ماهِ شب‌هایِ شلمچه الوداع

منصور نظری شاعر فرهیخته کشورمان مثنوی زیبایی را سروده که به شهید حسین همدانی هدیه داده و جهت انتشار در اختیار تحریریه روضه نیوز قرار داده است.

کد خبر: ۹۴۲۶۲

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۷

به گزارش شهدای ایران ؛منصور نظری شاعر فرهیخته کشورمان مثنوی زیبایی را سروده که به شهید حسین همدانی هدیه داده و جهت انتشار در اختیار تحریریه روضه نیوز قرار داده است:

لشکرِ غم کرده فتحِ شهرِ دل  -     اشکِ چشمِ لاله را، دریا خجِل
سینه می‌سوزد زِ داغِ لاله‌ها    -  در نمازَم با، اذانِ ناله‌ها
اشکِ سُرخِ لاله‌ها تَر کرده خاک -  عشقِ زینب کرده سرداری هلاک
می‌نویسم با غمِ او شعرِ ناب   -  می‌کِشَم از چشمِ خَماّرش، شراب
بر قلم رختِ عزا را کرده تَن  -  از غم سَیّد علی گویم سخن
ای امیرِ موسفیدِ اهلِ عشق   -  ای سپه سالارِ ایوانِ دمشق
ای علمدارِ سپاهِ اشک و آه  -  در بَلا،  ای بوده  زینب را پناه
ای زده غم بر تنت شلاق‌ها   - بر دلت از هجرِ یاران، داغ‌ها
ای علمدارِ سپاهِ عشق و شور  -  عاقبت گشتی شهیدِ راهِ نور
مانده بودی گرچه  جا از یارها -  آن به عشقِ فاطمه بر دارها
خون، دلت بود از غمِ بسیارها  -  از فراقِ آن ابوذر وارها
با خمینی آن علم بردارها   -   کربلای جبهه را سردارها
هِمّت و چمران و کاوه، باکری  -  هاشمی، کلهر، کریمی، باقری
یارِ دیرینِ شقایق‌هایِ مست  -   عاقبت بُغضِ گلوگیرَت شکست
خون چکید از چشمِ شب بیدارِ تو -  عاقبت شد نوبتِ دیدارِ تو
سر کشیدی عاقبت بر دارِ خویش  - چون رفیقانت شدی آلاله کیش
آرزویت را رسیدی پیرِ عشق  -  شُد نصیبِ تو شهادت در دمشق
این سعادت خوش تو را سردار عشق  -  گَشته‌ای قربانِ زینب در دمشق
اشک زینب را تو دیدی در شَفَق   -  کربلا را پر کشیدی مرغ حق
باز بویِ جبهه‌ها پُر کرده شهر -   می‌رسد عاشق‌ترین سردارِ دَهر
بوی هِمَّت بر مشامِ جان ‌رسد   - بویِ عطرِ باکریِّ بی جَسَد
شهر ما بوی خمینی می‌دهد   -   بوی مردانِ حسینی می‌دهد
بوی دود و بوی باروت و جنون  -  می‌رسد بر شهر آهن، بویِ خون
شهر ما بوی مُنوَّر می‌دهد    -   بویِ نخلستان بی‌سر می‌دهد
دل هوایِ جبهه‌ها را کرده باز  - عطر و بویِ کربلا دارد نماز
یادِ یارانِ سلحشورم به خیر    -  یادِ سردارانِ منصورم به خیر
آن گسسته عاشقانه دل زِ غِیر    -  یاد چمران، یاد شیرودی به خیر
با خمینی یاد جانبازی به خیر  -   یادِ هِمَت، یادِ خرازی به خیر
کامِ دل دارد عطش بر بویِ عشق   -   می‌رسد خوش عطر و بویی از دمشق
مانده سرداری به‌جا از عهدِ عشق   - آورندش بر سَرِ دست از دمشق
شاهدِ بزمِ الستی می‌رسد   -  آن بریده دل زِ هستی می‌رسد
غرقه در خون روی و مویی می‌رسد    -  از میِ حق تَر گلویی می‌رسد
با علی درد آشنایی می‌رسد   -   آن مُریدِ روشنایی می‌رسد
کربلا را رهسپاری می‌رسد   -  بهر زینب سر به داری می‌رسد
بوی همت می‌دهد گیسویِ او    -  رنگِ سُرخِ لاله دارد رویِ او
عاشقی را، عاشقان مبهوتِ او    -عطرِ خرازی دهد تابوتِ او
مانده جا از کاروانِ یارها   - پیرِ گُردانِ عَلَم  بَردارها
ماه شب‌هایِ خوشِ  بازی دراز   - بر غروبِ کربلا  آیینه ساز
آن وجودِ گشته ذوبِ در ولا   -  عاقبت شد رهسپار کربلا
عطر و بویِ کربلا را داشت او   -   بیرقِ سرخ ولا افراشت او
ماهِ شب‌هایِ شلمچه الوداع   -    ای جگرخونِ حلبچه الوداع
وصلِ یاران کرده در خون، الوداع  -   یادگارِ دشتِ مجنون، الوداع
ای ولی را یارِ صادق، الوداع  -   کربلا را پیرِ عاشق، الوداع
ای که در دل، دردِ دین را داشتی   - عطر و بویِ اربعین را داشتی
بر سر دستت بلند آورده‌اند      -  خوش رها، روحت زِ بند آورده‌اند
ای نگاهت باخدا درگیر عشق   -  می‌بَرَندَت کربلا، ای پیر عشق
شب، چراغانِ نگاهِ عاشقت       -    هر  سَحَر بیتابِ صبحِ صادقت
بویِ باران می‌دهد سجاده‌ات  -  داغِ زهرا بس که غم‌ها داده‌ات
ای علمدارِ علی در نهروان  -   قصد رفتن کرده‌ای، ای مهربان
ای ولی را عشق تو بی‌انتها   -   ای وجودت عاشقی را خون‌بها
یاور سید علی در فتنه‌ها  -  جان زهرایت مکن او را رها
قصد رفتن کرده‌ای از پیش او  -  تا نمایی خون دل درویش او
اذن رفتن کربلایت داده‌ او  -    باده از جام بلایت داده‌ او
اَشتَرِ حیدر مرو، با او بمان  -  قلب او مشکن، امیرِ مهربان
نورِ چشمانِ سلیمانی مرو   -   ای علی را هِمَّت ثانی مرو
ای همیشه یاور و یار ولی    -دل پریشان‌تر مکن سید علی
می‌روی بی ما چه خوش بر کویِ عشق   -    ای فدا جان کرده بر، بانویِ عشق
کربلا را عاشقِ  پیرانه سر     -  کربلا گر می‌روی ما را ببر
های سردارِ شقایق فامِ ما   -  کربلا رفتن به خون را رَه نَما
سینۀِ سید علی، مجروحِ درد   -   می‌کِشَد از داغِ یاران،  آهِ سرد
با دلی لبریز درد و رنج و غم    -   می‌زند در شهرِ تنهایی قَدَم
یک به یک یاران ز پیشش می‌روند    -  داغ تنهایی به قلبش می‌نهند
سیدِ خوبان مخور غم از فِراق  -  می‌زند سر لاله‌ها بازَت زِ باغ
باغِ عشقِ فاطمه گُل می‌دهد   -  لاله لاله، یاس و سنبل می‌دهد
گرچه یارانِ قدیمت می‌روند   - عاشقان  نوبت به نوبت می‌روند
می شکوفد گل  دوباره جایشان  -   عاشقانی که تویی آقایشان
ما به زهرا  بندگان درگهیم    - غم مخور تنها تو را کِی ما نهیم
داغِ سرخِ کربلا  بر سینه‌ها  -  کرده ما را پیش تو آیینه‌ها
بختِ آیینه مدد  آوردِه‌مان   -   شیعۀ زهرا و حیدر کردِه‌مان
تا به سر شورِ بلا دارد کَسی   - کِی گذاریمت کِشی دلواپسی؟
ای امام لاله‌ها  لب‌تَر نما  -   عاشقان را اِذنِ ترکِ سَر نما
تا ببینی رقصِ سَر، بر دارها   -  غرقه در خون پیکرِ سردارها
تا ببینی لشکرِ بر نیزه سَر  -   کربلا بینی به پا، پُر شور و شَر
اذنِ مان  ده، بر جهاد ای پیرِ عشق - فوجِ داعش تا برانیم از دمشق
تا به کی  تازَد سعودی در یمن   -   تا به کِی ننگِ اسارت بر عدَن
تا به کِی داغِ منا بر سینه‌ها  -  تا به کِی غمگینی آدینه‌ها
تا به کِی بر سامِرا  تهدیدِشان؟     -   سید خوبان عزا کن، عیدِشان
اذنِمان دِه، رو به بغداد آوریم  -  کاظمین از بند آزاد آوریم
تا به کی داعِش دهد آزارمان؟ -  تا به کِی این غم کِشَد بر دارمان؟
اذنِ مان دِه، ای امامِ لاله‌ها  -  سر بگیریم از تنِ دَجّاله ها
تا برون سازم تو را از پرده راز   -  ای خُراسانی به سفیانی بِتاز
با یَمانی در یمن یاری نما  -  می‌رسد مهدی، علی! کاری نما
کُن علم آن، بیرق رنگِ سیاه -   ای خُراسانی، سپاه آور به راه
با غریوِ یا لِثاراتَ الحُسین   -  در سپاهِ شیعه افکن شور و شِین
یا علی عصرِ ظهورِ مهدیَ است  -  با امامِ عشق، ما را عهدیَ است
وقت آن شد ای خراسانی که تا  -   پُشت داعش را به جنگ آری دوتا
ای خُراسانی به سفیانی بِتاز   -   تا بخوانی در پَسِ مهدی نماز
تا شود سِرِّ ظُهورِ یار، فاش   -  ای خراسانی یمن را یار باش
بویِ مهدی کرده پُر، آفاق را   -   می‌رسد بویِ بهاران، باغ را
عاشقان، بویِ ظهورش می‌رسد   -  آفتابِ عشق، نورش می‌رسد
زین تَغزُّل‌ها که بُلبُل می‌کند    -اندکی دیگر، سَحَر گُل می‌کند
بویِ یاس و نرگس آید باغ را  -  مژده آوردم  از او عُشّاق را
می‌رسد ماهی  سراپا عِطرِ یاس -  یوسفی زهرا نِشان، حیدر قِیاس
تا کند بر ظالمِ  زهرا قصاص   -   تا دهد از خیمه‌هایِ لاله پاس
شیعه را عهدی بود با شور و شِین  -    تا کند جان را فدایِ بر حسین
تا حسین است و محرم  شیعه را  -   کربلا پایان نیابد ماجرا
کُلُّ یومٍ کربلا، اینَست راز  -  بیرق خون تا ابد در اهتزاز
بر ولایت قوم سر در  پیش را   -  کربلا یعنی گذشتن خویش را
وقت آن شد تا که یار آید میان  - یوسف زهرا، امامِ شیعیان
هرکه با او خواهد عاشورا کند   -  هر سحر باید دُعا او را کند
بر ظهورش هر سحر زاری کند  - در فراقش گریه بسیاری کند
قومِ مهدی شور و شِینَ اش بشنوید   -  یا لِثاراتَ الحُسینَش بشنوید
عاشقان، بویِ ظهورش می‌رسد   -  آفتابِ عشق، نورش می‌رسد
زین تَغزُّل‌ها که بُلبُل می‌کند    -اندکی دیگر، سَحَر گُل می‌کند
أَلَیسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ

به امید ظهور حضرت یار ...
سحرگاه یکشنبه 19 مهرماه 1394 – منصور نظری