سرداری كه هیچگاه خود را در فضای فرماندهی قرار نداد

حمیدعلی صمیمی كه در دوران دفاع مقدس فرمانده بهداری لشكر 25 كربلای مازندران بود با بیان این مطلب به خبرنگارایسنا،افزود: از دهه 1360 با حاج حسین بصیر آشنا شدم و از زمانی كه تیپ 25 كربلا شكل گرفت به عنوان یك رزمنده در كنارش. پس از اینكه تیپ كربلا به لشكر تبدیل شد حاج حسین جان بصیر به فرماندهی گردان «یا رسول (ص)» كه بیشتر نیروهایش از مناطق فریدون‌كنار، بابلسر،‌محمود‌آباد و غرب استان مازندران بودند، منصوب شد.

وی در خاطره‌ای گفت:حاج بصیر پس از عملیات ناموفق «كربلای 4» در شرایط روحی بسیار دشواری از سوی رزمندگان و فرماندهان قرار گرفته بود اما او با ایمان، توكل بر خدا و صبر توانست در مقابل تمامی سرزنش‌ها و ملامت‌ها بایستد و بار دیگر روحیه رزمندگان گردانش را برای انجام عملیات دیگری بازیابی كند. حاج بصیر دارای علم خدادادی بود و آن را به سادگی به رزمندگان دیگر منتقل می‌كرد. او همواره علاوه بر توصیه به صبر، توكل بر خدا می‌گفت ما نباید درباره كسی غیبت كنیم. بدگویی از دیگران نباید عاملی باشد كه ما را به پست و مقام بالاتری برساند.

وی همچنین گفت:گردان «یا رسول (ص)» رفته رفته با توسعه جنگ تحمیلی به دو گردان «یا رسول 1 و2» تبدیل شد و حاج بصیر كه به قائم مقامی لشكر 25 كربلا ارتقا یافته بود به این خاطر كه بسیاری از رزمندگان لشكر 25 كربلا مازندران، «سالی كاری» می‌كردند از آنها حمایت می‌كرد تا بتوانند با حضور در زمین‌های كشاورزیشان رزق حلال كسب كنند. علاوه بر اینها، حاج بصیر توانسته بود ارتباطی تنگاتنگ بین لشكر و رزمندگان به وجود بیاورد به گونه‌ای كه در برخی از جلسات فرماندهی مطرح می‌كرد باید از اوضاع خانواده‌های شهدا و جانبازان اطلاع داشت. او خودش هنگامی كه به منطقه می‌رفت نیز بیشتر وقت خود را به سركشی از خانواده شهدا و جانبازان لشكر اختصاص می‌داد.

منبع : ایسنا