در این تنهایی یارم باش
«خدایا! وقتی به خاکم می سپارند یارم باش. چرا که در زنده بودنم، همیشه با یاد تو همراه بودم.
خدایا! خدایا! شهادت را نصیبمان گردان دل پر درد پاسداران اسلام را، با فتح و پیروزی دادن بر کافران خوشحال و شاداب گردان.
خدایا! در هنگام شهادت، در هنگام رفتن و از دنیای زشتیها بریدن، در هنگام دل کندن از این بودن ها یارم باش! چرا که من به یادت بودم و او در راهی که تو گفتی جان داد.
خدایا! در این شب تنهایی با تو می گویم. با تو که تنهایی هایم را پر، دردم را درمان، سوگم را شفا، و هر نبودنی را با بودنی پرمی کنی؛ بودنی که بهترین بودن هاست.
معبودا! به دخترک عزیز از دست داده ، به مادران در راه نشسته، به پدران رخ ز غم چروکیده، به یاران هم سنگر، به رفیقان بی نهایت همراه، به هر چه که می دانی هست و برای بندگانت عزیز است، به قلم که می نویسد، به شب که می آید و به فجر که از دل شب تیره، راه روشنی را طی می کند، به خوبی ها و نیکی ها و ... قسمت می دهم که پاسداران ما را نگه دار و انقلاب ما را تداوم، و امام ما را طول عمر، و مردم ما را صبر و شکیبایی، و امت ما را دلاوری و ایمان، ودشمنان ما را روسیاهی و پلیدی عطا کن.»
5/5/59
شهید صدیقه رودباری
