فحاشی به وزیر خارجه و کارچاقکنی برای ترامپ درمانده!
مدیر روزنامه غربگرای هممیهن که طیف متبوعش از متهمان ایجاد انحراف گفتمانی در زمینه خدمت دولت به مردم هستند، به فحاشی و توهین علیه وزیر امور خارجه پرداخت.
شهدای ایران:مدیر روزنامه غربگرای هممیهن که طیف متبوعش از متهمان ایجاد انحراف گفتمانی در زمینه خدمت دولت به مردم هستند، به فحاشی و توهین علیه وزیر امور خارجه پرداخت.
غلامحسین کرباسچی، در گفتوگو با خبرگزاری ایرنا ادعا کرد:«- تا زمانی که از جو شعار و هیجان بیرون نیاییم اتفاقی در کشور نمیافتد.
- آقای پزشکیان میگوید هر کسی که میتواند بیاید کار کند. خب آقا شما قرار بود بیایید کار کنید. کشور را نخبگان باید اداره کنند اما آیا در حال حاضر کشور به دست نخبگان اداره میشود؟ آیا از پخمگان استفاده میکنیم یا نخبگان؟
- به عنوان مثال در وزارت خارجه نیروهای زبده و کارکشته بسیاری داریم که در همین چهل سال کارکشته شدند اما یک روز آقای ظریف به علت تابعیت فرزندش از میدان به در میشود، روز دیگر آقای محسن امینزاده در سال ۸۸ به گفته آنها «فتنه» بود.
- دیپلماسی ما با رجزخوانی درست نمیشود. آمریکا با همه جنایتکاری و ظلمی که دارد به هرحال ابرقدرت است اما در مقام مقابله با آمریکا آیا باید بگوییم «پدرش را درمیآوریم»، «کاخ سفید را حسینیه میکنیم» یا «اصلاً نابود شده است»؟- باید در عرصه دیپلماسی مغز ما به اندازه یک گنجشک کار کند. ما وزیر امور خارجه شدهایم که راههای ارتباط با دنیا و غلبه بر دشمنان را از راه دیپلماسی نه از راه شعار و سخنرانی و رفتن به استانها انجام دهیم؟ خب با این وضعیت صدای مردم درمیآید.
- آقای رئیسجمهور از این مردمی که این قدر از در صحنه بودنشان تعریف کردید اگر نظرخواهی کنید، اغلب آنها میدانند که مشکل اقتصادی کشور در سیاست خارجی آن است. پس باید برای سیاست خارجی قدم بردارید و به هر شکلی که شده مسئله سیاست خارجی را با دنیا حل کنید. از وقتی شما آمدهاید مسئله سیاست خارجی ما بدتر شده، در حالی که قرار بود آن را بهتر کنید. (مردم) میگویند که شما با این کارها ما را بازی میدهید. در حرف میگویی نظرات مردم و نظرات کارشناسی اما در عمل هر چه فکر میکنی صلاح است، انجام میدهی.
- در زمان جنگ ملت ایستادند یا از شهرها بیرون رفتند یا شعار دادند و... حالا میگویند چرا ما خودمان را تحریم کردهایم؟ چرا خودمان را منزوی کردهایم؟ چرا این اوهام و این گرفتاریها را ایجاد میکنیم و شعارها را اینگونه میدهیم که وضعمان این شود».
اظهارات توام با عصبانیت و توهین کرباسچی، قبل از هر چیز، نمونه رندی و به زعم خود فرار به جلوی جماعتی است که به جای پاسخگویی درباره وعدههای فریبنده در بیش از سه دهه دولت داری، عادت کردهاند همیشه اپوزیسیون باشند. وگرنه کیست که نداند مذاکره با ترامپ، ریلگذاری امثال ظریف بود و از سوی دیگر، مدعیان اعتدال و اصلاحات تا چند هفته قبل از خیانت ترامپ به مذاکرات، وعده آوردن دو هزار میلیارد دلار سرمایه به ایران را میدادند و در عملیات فریب ترامپ خبیث شریک بودند. آنها در حالی مذاکره با ترامپ را بزک میکردند که بیصفتی و عهدنشناسی ترامپ حتی درباره متحدان آمریکا را هم دیده بودند و بزرگشان (حسن روحانی) اذعان کرده بود مذاکره با کسی که توافق و تعهد موجود بینالمللی (برجام را زیر پا میگذارد)، دیوانگی است.
اکنون باید سؤال کرد بعد از دو بار تجربه خیانت آمریکا در برجام و در مذاکرات ابتدای سال که به خیانت ترامپ منتهی شد اما آمریکا هیچ دستاوردی نداشت، چرا یک فعال سیاسی و رسانهای باید خواستار مذاکره و اعتماد به ترامپ شود؟! آیا این مصداق همان نهیب امیر مؤمنان(ع) به ابوموسی اشعری نیست که فرمود «همانا بدبخت کسی است که از عقل و تجربه داده شده به وی، محروم بماند»؟!
نکته دوم این است که چرا کرباسچی خواسته ناکام ترامپ در زمینه تسلیم ایران پای میز مذاکره را از زبان خود بازگو نمیکند و به «مردم» منتسب میکند؟! این شگرد منافقانه در کنار توهین به وزیر امور خارجه به این علت است که آقای عراقچی دو بار به استناد نظرسنجیهای واقعی، دست مزدوران غرب را رو کرده بود.
وزیر امور خارجه چند هفته قبل در جمع فعالان اقتصادی اصفهان گفت: «هیچ یک از تجار و فعالان اقتصادی به من نگفتند برو تحریمها را بردار. همه گفتند مشکل ما را در بانک مرکزی، گمرک، مالیات، وزارت جهاد کشاورزی و وزارت صمت حل کن. این مشکلات را رفع کنیم، ظرفیتهای جدیدی ایجاد میشود. بله، ماموریت اول من رفع تحریم است که فراموش نکردهام، مسیر سختی هم هست. هیچ فرصتی را هم از دست نخواهیم داد. اما اگر بگویم چه وضعیتی هست، خود شما میگویید رهایشان کن. اما ماموریت دوم که دست خود ماست؛ تحریم داخلی را خودمان باید برداریم».
عراقچی همچنین ۸ آبانماه در نشست فعالان بخش خصوصی در تبریز، با استناد به نظرسنجیها گفته بود: «تحریمها اگرچه هزینههای جدی تحمیل میکند، اما برخی کمبودها ناشی از استفاده نشدن ظرفیتهای داخلی است. تنها زمانی حق گلایه از تحریم را داریم که این ظرفیتها را فعال کرده باشیم. برآورد ما این است که کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت کشورهای همسایه استفاده شده؛ اما یکی از بازرگانان در جلسه اعلام کرد تنها ۵ درصد فعال شده و ۹۵ درصد بلااستفاده مانده. مشکلاتی که بازرگانان در جلسات مطرح کردند، هیچکدام ربطی به تحریم نداشت. حتی نظرسنجی کردیم و۷۳ درصد معتقد بودند مشکلاتشان، داخلی است».
ثالثا شعار اگر به معنای توهمی بودن گزارهها باشد، چه کسانی متوهمتر از همین جریان اشرافی غربگرا که تمام وعدهها و هدفگذاری و شعارهایشان در دهه گذشته در حوزه سیاست خارجی و مدیریت اقتصادی کاملا وارونه از آب درآمده است؟ مگر نه اینکه وعده رشد و رونق اقتصادی از مسیر اعتماد به آمریکا را دادند و هم خیانت چند باره دیدند و هم بدترین عملکرد اقتصادی را به ثبت رساندند و حال آن که دولت شهید رئیسی در کمتر از سه سال توانست رشد اقتصادی پنج درصد، هشت هزار کارخانه تعطیل و صادرات نفت را احیا کند؟
با این اوصاف، و مطابق با ادبیات خود آقای کرباسچی باید گفت این امثال وی هستند که اندازه گنجشک عقل ندارند و سوپر پخمه هستند. البته این خوشبینانهترین قضاوت درباره کسانی است که با دادن آدرسهای گمراهکننده به دولت و ناکارآمد کردن برخی مدیران، در دامن زدن به نارضایتی مردم شریک بوده و ماموریت داشتهاند.
