در نخستین جشنواره تجلیل از فرزندان شاهد و ایثارگر موفق كشور چه گذشت؛
همه چیز خوب بود جای رقاصه ها خالی
لطفا خبر دهید
به گزارش خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری شهدای ایران؛ شب گذشته در اولین همایش عشق و ایثار که به همت جمعیت فرزندان شاهد و ایثارگر برگزار شد نكاتی قابل تامل و تعجب برانگیز وجود داشت كه در ادامه به آنها اشاره خواهیم كرد تا مسئولین امر هرگاه خیال برگزاری چنین مراسم هایی به سر مباركشان زد قدری اندیشه كنند تا نام مراسم با نوع مراسم و اجرای آن قرابت معنایی داشته باشد.
در این مراسم كه به اسم تجلیل از فرزندان شاهد و ایثارگر و با حضور برخی، تنها برخی بازهم تاكید می كنم فقط برخی از خانواده های شهدا و ایثارگر بود برگزار شد صحنه ها و رویدادهای دلخراشی به چشم خورد كه برای آزرده خاطر نشدن روح خوانندگان از اشاره به آنها خودداری می كنیم و تنها به گوشه ای از آنچه كه رخ داد اشاره خواهیم كرد.
از دختران بی حجاب تا پسران ابرو برداشته
در ابتدای ورود به مراسم گمان كردیم كه اشتباهی آمده ایم از آنجا كه بین طیفی كه وارد آنجا می شدند و موضوع برنامه و برگزار كنندگان نتوانستیم رابطه ای برقرار كنیم؛ لذا به دل امیدواری دادیم كه احتمالا دو مراسم همزمان در اینجا در حال برگزاری است.
به داخل سالن كه رفتم شال و روسری های رنگارنگ در بین چادر های مشكی برق می زد و دختران و زنان بی حجاب كه با خود گفتم اینها چه سنخیتی دارند با خانواده شهدا و ایثارگران...
همه ی اینها البته حاشیه است هنوز به اصل بحث و مطلبی كه بیش از همه انسان را آزرده خاطر می كند نپرداختیم كه جلوتر به آن اشاره خواهیم كرد.
باز در سالن چرخی بین افراد زدم پسرهایی با موهای فشن و ابروهایی كه برداشته بودند توجهم را بیش از پیش به خود جلب كرد و سئوال هایی كه ذهن را به خود مشغول می سازد.
اما هرچه سعی كردیم ربط این برنامه را به شهدا و ایثارگران بفهمیم دركَش سخت بود، از آنجا كه معمولا برگزاری چنین برنامه های معطوف به یاد و خاطره شهدا است و یادآوری خاطره ها و دلاور مردی های آنان برای درس گرفتن جوانان و فرزندان آنها از رشادت ها و شجاعت های آنهاست؛ البته اگر به نظر برگزار كنندگان انجام چنین كارهایی كلیشه ای و تكراری نیاید و شاید این نوع جدید برگزاری را كه فقط چند رقاصه كم داشت را بتوان ابداع جدید آنها در به روز سازی فرهنگ ایثار و شهادت تلقی كرد؛ و در آخر اجرای موسیقی که در شان آن مراسم نبود.
نمی خواهم به این مطلب بپردازم كه این همه هزینه را از كجا آورده اید چون برنامه ای كه فقط هزینه ی مجریان آن برای اجرای چند ساعت برنامه به اندازه حقوق چند ماه من می شود چه رسد به هزینه سالن همایش های صدا و سیما و مواردی از این قبیل.
در پایان به متولیان امر از روی صمیمیت دلسوزی و احترام تقاضا می كنم كه قبل از مبادرت به برگزاری چنین برنامه هایی ابتدا درك درستی از ایثار و شهادت داشته باشید و با این پیش زمینه به اجرای برنامه ای مرتبط با موضوع بپردازید.
