سنگ صبور خانه، مادر نازدانه

میگن لحظات آخر گفت: دخترا رو بگید از اتاق برن بیرون، موهامو شونه کنید، اسماعیل من اینجاست!

کد خبر: ۹۷۴۴

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۳۹۲ - ۰۰:۰۰

به گزارش سرویس وبلاگی پایگاه خبری شهدای ایران؛ وبلاگ اهل الولاء در یکی از پست های خود نوشت:

تو این دورو زمونه، از شهدا یا مادرا و پدراشون موندن، یا همسرا و فرزندان و ...

اما مادرا و پدرا....

عمری با بچه هاشون مانوس بودن و ...

ولی حالا دیگه بعضیاشون کم کم، یکی یکی، ....  انگار غزل خداحافظی رو دوست دارند زود بخونن!!

انگار دلشون دیگه واسه بچه هاشون....

می دونم!

می دونم آخ نگفتن و صبرشون بی بدیله..

اما ماچی؟!

باید از این ولی نعمت هامون، آره ولی نعمت های عزیزمون .....

چقدر سخته!!

چند روز پیش یکی از پدرای شهدا آسمونی شد!

حالا هم مادر بزرگ عزیز من ...!

یادم نمیره، چه شب ها که با لحن زیبای محلی اش

زیر پشه بند، قصه می گفت تا ما آروم بخوابیم! گاهی اوقات وسط قصه گفتن خوابش می برد، دوباره بیدارش

می کردیم و ادامه قصه ...

از عمو می گفت!

اینقدر من دوست داره که....

وسایل عموی شهیدمو به کسی نداده بود اما.....

اما به من...

پلاک، چمدون با وسایلش، دفتر و ....

دادشون به من

چقدر سخته!

حالا دیگه پشت شیشه اتاق  ICU !!

کاش می شد بازم برام قصه بگه!!

بازم درد دل کنه!

نمی دونم، بدجور دل آدم میگیره!

شاید حالا چشم انتظاره که من زیرگوشش چیزی بگم!!

عزیز جون!

سلام منو به عمو برسون و بگو...

محتاج دعای همه شما

برای همه بیماران، خاصه جانبازان و مادرا و پدرای شهدا و ...

دل نوشته:

حاج خانوم عزیز، دلم بدجور برات گرفته، هر دفعه پیش من درد دل می کردی

گاهی از عمو می گفتی

برام دعا می کردی

و اجابت دعاهات چه شیرینه

راستی با این همه

چقدر وظیفه ما در قبال این انتخابات سخته!

حضورمون!

انتخاب صحیح، معیارهایی که امام خامنه ای فرمودند و ....

نباید اجازه بدیم راه شهدا و پرچمشون زمین بمونه

الهی خدمت

الهی شهادت