روی لبه تیغ

به گزارش شهدای ایران، حسین سیفی استاد دانشگاه هنر و منتقد سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار شهدای ایران ،ضمن تشریح روند فیلم های مقاومت در خصوص ژانر طنز دفاع مقدس تذکر داد : کارگردانان ما باید در طنز دفاع مقدس، فاصله مفهوم طنز وهجو را بشناسند.

دکتر حسین سیفی درپاسخ به این سوال که چرا آثار طنز در حوزه دفاع مقدس با کیفیت نه چندان مطلوب و کمیت بالا در حال تولید است تصریح کرد: به نظر من طنز دفاع مقدس وارد کلیشه شده و علت این ماجرا در این است که ما توجه نمی کنیم طنز کار کردن جسارت می خواهد، تبحر زیادی می خواهد و به طور خاص طنز دفاع مقدس -که در آن با ارزش ها سر و کار داریم و باید قداست آنها را حفظ کنیم- مهارت بیشتری نیاز دارد. در واقع نباید ارزش های ما با طنز ما دجار اصطکاک شوند. حال اگر کارگردان ما وارد نباشد، هر دو مفهوم را هدر می دهد.

وی با معرفی دو مرحله کار در حوزه ادبیات دفاع مقدس، به توضیح آنها پرداخت : مرحله اول زمانی است که جنگ در حال وقوع است و ما با فضای حمله دشمن و دفاع ملت درگیریم و هر هنرمندی برای دفاع از ارزش ها، فیلم هایی با دید مثبت می سازد. مرحله دوم زمانی است که جنگ تمام شده آن فضای خشونت وکشتار پایان گرفته و الان داریم از زاویه نگاه دیگری به آن دوران نگاه میکنیم. هنرمند ما می تواند ،نگاه انتقادی یا مثبت گرا داشته باشد.این به ذات خود، نه بد است نه خوب.ولی وقتی هنرمند ما نابلد باشد و ساخته اش کاری سخیف بشود ،این روند برای هیچ ملتی قابل قبول نیست. چون با ارزش های آن ملت بازی می شود.

این منتقد سینما و تلویزیون در جواب به این سوال که چقدر از ضعف فعلی ژانر دفاع مقدس ما مربوط به فضای سینمای کشور است و چه میزان مربوط به ناآگاهی افراد از مفاهیم دفاع مقدس گفت: ببینید ما در سینما تجربه چندین ساله داریم و این تجربه خیلی بیشتر از تجربه ما در حوزه خاص دفاع مقدس است. حوزه دفاع ، حوزه جدیدی است که ما مجبوریم کمی در آن، دست و پا زدن ها را تحمل کنیم تا به پختگی مطلوبی برسد. این حوزه مشخص، حساس و مقدس است و به صورت طبیعی حساسیت بالایی دارد . اگر فقط بخواهیم آنتن را پر کنیم و فیلمی بسازیم ،به هیچ موفقیتی نمی رسیم.

وی در توضیح راهکاری برای بهبود ساخته های سینمایی و تلوزیونی در حوزه دفاع مقدس گقت: باید در سیاست گذاری تجدید نظر شود . باید منعی برای ورود افراد ناآگاه در حوزه دفاع مقدس و به خصوص در طنز دفاع مقدس داشته باشیم. نباید اجازه بدهیم هر کسی وارد این کار بشود. کارگردانان کارکشته و آگاه و از همه مهمتر باورمند، باید وارد شوند و این خیلی اهمیت دارد.