رزمندگان همیشه ازهمه مقدمترند
در فرازی دیگر خطاب به مالک اشتر میفرمایند: «وای برتو، وای بر مصر، وای بر ملت اگر سربازان و سپاهیانش گرسنه و بینوا باشند.
برای آنکه به اهمیت وجود رزمندگان پی ببریم با سخنان نورانی مولای متقیان، علی(ع) آغاز میکنیم. در بخشنامهای در نهج البلاغه همه فرماندهان امیرالمومنین مامور شدند که این نامه را برای سپاهیان بخوانند و همگان را بهحقوق خویش آشنا سازند. فرازی از این بخشنامه چنین است: «سربازان من، اینک امیرالمومنین است که وظایف مقدس و منیع سربازی را به شما خاطرنشان میکند. همه رزمندهایم و همگان از یک ناموس دفاع میکنیم و به جانب یک هدف پیش میرویم. من که محور نیرو قراردارم و آن کسانی که به نام فرمانده و سردار، شما را سان میبینند و فرمان میدهند، در همه تکالیف سپاهی با تمام افراد و نفرات یکسانیم هیچیک را بر دیگری برتری نیست. مقررات نظام ایجاب میکند یکی افسر و جمعی سرباز باشند، ولی اشتباه نشود. منصب فرماندهی تا هر پایه که باشد، در قانون مساوات، فضل و عنوانی باز نمیکند و جهت فرماندهان در برابر وظیفه و تکلیف به هیچوجه استثنا قائل نمیشود.
در فرازی دیگر خطاب به مالک اشتر میفرمایند: «وای برتو، وای بر مصر، وای بر ملت اگر سربازان و سپاهیانش گرسنه و بینوا باشند. زندگی سپاه و قوام ارتش به حکام و قضات که در مسائل حیاتی ملت دست درکارند و به شئون مادی و اجتماعی قوم میپردازند، مربوط است زیرا که اینان به وسیله ثروت ملی معیشت لشکر را تضمین میکنند.»
بیش از ربع قرن از پایان جنگ و اعلام آتش بس میگذرد ولی همچنان در قبال رزمندگان بیبرنامهایم. گاهی در قوانین بودجههای سنواتی، موادی را به تصویب میرسانیم، لکن حدود آن همان تصویب است ولی هیچگاه به مرحله اجرا نمیرسد. وقتی به سخنان گهربار مولای متقیان، علی(ع) توجه میکنیم به فاصلهای که میان این سخنان با عملکردمان در قبال رزمندگان وجود دارد پی میبریم. امام علی(ع) چه دقیق و ظریف به رزمندگان اشاره میکنند اما ما بهراحتی از آن غفلت میکنیم.
حضرتامامخمینی(ره) در توصیههایی که همواره برای رسیدگی به امور ایثارگران و رزمندگان داشتند، از عمق جانشان فرمودند: «نگذارید پیشکسوتان جهاد و شهادت در پیچوخم زندگی روزمره خود به فراموشی سپرده شوند.تا قبل از قانون برنامه پنجم توسعه، قوانین و مقرراتی به صورت پراکنده درباره رسیدگی به امور رزمندگان به تصویب رسید که متاسفانه مورد بیتوجهی مسئولان قرارگرفت و ضمانت اجرایی پیدا نکرد. در قانون برنامه پنجم توسعه موادی به رزمندگان اختصاص یافت که نشان از توجه نمایندگان مجلس به رزمندگان داشت و این امید را زنده کرد که موضوع رزمندگان در قانون برنامه پنجم توسعه و قوانین بودجه سالانه، سروسامان خواهد یافت. در ماده 44 قانون برنامه پنجم بندهایی به شرح زیر گنجانده شد: بند ح- دولت مکلف است به منظور حفظ کرامت و منزلت ایثارگران و رزمندگان معسر نسبت به تامین معیشت و پوشش بیمهای آنان در قالب بودجه سنواتی اقدام نماید.
باز هم متذکر میشویم از اساسیترین دلایل بیتوجهی به رزمندگان، نبود یک سازمان متولی است تا زمانی که سازمان یا نهادی متولی امور رزمندگان نباشد و به عنوان نمایندهای امین، امور آنان را پیگیری نکند در وضعیت آنان تغییری ایجاد نخواهد شد. اینکه مجلس شورای اسلامی در تصویب قوانین، دولت را به طور کلی موظف کند کافی به نظر نمیرسد.
