آقای مسئول! زود دیر می شود
وقتی که پای قهرمانی تیم های ورزشی به میان می آید همۀ مسئولین دوست دارند خود را به نوعی با آن سهیم بدانند. این رویه ای است که در کشور ما نه تازگی دارد و نه قرار است این عادت را مسئولینی که اصلاً ورزش دغدغۀ آنها نیست کنار بگذارند. البته کسی با بحث دوست داشتن ورزش در اهالی سیاست مشکلی ندارد ولی نفس اینکه این بعد از هر پیروزی و قهرمانی بوجود بیاید کمی ناخوشایند است. همین مسئولینی که باقهرمانی تیم ها سعی در بوق و کرنا کردن در رسانه ها دارند تا وجهۀ خود را دربین مردم و اهالی ورزش بالا ببرند و خود را حامی و دوستدار ورزش نشان دهند و یا با برگزاری همایش ها و جلسه هایی بعد از مسابقات بین المللی به نوعی حمایت خود را از ورزشکاران و دست اندرکاران آن آشکار سازند چرا قبل از اعزام تیم ها خبری از آنها نیست.
آنها حتی خبر از این که تیم ها با چه سختی و بحران های مالی خود را برای حضور در مسابقات آماده می کنند ندارند یا اگر هم دارند خود را نا آگاه از جریان امور می دانند. الآن که این متن نوشته می شود خیلی از تیم ها ی ملی خود را برای مسابقات المپیک و پار المپیک 2012 لندن آماده می کنند. در چنین شرایط نامناسب تمرین و عدم اردوهای مناسب برای آمادگی تیم ها ولی ورزشکاران به خاطر مردم و کشورشون خود را با حواشی سرگرم نمی کنند و با جدیت به تمریم خود مشغول هستنند.
البته در بحث کلی، حمایت از ورزشکاران آن طور که شایستۀ آنهاست صورت نمی گیرد ولی در خود اهالی ورزش هم می بینیم که تبعیض هایی وجود دارد. بعضی تیم ها بودجه های چند میلیاردی و بعضی ها هم فقط چند صد میلیون برای آنها در نظر گرفته می شود. در این بین ورزشکاران جانباز و معلول که با نداشتن شرایط جسمانی مناسب و سختی هایی که برای تمرینات آنها در مقایسه با ورزشکاران سالم وجود دارد می بینیم که همیشه در حاشیه قرار دارند. تیم هایی که در بدترین شرایط اردو می زنند و در کمبود امکانات به تمرین می پردازند. حال اگر انگیزه و شرایط روحی، روانی که بستر و از نیازهای اساسی ورزشکاران است تأمین نشود چه امیدی به کسب افتخار آفرینی از آنها می رود. آیا همان مسئولینی که خود را به نوعی پس از قهرمانی با ورزش مرتبط می دانند به همان اندازه خود را در باخت آنها شریک می دانند.البته خیلی از تیم های جانباز و معلول در همین شرایط ،سالهاست که سکوهای اول تا سوم میادین بین المللی را به خود اختصاص داده اند. شاید اسم تیم والیبال جانبازان و معلولین ایران که به میان بیاید پشت خیلی از تیم ها بلرزد. همین بس که این تیم در چند دورۀ اخیر مسابقات پار المپیک و همچنین مسابقات جهانی سکوی قهرمانی را از آن خود کرده اند. هنوز قول هایی که آقای رئیس جمهور 4 سال قبل پس از باز گشت ورزشکاران از مسابقات پار المپیک در همایشی که برای تقدیر از آنها ترتیب داده شده بود در گوش آنهاست. قول هایی که در آن خبر از حل مشکل مسکن و دادن وام هایی با بازپرداخت طولانی بود. اکنون که پس از 4 سال از این قول می گذرد هنوز خیلی از آنها چشم انتظار محقق شدن هستند...
اما آقای مسئول هنوز هم برای جبران زحمات ورزشکاران دیر نشده ولی این را هم در ذهن خود به یاد داشته باش که زود دیر می شود.