حال و روز برادرزاده های ترامپ و نتانیاهو/ بازی بازی با مبارزان مجازی
شهدای ایران:در ماههای پیش، بسیاری از فعالان و هواداران پهلوی، ترامپ را جادهصافکن براندازی و نتانیاهو را متحد استراتژیک میدانستند. پیامهای مشترک، فراخوانها برای فشار حداکثری و دخالت نظامی، موجی از خوشبینی را در ذهن افراد ایرانی خارج از کشور و به ویژه طرفداران پهلوی ایجاد کرده بود. اما با اعلام آتشبسها، مذاکرات و خبر توافق این روایت شکاف برداشت.
حالا شبکه های اجتماعی روایتگر افول آن همه هیجانات و تبدیل شدن آنها با یاس و دلسردی، کارهای کودکانه و بی منطق جدیدتری است. آنها که تا دیروز با هر موشکی امریکا و اسرائیل به سمت ایران، فریاد تشکر از عموهایشان را سر می دادند، اما حالا در منطقی ترین حالت، وعده ها و آرزوهایان را به آینده موکول می کنند و در پست های خود این اطمینان را می دهند که بالاخره یک روز، جمهوری اسلامی رفتنی است.

آنفالو و نشانههای سرخوردگی
پیش از اینها، اقدام رضا پهلوی در آنفالو کردن حسابهای رسمی ترامپ و نتانیاهو پس از توییتهای آتشبس، به نمادی از این ناامیدی بدل شد. کاربرانی این حرکت را بازتاب سرخوردگی عمیق از وعدههای محققنشده توصیف کردهاند. در اینستاگرام و ایکس، تحلیلهایی منتشر شد که این آنفالو را نه تاکتیک، بلکه واکنش احساسی به معامله ترامپ و بیاعتنایی نتانیاهو میدانستند.
در داخل و خارج، برخی طرفداران به توجیه روی آوردهاند. مثلاً یک کاربر مینویسد: شاید از ترامپ عصبانی باشی. شاید از نتانیاهو ناامید شدی. ولی ترامپ و نتانیاهو مثل هر بازیگر سیاسی دیگری فقط ابزار هستند نه هدف ما. تمرکز ما باید روی ایران باشد روی شاهزاده رضا پهلوی. این پست با صد و یازده لایک، تلاشی آشکار برای بازگرداندن قطبنما به داخل جریان است.
در سوی مقابل، منتقدان داخلی اردوگاه سلطنت، این سرخوردگی را با تیغ تندتری برمیانند. محتوایی با سیصد و هشت لایک نوشت: تب و تاب جنگ خوابیده. تیم پهلوی از ترامپ به عنوان جادهصافکنشان ناامید شده. پهلوی مجبوره واکنش نشان بده. او به هجمههای قبلی به منتقدان و سکوت در برابر برخی رفتارها اشاره میکند.

ریزش و بازگشت به نمادها
گزارشها و پستها حاکی از ریزش بخشی از هواداران است. سازمان سیاسی ایرانیان استرالیا در شانزدهم ژوئن، فعالیتهای سلطنتطلبان را به بحث بردن یا نبردن پرچم شیر و خورشید به ورزشگاهها تقلیل میدهد و آن را نشانه ورشکستگی سیاسی کامل میخواند: کسانی که تا دیروز به عموهایشان لیندزی گراهام و ترامپ آویزان میکردند، امروز ناامید به نمایشی جدید فکر میکنند.
این سرخوردگی بیش از آنکه صرفاً سیاسی باشد، روانشناختی است: انباشت امیدهای بزرگ و سپس مواجهه با واقعیتهای ژئوپلیتیک جایی که منافع آمریکا و اسرائیل، اولویتشان تغییر رژیم به نفع پهلوی نبود. سلطنتطلبان که زمانی وعده کمک در راه است را بوق میزدند، اکنون بین توجیه و انتقاد گیر کردهاند. این نشان میدهد که اتکا به قدرتهای خارجی همچنان شکنندهترین نقطه اپوزیسیون ایرانی است.
*منبع:تابناک