آیتالله میرباقری در این باره می گوید: گاهی شیطان در دوران «قبلَ الفتح»، فتنه میکند و میگوید: تو که مال خود را میآوری، از کجا میدانی که این طرح به نتیجه میرسد؟!
اگر ما برای این حرکتی که امام شروع کردند، جان خود را بیاوریم، چه میشود؟ به جایی میرسد؟ دوران قبل الفتح، جای این قبیل شبهات است.
امام باقر(ع) میفرمایند: «الْعَارِفُ مِنْكُمْ هَذَا الْأَمْرَ»، کسی که امرِ امامت را بفهمد و بداند که امام چه طرحی دارد و چه میخواهد بکند؛
«الْمُنْتَظِرُ لَهُ»، منتظر هم باشد که این طرح در عالم محقق بشود، ولو هنوز دوران تحقق کامل و ظهور طرح نرسیده باشد؛
همچنین «الْمُحْتَسِبُ فِيهِ الْخَيْرَ»، پای این طرح بایستد و این را هم خیر به حساب بیاورد، خیال نکند که اگر کنار این طرح بایستد، تلف میشود؛
«كَمَنْ جَاهَدَ وَ اللَّهِ مَعَ قَائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ بِسَيْفِهِ»، مثل کسانی است که در دوران پیروزی، دارند در کنار حضرت شمشیر میزنند.
«ثُمَّ قَالَ: بَلْ وَ اَللَّهِ كَمَنْ جَاهَدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ بِسَيْفِهِ». بار سوم فرمودند: «ثُمَّ قَالَ الثَّالِثَةَ: بَلْ وَ اللَّهِ كَمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ(ص) فِي فُسْطَاطِهِ»؛ گویی اصلاً در اردوگاه حضرت به شهادت رسیده است.
