: رجا