از سوی جریان غربگرا؛
اصرار بر حضور «حامی اغتشاشات» در رأس یکی از حساسترین مراکز اقتصادی!
درحالیکه بخش خصوص ایران گرفتار مشکلات ریزودرشت قانونی و آییننامهای است انتخاب فردی چون حسین سلاحورزی در یک انتخابات چنددقیقهای بهعنوان رئیساتاق ایران نشان داد که پارلمان بخش خصوصی نهتنها نمیتواند در آینده کلاف سردرگم همگامی با تحرکات کلان دولت در داخل و منطقه را هضم کند، بلکه ممکن است با ایجاد حاشیههای گاهوبیگاه سیاسی ساختمان اتاق ایران را به کلوب سیاسی با اهدافی خاص بدل نماید.
شهدای ایران :سرویس سیاسی/روزنامه اعتماد روز گذشته در مطلبی با عنوان «فشارها بر رئيس اتاق ايران بالا گرفت» نوشت: «ظاهرا فشارهاي رسانههاي حامي دولت بر رئيس اتاق ايران پايان ندارد.
حوالي ظهر روز گذشته خبرگزاري رسمي دولت و رسانه حامي آن يعني ايسنا، از «كنار رفتن سلاحورزي» خبر دادند. خبري كه كمتر از 40 دقيقه بعد از انتشار آن از سوي نزديكان سلاحورزي و خود او تكذيب شد... برخي تحليلگران درخصوص فشارها بر اتاق بازرگاني ميگويند: مخالفان راه به جايي نخواهند برد، زيرا اگر روساي قواي سهگانه با ورود سلاحورزي مخالف بودند، اجازه برگزاري اين انتخابات را نميدادند. برخي هم ميگويند اين فشارها صرفا در راستاي دريافت امتيازهاي بيشتر از بخش خصوصي است. در اين بين دسته ديگري هستند كه ميگويند اين فشارها ميتواند كارساز باشد و هيئت رئيسه به اين نتيجه برسد كه بايد سلاحورزي را كنار بگذارند يا خودش همچون محسن جلالپور از ادامه راه انصراف دهد.»
گفتنی است فارغ از مواضع جریان غربگرا یا همان مدعیان اصلاحات که در جریان اغتشاشات پاییز سال گذشته که جنگ ترکیبی تمام عیار از سوی دشمنان علیه ملت ایران بود نقش پادوهای رسانهای آن را برعهده داشتند، اتاق بازرگانی ایران بهصورت روشن یکی از مراکز حساس اقتصادی کشور محسوب شده و دسترسی ویژه به بسیاری از اطلاعات طبقهبندیشده دارد که بهصورت طبیعی نباید در اختیار اشخاص بدون صلاحیت قرار بگیرد. این بخش که به اختصار «اتاق ایران» نیز نامیده میشود، بر اساس تعریف و مأموریت قانونی خود، مغز تصمیم سازی و اثربخشی در بخش خصوصی اقتصاد کشور بوده و در کنار بخش دولتی و تعاونی مسیر راهبردی اقتصادی ایران را تعیین میکند.
درحالیکه بخش خصوص ایران گرفتار مشکلات ریزودرشت قانونی و آییننامهای است انتخاب فردی چون حسین سلاحورزی در یک انتخابات چنددقیقهای بهعنوان رئیساتاق ایران نشان داد که پارلمان بخش خصوصی نهتنها نمیتواند در آینده کلاف سردرگم همگامی با تحرکات کلان دولت در داخل و منطقه را هضم کند، بلکه ممکن است با ایجاد حاشیههای گاهوبیگاه سیاسی ساختمان اتاق ایران را به کلوب سیاسی با اهدافی خاص بدل نماید.
این حاشیهسازیها باعث خواهد شد تا فعالان بخش خصوصی بهزودی از تحول اقتصادی ناامید شده و فلسفه وجودی «اتاق ایران» با اما و اگرهایی روبهرو گردد. این فرد که در طی اغتشاشات پاییزی در سال ۱۴۰۱ در نقش یکی از شتابدهندههای آشوب ظاهر شده این بار همراه با شبکهای از عناصر خاص سیاسی پارلمان بخش خصوصی را تسخیر کرده است!
اغتشاشاتی که رسماً و علناً از سوی سرویسهای اطلاعاتی آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و رژیم صهیونیستی حمایت مالی و تسلیحاتی میشد. درحالی که مواضع اعلام شده وی علیه نظام و به حمایت از داعشیهای داخلی شرمآورتر از آن است که قابل بازگو کردن باشد، سؤال اینجاست که چرا در اوج جنگ اقتصادی اعلام شده دشمنان علیه جمهوری اسلامی ایران، چنین فردی اجازه مییابد که مسئولیت یک مرکز اقتصادی تعیینکننده کشور را در اختیار گیرد.
