توافق ایران و غرب حکام عرب را فلج کرد

تحلیلگر و روزنامه نگار عرب در مقاله ای درخصوص دیپلماسی ایران پس از توافق هسته ای و واکنش کشورهای عربی منطقه به این توافق نوشت: دیپلماسی ایرانی همچنان به موفقیت های خود ادامه می دهد و در عین حال حکام عرب مخالف ایران در شوک به سربرده و به نوعی از نظر دیپلماتیک فلج شده اند.

کد خبر: ۸۴۶۸۹

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۷:۳۰

به گزارش شهدای ایران به نقل از العالم، "عبدالباری العطوان " درمقاله روزنامه اینترنتی رای الیوم نوشت: با بررسی روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به این نتیجه می رسیم که آن ها پیوسته از توافق هسته ای اخیر ایران و گروه 1+5 ابراز نگرانی کرده و آن را برای خود خطرناک می دانند.

عطوان افزود: وجه مشترک این رسانه ها، تحریک علیه ایران و در عین حال نداشتن هیچ گونه طرح و برنامه ای برای آینده است و شاید این به دلیل شوکی باشد که به خاطر توافق جمهوری اسلامی با قدرت های بزرگ به آن ها وارد شده زیرا بیشتر آن ها پیش بینی می کردند که این مذاکرات با شکست مواجه شود و آنها به جای بررسی دقیق و علمی این مساله٬ به امیدها و آرزوهای خود دل خوش کرده و از حقیقت دور شده بودند.

سردبیر روزنامه رأی الیوم نوشت: در حالی که دیپلماسی عربی به ویژه دیپلماسی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به دلیل این شوک وارد شده به خود، به نوعی فلج شده است، دیپلماسی ایرانی به موفقیت های خود حتی پس از مرحله توافق هسته ای ادامه می دهد و این روزها می بینیم که آقای محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران 'مهندس این توافق' به کویت، قطر و عراق می رود تا به کشورهای همسایه در خصوص ایران اطمینان دهد.

این نویسنده و تحلیلگر فلسطینی تبار ساکن لندن اضافه کرد: این روزها همه می خواهند به عرب های وحشت زده اطمینان بدهند که خطری آن ها را تهدید نمی کند؛ باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا با مقام های عربستانی تماس تلفنی برقرار کرد؛ اشتون کارتر وزیر دفاع آمریکا به عربستان و اردن سفر کرد و این روزها می بینیم که آقای ظریف نیز به چند کشور عربی سفر کرد.

وی درادامه نوشت : 'قطعا آقای ظریف در کنار لبخندهایش، شاخه زیتونی با خود برای میزبانانش در قطر و کویت داشت و همچنین پیامی که خواستار گفت وگو و همکاری مشترک برای مقابله با خطر مشترک منطقه ای یعنی تروریسم سلفی و داعش بود.

وی با بیان اینکه پیام ضمنی ظریف برای این کشورها این بوده که ایران پیروز شده و به عنوان یک قدرت بزرگ به رسمیت شناخته شده است ، به طرح این سوال از حاکمان عرب پرداخت که اکنون شما چه می خواهید بکنید و گزینه های شما چیست؟'

عطوان در پاسخ نوشت: کشورهای منطقه در مقابل تحولات اخیر به ویژه توافق هسته ای ایران تنها دوگزینه پیش روی دارند؛ نخست، گشودن کانال های گفت وگو با ایران برای رسیدن به راه حلی جهت حل مسائل اختلافی منطقه ای مانند جنگ در سوریه و یمن و مسائل موجود در عراق و چگونگی مقابله با گروه های تندرو که ثبات و آرامش منطقه را تهدید می کند و دوم، رویارویی نظامی و وارد جنگ شدن با ایران به صورت مستقیم یا غیرمستقیم.

سردبیر رأی الیوم خاطر نشان کرد که گزینه نخست یعنی گفت وگو با ایران عقلانی تر است زیرا گزینه دوم بسیار پرهزینه است و کشورهای عربی به ویژه کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس حداقل در حال حاضر آمادگی آن را ندارند چرا که آن ها پس از گذشت چهارماه و با محاصره دریایی، زمینی و هوایی یمن و بسیج نیروهای خود در این کشور هنوز نتوانسته اند گروه انصارالله یمن را که سلاح های پیشرفته ای هم ندارد، شکست دهند و اگر آن ها بخواهند با ایران بجنگند اوضاع چگونه خواهد شد؟ ایرانی که بیش از 200 هزار موشک مختلف٬ زیردریایی ها و ناوگان دریایی پیشرفته و صدها قایق جنگی کوچک و تندرو دارد که رادارها نیز نمی توانند آن را ردیابی کند، ایرانی که یک ارتش بزرگ با تجربه جنگی بسیار زیاد دارد و جدا از این صدها کیلو اورانیوم غنی شده با درصد بالا دارد و با آن می تواند آب های خلیج فارس را طی چند دقیقه آلوده کند.

'نکته قابل توجه در این میان این است که برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس و به ویژه عربستان، دیپلماسی خشم را انتخاب کرده و ترجیح داده است خشم خود را از این توافقنامه اعلام کند.'

عطوان در ادامه یادآور شد: عجیب این است که این روزها برخی تحلیلگران عرب در کشورهای حاشیه خلیج فارس ژست ژنرال ها را گرفته و به گونه ای شبیه به ژنرال احمد عسیری سخنگوی نیروهای ائتلاف ضد یمن سخن می گویند و شرط هایی برای ایران تعیین می کنند اما آن ها ظاهرا موازنه قوا در منطقه را نادیده گرفته و نمی دانند معادلات سیاسی و نظامی پس از توافق اخیر تغییر کرده است.

وی در خصوص وضعیت اتحادیه عرب نیز نوشت: اتحادیه عرب منجمد شده و اهمیت خود را از دست داده است و در این میان دولت های عربی نیز مانند کسی هستند که به دلیل ضربات سنگین وارد شده به سرش، هوشیاری خود را از دست داده و در نوعی گیجی و سردرگمی به سر می برد.