ترانه های تقلیدی و غربی برای کودکان!

یک شاعر کودک و نوجوان و گفت: از آغاز ساخت ترانه برای کودکان، به ایرانی بودن ترانه‌ها توجه نشده است چراکه بیشتر آنها تقلیدی و غربی بود اما ...

کد خبر: ۹۳۹۴۵

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۹۴ - ۲۱:۰۶

به گزارش شهدای ایران، آیین رونمایی از سی دی «لالایی‌ها» در شهر کتاب مرکزی با حضور مصطفی رحماندوست، شاعر و مهدی زارع، آهنگساز برگزار شد.

مهدی زارع، آهنگساز به عنوان نخستین مهمان به روی سن رفت و گفت: ساخت و انتشار لالایی‌ها، سه سال طول کشید، دو سال برای آهنگسازی اثر، وقت صرف شد، یک سال هم منتظر دریافت مجوز بودیم. کار از این نظر دو سال طول کشید که تمام مراحل آهنگسازی دو سی دی، در کنار بچه‌ها شکل گرفت به این صورت که من برای شعرها و ترانه‌های آقای رحماندوست، آهنگ می‌ساختم و آن را برای بچه‌ها اجرا و عکس‌العمل‌شان را رصد می‌کردم و در صورتی که بچه‌ها، از موسیقی خوش‌شان می‌آمد، ملودی را نگه می‌داشتم.

این آهنگساز همچنین گفت: در مرحله دوم و بعد از ساخت ماکت، یک بار دیگر موسیقی را برای بچه‌ها پخش و به عکس‌العمل‌ها دقت می‌کردم. در این میان‌، گاهی اتفاق می‌افتاد که موسیقی خوبی ساخته می‌شد اما بچه‌ها به راحتی نمی‌توانستند ارتباط برقرار کنند یا اینکه ما حس می‌کردیم ملودی پایانی، حس و حال خوبی ندارد. بنابراین با این وسواس‌ها و سخت‌گیری‌ها بود که ساخت اثر، دو سال طول کشید.

*لالایی خواندن والدین به بچه‌ها حس امنیت می‌دهد

وی همچنین اظهار داشت: نکته دیگری که در ساخت آهنگ و تدوین آلبوم‌ها به آن توجه داشتیم، والدین بودند. به این ترتیب که می‌خواستیم پدر و مادرها هم بتوانند به راحتی برای کودکان‌شان ترانه و لالایی بخوانند؛ به خصوص که همزمان با کار ساخت ملودی و آهنگسازی، از نظر روان‌شناسی هم تحقیق کردیم و به این نتیجه رسیدیم که لالایی خواندن والدین، به بچه‌ها حس امنیت می‌دهد. از سوی دیگر، اگر بچه‌ها در خانواده‌ احساس آرامش کنند، رشدشان آرام خواهد بود و دچار اختلال شخصیتی نمی‌شوند.

زارع با بیان اینکه شعر، مهم‌ترین رکن کار برای آهنگساز است، افزود: شعر خوب، ملودی، فضا و دیگر شرایط را برای آهنگساز فراهم می‌کند، در این اثر هم تنها از سازهای ایرانی و عموماً سه تار استفاده شده است.

*زنگ خطر موسیقی کودک به صدا در آمده است

این آهنگساز ادامه داد: به نظر من زنگ خطر در حوزه موسیقی کودک به صدا درآمده و باید هشیار باشیم. موسیقی‌هایی که بچه‌های‌مان با ارگ و کی‌برد در مهدها می‌شنوند، آثار نازلی که از تلویزیون پخش می‌شود، همه و همه باعث آسیب رسیدن به گوش کودک می‌شود چون این نوع موسیقی‌ها، موسیقی بزرگسال است و نه کودک. پیامد این بی‌مبالاتی هم بلوغ زودرس کودکان و نوجوانان و همین‌طور شادی هسیتیریکی‌ است که به لوده بازی منجر شده.

وی همچنین گفت: کودک ایرانی از موسیقی و فضای ایرانی دور شده و این اتفاق فاجعه است! بد نیست که حرف و کلام فرهنگ‌های دیگر را هم بشنویم و بدانیم اما تکلیف فرهنگ خودمان چه می‌شود؟

*به ایرانی بودن ترانه‌های کودکان توجه نشده است

مصطفی رحماندوست، شاعر سی دی‌های «خواب قشنگ کجایی؟» و «دنیا دنیا لالایی» نیز شب گذشته در شهر کتاب مرکزی حضور داشت و درباره خاطراتش از لالایی شنیدن گفت: مادربزرگم همیشه برایم لالایی می‌خواند و این را خوب به یاد دارم و برایم خاطره خوشی است.

وی ادامه داد: به نظرم لالایی، بیش از کلام، موسیقی است. این طور هم می‌توان گفت که موسیقی لالایی برای بچه‌ها و کلام لالایی برای مادران است. البته من سعی کرده‌ام در لالایی‌های خودم، کلام کودکانه را فراموش نکنم مثلا در یکی از لالایی‌ها، بچه‌، اسباب‌بازی‌هایش را می‌خواباند و بعد، غیرمستقیم به خودش هم می‌گوید که وقت خواب است و باید بخوابد.

رحماندوست درباره آهنگسازی اثر هم گفت: از آغاز ساخت ترانه برای کودکان، به ایرانی بودن ترانه‌ها توجه نشده است چراکه بیشتر آنها تقلیدی و غربی بود اما در این دو سی دی تلاش شده مبنای ملودی، ایرانی باشد تا سلیقه موسیقی بچه‌ها بهتر شود.

در پایان این مراسم، گروه نوازندگان ساخت موسیقی سی‌د‌ی‌های  «خواب قشنگ کجایی؟» و «دنیا دنیا لالایی» چهار قطعه از قطعات این لالایی‌ها را برای حضار اجرا کردند و جشن امضای اثر نیز برگزار شد.