گفتوگو با علی قویتن كارگردان فیلم «آفتاب، مهتاب، زمین»
سینمای مستقل نیاز به حمایت دارد
كارگردانی و بازیگری توأمان قطعاً دشوار است اما در فیلمسازی مستقل نمیتوانیم هزینههای زیادی را برای پروژه در نظر بگیریم و باید هزینهها را كاهش دهیم. اگر پروژهای با بودجههای میلیاردی داشتیم
به گزارش گروه فرهنگی پایگاه خبری شهدای ایران؛«علی قویتن» كه پیش از این فیلمهایی مانند پرواز بادبادكها، سنجاقكهای بركه سبز و نسكافه داغ داغ و سرود تولد را در كارنامه خود دارد در سی و یكمین دوره از جشنواره فیلم فجر با فیلم «آفتاب، مهتاب، زمین» حضور یافته است. فیلم ملودرامی اجتماعی با مایههای دینی است كه به روابط ساده و بدون پیچیدگی آدمها میپردازد و صدف بهشتی، مهسا معرفتی، حسین محمدیان، شادی محمدپور، محمود مرتضایی و توحید رستمی از بازیگران فیلم هستند. به همین بهانه گفتوگویی با «علی قویتن» كارگردان فیلم «آفتاب، مهتاب، زمین» داشتهایم تا در خصوص ساخت فیلم و حضور در جشنواره سی و یكم فجر بپرسیم.
آقای قویتن! از داستان فیلم بگویید.
فیلم در خصوص انسانهایی است كه هنوز زندگی سادهای دارند و امیدوارند. زندگی آدمهایی كه هنوز تجملات را وارد زندگی خود نكردهاند. در واقع تم اصلی كار این است و گمشدگی فردی است كه در معرض امتحان قرار گرفته. از سوی دیگر كودكی در روند داستان وجود دارد كه باعث كامل شدن فرد میشود.
خود شما هم به عنوان بازیگر در فیلم حضور دارید. نقش شما در فیلم چیست؟
من در فیلم نقش یك روحانی را بازی میكنم كه از سوی استادش مورد آزمایش قرار میگیرد و باید از این امتحان سربلند بیرون بیاید.
كارگردانی و بازیگری توأمان از نظرتان چگونه است؟
كارگردانی و بازیگری توأمان قطعاً دشوار است اما در فیلمسازی مستقل نمیتوانیم هزینههای زیادی را برای پروژه در نظر بگیریم و باید هزینهها را كاهش دهیم. اگر پروژهای با بودجههای میلیاردی داشتیم، میتوانستیم بازیگران توانمندی را به كار بگیریم اما در كل راضی هستم چون با وقت زیادی كه ما گذاشتیم بازیگران بومی ما هم خوب ظاهر شدند و بازیها باورپذیر از كار درآمد.
لوكیشن كار كجا بود؟
عمده فیلم در خراسان شمالی و بخش كوچكی از فیلم در تهران جلوی دوربین رفت.
استقبال مردم از فیلم را چطور پیشبینی میكنید؟
به نظر من تولیدات سینمای ما باید متفاوت باشد، نمیتوانیم تنها به این فكر كنیم كه فیلم تجاری بسازیم كه میلیاردی فروش كند، باید با سینما آزادانه برخورد كنیم تا فیلمسازان در هر ژانر و اندازهای فیلم بسازند و مردم با سلایق متفاوت، فیلمهای مختلف ببینند. برخی از مردم فیلمهای طنز دوست دارند و برخی هم فیلمهای آرام با مفاهیم سنگینتر. در هر حال ما نباید سینما را محدود كنیم و هر چه سینما متنوعتر باشد به نفع مردم و كشور است.
