تفحص شهدای ایرانی توسط افسر عراقی
افسر استخباراتی عراق، به نقطه ای اشاره کرد و گفت: از این مکان بوی عطر می آید و هر جا بوی عطر باشد، شهید ایرانی در آنجا پیدا می شود.
تفحص پیکر شهدا اگر چه کار سخت و طاقت فرسایی است اما رنگ و بویی کاملا عاشقانه دارد. روایت های زیبایی از تفحص نقل می شود که نمونه از آن را برای شما انتخاب کردهایم:
... ستار، افسر استخباراتی عراق، که بچه ها را در داخل خاک عراق همراهی می کند، به نظر می رسد فرد بی اعتقادی می باشد. در شروع کار که از اوقات صبح شروع می شود، به نقطه ای اشاره کرد و گفت: از این مکان بوی عطر می آید و هر جا بوی عطر باشد، شهید ایرانی در آنجا پیدا می شود. بچهها آن محل را به وسیله بیل مکانیکی حفاری کردند که پیکر دو تن از شهدای عزیز کشف شد.
هر چند که بوی مشک و عطر شهدا برای بچه های تفحص امری طبیعی بود، اما این عنصر عراقی کاملاٌ تعجب کرده بود و به نتیجه رسیدند که حتی عراقیها هم بوی خوش شهدا را درک می کنند.
24 خرداد ماه همزمان با روز اربعین حسینی(ع) تصمیم گرفته شد با استعانت از خداوند منان، پیکر مطهر یکی از شهدای عزیز که در یازده کیلومتری عمق خاک عراق و حوالی پاسگاه شرهانی عراق در جنوب تأسیسات نفتی عراق کشف شده بود، به عقبه منتقل نماییم. بر خلاف روزهای دیگر، آن روز بسیار گرم و سوزان بود.
چهار نفر از بچههای گروه و چهار نفر از برادران ارتش برای تأمین، از صفر مرز خارج و به سوی خاک عراق پیاده به حرکت درآمدیم. آنچه که از لحاظ امنیتی و تأمینی مد نظر بچهها بود، فعالیت گروهک منافقین در این حوزه بود که با دقت و دیده وری و دیده بانی به جلو می رفتند. در حوالی خط آسفالته عراق، ناگهان خودرویی با چند سرنشین ما را زمین گیر کرد. خود را آماده یک درگیری کردیم که خوشبختانه از دید آنها پنهان ماندیم و ماشین به راه خود ادامه داد.
وارد محل تدفین پیکر مطهر شهید شدیم. شهیدی که همچون مولای سرباخته خود که آن روز، اربعین شهادتش بود، سر در بدن نداشت. چون نیروها به صورت تاکتیک و با فاصله زیاد از هم مسیر را ادامه می دادند، در آنجا متوجه شدیم دو نفر از برادران به ما ملحق نشدهاند. با تصور اینکه در میان شیارها و تپهها به سوی پایگاه عراقی که در فاصله نزدیکی قرار داشت مسیر را تغییر دادهاند، نگران شدیم و از طرفی به علت تعلل و تأخیر در اتصال این برادران و کمبود آب آشامیدنی، با کمی آب و تشنگی مواجه شدیم.
ناگزیر تعدادی از برادران، مسیرهای انحرافی را برای یافتن آنان به جستوجو پرداختند و مابقی پیکر شهید را به عقب کشیدند. شدت گرما و فرا رسیدن ظهر، و نبود آب و بیاطلاعی از وضعیت همراهان گمشده، منجر به کاهش توان جسمی و روحی برادران شد؛ به طوری که پس از پیمودن حدود سه کیلومتر از محل پیدا کردن شهید، تعدادی از برادران دچار سرگیجه و نوعی تهوع شدند. هیچ سایه ای در این دشت وسیع زبیدات به چشم نمی خورد و قطرهای آب یافت نمی شد.
در همان جا همه برادران به یاد امام حسین(ع) و یاران باوفایش افتادند و شدت مصایبی را که بر امام(ع) وارد شده است، لمس کردند و به عزاداری پرداختند. تعدادی از برادران گروه، با مشکلات فراوان به سنگری متروکه رسیدند، اما همچنان در انتظار همراهان گمشده خود بودند. چون برخی از برادران از شدت تشنگی در حال از بین رفتن بودند، دو نفر از برادران فاصله پنج کیلومتری را تا پایگاه ارتش، با وجود تحلیل توان جسمی و روحی، به قصد اطلاع نیروهای خودی و درخواست کمک و آوردن وسیله نقلیه و آب آشامیدنی پیمودند که آنان نیز چندین بار دچار گرمازدگی و تشنگی شدید می شوند که با استعانت الهی و توجه حضرت ولیعصر(ع) از مهلکه نجات پیدا می کنند و خود را به یکی از پایگاه های ارتش می رسانند و با تهیه آب و وسیله نقلیه برادران گروه را نجات می دهند. ضمناً دو نفر از برادران که از مسیر راه انحراف پیدا کرده بودند، خود را به بچهها ملحق کردند.
* محمود توکلی، مسئول تفحص لشکر 14 امام حسین(ع)
به نقل از فارس
