بازیگری که سه بار محسن رضایی شد!
حامد شیخی، بازیگر نقش محسن رضایی در فیلم «صیاد»، از تجربهای متفاوت در بازآفرینی این شخصیت میگوید. او با تاکید بر فاصله گرفتن از سبک مستندگونه و ورود به فضای داستانی، به چالشهای بازی در نقش فردی زنده و شناختهشده پرداخته است.

به گزارش شهدای ایران: حامد شیخی، بازیگر نقش محسن رضایی در فیلم «صیاد»، از تجربه متفاوت خود در ایفای این شخصیت سخن گفت. او با اشاره به تفاوت میان روایتهای پیشین و جدید، به چالشهای بازی در نقش چهرهای زنده و شناختهشده پرداخت و از جزئیاتی در رفتار و شخصیت رضایی رمزگشایی کرد.حامد شیخی بازیگر نقش محسن رضایی در فیلم صیاد در پاسخ به این پرسش که پیش از این هم تجربه بازی در نقش محسن رضایی را داشتید. چطور شد که دوباره سراغ این شخصیت آمدید و چه تفاوتهایی میان این تجربه و آن پروژهها بود گفت: «بله، من پیشتر هم این نقش را در فیلم ایستاده در غبار و موقعیت مهدی بازی کرده بودم. البته در آن فیلمها حضور این کاراکتر بسیار کوتاهتر بود و بیشتر در حد اشارهای گذرا به عنوان فرمانده مطرح میشد. همان زمان هم دیداری با آقای رضایی داشتم تا بتوانم زوایای مختلفی از شخصیت ایشان را کشف کنم که خیلی به من کمک کرد.»وی در ادامه بیان کرد: «تفاوت اصلی این پروژه با آن آثار در ساختار روایی آن است. در ایستاده در غبار یا موقعیت مهدی، ما با یک سبک مستندگونه مواجه بودیم، ولی در صیاد بیشتر به ساختار داستانی نزدیک بودیم. در اینجا تلاش کردم «محسن رضایی» قصه باشم، نه صرفاً بازنمایی مستقیم از واقعیت. شاید این تصویر با واقعیت تفاوتهایی داشته باشد، اما طبق صحبتهایی که با کارگردان داشتیم، تصمیم گرفتیم بیشتر به روایت فیلم وفادار باشیم تا صرفاً شبیهسازی.»
شیخی در ادامه درباره بازی کردن نقش فردی که هنوز در قید حیات است، چه چالشهایی برایتان داشت، اظهار داشت: «واقعاً چالش بزرگی بود. محسن رضایی شخصیتی است که مردم با چهره و رفتارهای او آشنا هستند. او در عرصه سیاسی و نظامی حضور پررنگی داشته و مردم از طریق اخبار، ویدیوها، و حتی انتخاباتهای مختلف با او در ارتباط بودهاند. همین شناخت عمومی باعث میشود هر تفاوت کوچکی در بازی و ارائه شخصیت به چشم بیاید. به همین دلیل باید بسیار دقت میکردم که طوری بازی کنم که تماشاگر بپذیرد و باور کند.»وی در ادامه اظهار داشت: «یکی از ویژگیهایی که خیلی برایم جالب بود، خونسردی ایشان بود. حتی در لحظاتی که عصبانی بودند، این عصبانیت در بطن یک آرامش و خونسردی بروز میکرد. این برای من به عنوان بازیگر خیلی جذاب بود. همچنین، دقت عمل بالایی که ایشان در بررسی طرحهای عملیاتی داشتند، چه از سوی فرماندهان سپاه و چه از سوی فرماندهان ارتش مانند شهید صیاد شیرازی، و اعتمادی که به آنها میکردند، ویژگی بارز دیگری بود. این دقت و اعتماد، در رفتار، چهره، و زبان بدن ایشان نیز دیده میشد که تلاش کردم این موارد را هم در بازیام پیاده کنم.»



