امروز، بهار ، ایران

روزهای پایان بهار است ، نه بهاری که بعد از زمستان آمده باشد و نه بهاری که پس از آن مهمان زمستان شویم، امروز بهار است و فردا تابستان ، گرم به گرمای حضور مردم و با نشاط به نشاط این حماسه ی عظیم.

کد خبر: ۹۷۵۶

تاریخ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۰:۰۰

امـــــــــــــــــروز

سرویس سیاسی پایگاه خبری شهدای ایران - سامان ماهور؛ روزهای پایان بهار است ، نه بهاری که بعد از زمستان آمده باشد و نه بهاری که پس از آن مهمان زمستان شویم، امروز بهار است و فردا تابستان ، گرم به گرمای حضور مردم و با نشاط به نشاط این حماسه ی عظیم.
امروز بهار است همانطور که در تمام عمر جمهوری اسلامی بهار بوده است ، حتی اگر در سرمای زمستان باشد، که مردم در بهمن 57 یکصدا فریاد زدند : (( به کوری چشم شاه زمستان هم بهار است)) امروز بهار است و رو سیاهی به ذغال خواهد ماند، رو سیاهی برای تمامی کسانی که میگفتند : مردم به نظام و انتخابات آن اعتماد ندارند، تمام آن کسانی که در انتخابات 88 شبهه افکنی کردند و تمام آن کسانی که دم از انتخابات آزاد می زدند.
آری امروز بهار است، مثل ثانیه به ثانیه ی این 34 سال، امروز بهار است برای تمامی شهدای فتنه ی 88 و خانواده ی آنان ، برای تمام کسانی که دشمنان شادیشان در انتخابات 88 را به نا آرامی مبدل کردند و تمام کسانی که امروز شادند از شادی اکثریت مردم و این تجلی دموکراسی است در جمهوری اسلامی.

زمستـــــــــــــــان

اما امروز برای عده ای نیز زمستان است ، برای کسانی که به خیال خام خود می اندیشیدند این نظام مردمی نیست، کسانی که تصور می کردند اعتماد نظام به مردم و مردم به نظام از بین رفته است.
امروز زمستان کسانی است که حماسه ی سیاسی 88 را به فتنه بدل کردند، باشد که آنان دریابند جمهوری اسلامی ، جمهوریت و اسلامیت نظام را فدای هیچ مصلحتی نمی کند و از آرا ی مردم آنچنان مراقبت می کند که از ناموس خود.
امروز بهار ملت ایران است زیرا رهبری دارند که ایستاده است، در مقابل تمامی زیاده خواهان و زیاده طلبان، رهبری که در سال 76 در مقابل گروه راست ایستاد و از آرای خاتمی حمایت کرد، در 3 تیر 84 در مقابل هاشمی ایستاد و از آرای احمدی نژاد حمایت کرد ، رهبری که در 22 خرداد 1388 در مقابل دنیا ایستاد و شدید ترین اتفاقات را تحمل کرد اما از آرای مردم حمایت کرد، همانطور که امروز هم ملاکش آرای مردم است، نه سلیقه ی افراد و جناحهای سیاسی.
پس لازم است قبل از تبریک به مردمی که این حماسه را آفریدند به رهبری تبریک گفت که دلیل این حماسه است و شکر کرد خداوند را جهت نعمت ولایت مطلقه ی فقیه در این کشور.

ایـــــــــــــــران

امروز باید به مردم تبریک گفت برای این حضور:
آنها به دنیا ثابت کردند که به نظام اعتماد دارند همانطور که نظام به آنها مطمئن است.
زمانی که تمامی دشمنان به اعتراف خودشان می.خواستند این نظام را به زانو در بیاورند با خلق دو حماسه، یکی در 22 بهمن 1391 و دیگری در 25 خرداد 92 نشان دادند، ملت ایران در مقابل تمام زیاده خواهان با استقامت ایستاده است و ذره ای از عزتش کوتاه نخواهد آمد، هر چند اگر تحت شدیدترین تحریمها و فشارهای اقتصادی باشد.
امروز باید تشکر کرد از تمامی آنانی که امروز رای نیاوردند ولی به رای مردم احترام گذاشتند و از شادی آنان شاد شدند
امروز روز جشن است اما باید مراقب بود جشن ما فرصتی برای سو ئ استفاده ی دشمنان نشود ، باید مراقب بود و نخفت زیرا لحظه ای درنگ همان فرصتی است که دشمن به دنبال آن است.
باید مراقب بود زمانی موفقیت حاصل میشود که از تمام ظرفیتها به حد اعلی بهره جست و دعواههای سیاسی و قدرت طلبی را کنار گذاشت ،زیرا به هیچ عنوان مورد تایید مردم نیست و دلیل این مدعا نحوه ی آرا در سالهای 76، 84 و 1392 می باشد.
باید مراقب بود عزت مردم حفظ شودو این مهم میسر نیست مگر با اقتدار کشور و لازمه ی این اقتدار دشمن شناسی ، مقاومت و نبرد با تمام کسانی است که چشم دیدن ایران مقتدر را ندارند.

ریس جمهـــــــــــــــــــــــــور

بعد از تبریک به مقام معظم رهبری و هموطنانی که این حماسه را آفریدند وقت آن است که به منتخب مردم برادر عزیز جناب آقای دکتر حسن روحانی تبریک گفت و چند کلامی را از زبان امیر المومنین برای ایشان باز گو کرد :
الف)فرمانداری برای تو ، وسیله ی آب و نان نیست ، بلکه امانتی در گردن توست ، حق نداری به کار عظیمی اقدام کنی مگر اطمینان داشته باشی که از عهده اش بر میایی.
ب)برای توده ی مردم فروتن و گشاده رو باش و با آنان با خوشرویی رفتار کن و با آنان رفتاری یکسان داشته باش تا قدرتمندان چشم طمع به ستم تو نبندند و نا توانان از عدالت تو مایوس نشوند.
ج) باید بهترین کارها در نزد تو اعتدال در راه حق و همگانی بودن در عدل و عملی باشد که موجب خشنودی مردم شود زیرا خشم توده ی مردم خشنودی خواص را از بین میبرد و خشم خواص در مقابل عموم مردم قابل چشم پوشی است.
د)بدترین وزیرانت کسانی هستند که پیش از تو وزیر ستمگران و گناهکاران بوده اند ، پس نباید از خواص تو باشند، وزیرانت را از کسانی انتخاب کن که نه ستمکاری را در سمتش یاری کرده اند و نه با گنهکاری در گناهش همراه بوده اند ، باید منتخب ایشان نزد تو کسی باشد که سخن حق را هر چند تلخ به تو بیشتر بگوید.