اگر سعیدجلیلی "یک سال دیگر" فرصت داشت...

تیم آقای جلیلی مذاکره را به جایی رساند که نخست وزیر ترکیه و رئیس جمهور برزیل به تهران آمدند و بیانیه تهران را امضا کردند اما بعد غرب نپذیرفت. اگر بیانیه تهران مورد پذیرش قرار می گرفت دیگر کار تمام بود.

کد خبر: ۸۹۷۱۰

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۰

شهدای ایران: هفته قبل بود که دکتر سعید جلیلی در جمع اعضای کمیسیون ویژه برجام در مجلس، برای نخستین بار اعلام کرد در اواخر دوران مذاکرات هسته ای در دولت قبل، ۱+۵ از کلیه خطوط قرمز خود عدول کرده و ضمن پذیرش حق غنی سازی و تثبیت صنعت هسته‌ای ایران، آماده بود تا تحریم‌ها را لغو کند.

با اینکه این اظهارات جلیلی به طور کامل نیز در رسانه ها منتشر نشد و او جزییات بیشتری در این باره را در جلسه محرمانه با اعضای مجلس خبرگان مطرح کرد، همین بخش از سخنانش نیز در رسانه های مختلف بازتاب بسیار گسترده ای داشت و چند روز بعد، حجه الاسلام مصلحی وزیر اطلاعات سابق طی سخنانی در کاشان با تایید سخنان جلیلی گفت: «در روزهای پایانی مذاکرات تیم آقای جلیلی، طرف غربی به این نتیجه رسیده بود که تحریم‌ها را بردارد ...  آقای جلیلی دستش پر پر بود و دقیقا می‌دانست دشمن چه می‌خواهد بگوید. در آلماتی هر چه ۵+۱ گفت آقای جلیلی یک چیزی گذاشت جلوی آنها چون اطلاعاتش کامل بود. در جنگ همیشه آن چیزی که حرف اول را می‌زند اطلاعات است.»

با این حال امروز حمید رضا ترقی مسئول سیاست خارجی حزب موتلفه اسلامی در گفتگو با مثلث آنلاین در پاسخ به این سوال خبرنگار که «چرا جلیلی زمانی که نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده بود چنین حرفی را نگفت؟» اعلام کرد:

«نباید چنین مسئله مهمی خرج تبلیغات انتخاباتی می شد. آقای جلیلی  معذوریت داشت و باید منافع ملی را رعایت می کرد. در واقع او با سخنانش در مجلس می خواهد بگوید با همان موضع سرسختانه در مقابل غرب توانستیم آنها را به پذیرش لغو تحریم ها وادار کنیم بنابراین دیگر نیاز به این همه عقب نشینی که در برنامه جامع اقدام مشترک صورت گرفت نبود. آقای جلیلی می گوید زمینه بیانیه تهران را غربی ها فراهم کردند که ترکیه و برزیل بیایند و آن را امضا کنند چون دیدند به نفع اصولگراها تمام می شود عقب نشینی کردند و رسیدن به توافق با ایران را به تعویق انداختند. بالاخره تیم آقای جلیلی مذاکره را به جایی رساند که نخست وزیر ترکیه و رئیس جمهور برزیل به تهران آمدند و بیانیه تهران را امضا کردند اما بعد غرب نپذیرفت. اگر بیانیه تهران مورد پذیرش قرار می گرفت دیگر کار تمام بود.»

وی در ادامه ضمن تاکید بر اینکه «واقعیت امر عدم پایبندی غرب به تعهداتش بود و اگر آنها به وعده های خودشان متعهد می ماندند که مذاکرات ۱۲ سال طول نمی کشید» در پاسخ به این سوال که  «یعنی آقای جلیلی اگر یک سال دیگر فرصت داشت می توانست پرونده هسته ای ایران را به سرانجام برساند؟» پاسخ داد:

«بله، قطعا. منتها غربی ها همیشه برای خودشان حساب و کتابی دارند که بر همان مبنا عمل می کنند منافع غرب در این بود که یک دولتی در ایران بر سر کار آید که گرایشش به غرب بیشتر باشد تا پایان مذاکرات به نفع آنها شود. آقای جلیلی چوب احمدی نژاد را خورد اگر عملکرد احمدی نژاد نبود آقای جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری رأی می آورد. در واقع عملکرد بد احمدی نژاد موجب شد که مردم نسبت به تفکر آرمان گرایانه و اصوگرایی دچار تردید شوند.»

لازم به ذکر است پیش از این نیز رجانیوز در گزارشی تفصیلی، ضمن بازخوانی روند مذاکرات ایران و ۱+۵ در یک سال آخر دولت دهم، سلسله عقب نشینی های طرف مقابل از مذاکرات بغداد تا مسکو و آلماتی یک و دو را منتشر کرده بود که می توانید متن آن را از اینجا مشاهده فرمایید.

*رجانیوز