در خرمشهر یادبود و نمادی از جنگ نداریم
به گزارش شهدای ایران به نقل از ایسنا داود گودرزی بیان كرد: در مورد خرمشهر و حماسهای كه رزمندگان ما آفریدند، آنچنان كه باید و شاید، كار نشده است؛ چرا كه هر قدر كار فرهنگی انجام دهیم، حتی نمیتوانیم یك لحظه از آن شهادتها و رشادتها را بیان كنیم.
وی افزود: خرمشهر قطب مهمی برای صدام بود؛ چون وقتی خرمشهر را گرفت، گفت من كلید كشور ایران را به دست گرفتم. منتها آنطور كه باید، در زمینه خرمشهر كار نشده است. ما هنوز در خرمشهر یادبود یا نمادی از جنگ كه مركز این همه جنگ و دلاوری است، نداریم.
او اظهار كرد: خرمشهر از بنادر مهم كشور بود و جنگ در این شهر كلیدی برای نفوذ به كشور به شمار میرفت. باید از دو زاویه به خرمشهر پرداخته شود؛ یكی مردم خرمشهر و دیگری چگونگی آزادسازی آن. روشها و تاكتیكهایی كه رزمندگان اسلام به كار میبردند و چگونگی پیروزی آنها نیز از جمله مواردی است كه باید به آنها پرداخته شود.
گودرزی یادآور شد: ما در بخش بینالمللی ادبیات دفاع مقدس خیلی كم كار كردهایم. به عنوان مثال كتاب "ناوك عشق" به محض این كه به سوییس رسید، درخواست ترجمه آن را دریافت كردیم؛ اما كسی آن را دنبال نكرد. ما تقریبا در حیطه مرزهای خودمان كار كردهایم.
او در ادامه گفت: در تاریخ جنگهای زیادی اتفاق افتاد و همه به فراموشی سپرده شد؛ چرا كه این جنگها هدف نداشتند. اما پیام قیام امام حسین (ع) به دلیل دارا بودن پشتوانه عظیم فرهنگ شهادت و رشادت، با اینكه شكست خورد، باقی ماند. این پیام را راهیان به ما رساندند و ما در جنگ به كار گرفتیم و پیروز شدیم.
این نویسنده بیان كرد: سؤال من از نویسندگان، دولت، جامعه ادبی كشور و خبرنگاران این است كه آیا ما هم رسالت خود را مثل آن راویان انجام دادهایم كه بتوانیم پیام خود را به آینده برسانیم؟ ما متأسفانه نتوانستیم این كار را انجام دهیم. چرا نباید در خرمشهر كنگرهای برپا شود و از كشورهای عربی و اسلامی برای حضور دعوت شود؟ متأسفانه این اقدامات كم صورت میگیرد.