مناجات شهید علم الهدی در سنگر

من به یاد انس علی ابن ابیطالب با تاریکی شب و تنهائی او می افتم... او با این آسمان پرستاره سخن می گفت: سر در چاه نخلستان می کرد و می گریست....

کد خبر: ۷۷۰۹

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۹۲ - ۰۰:۰۰

به گزارش سرویس فضای مجازی پایگاه خبری شهدای ایران؛ نویسنده وبلاگ "پرواز تا یکی شدن" در آخرین مطلب خود نوشت:
من در سنگر هستم،

در دل سنگر خدا سخن می گویم.

این خانه ی کوچک ؛این سنگر، این گودی در دل زمین،این گونی های برهم تکیه داده شده؛

پر از حرف است.فریادست ؛غوغاست.

من به یاد انس علی ابن ابیطالب با تاریکی شب و تنهائی او می افتم...

او با این آسمان پرستاره سخن می گفت: سر در چاه نخلستان می کرد و می گریست....

راستی !!! فاصله اش با من زیاد نیست .از دشت آزاداگان تا کوفه و کربلا بیست کیلومتر

راه است . در این خانه ی کوچک که انتخاب کرده ام ،روزها،لحظات به گونه ای می گذرد و

شب ها به گونه ای دیگر.

روزها با خود در تنهائی سخن می گویم و با دوستانم در جمع نماز جماعت.

در لحظاتی که اسلحه به دوش دارم ؛به فکر شمشیر علی ابن ابیطالب - ذوالفقار- می افتم .

به فکر اسلحه ی ابوذر می افتم و دست پرتوان او.

خدایا این اسلحه را در دست من به سرنوشت آن شمشیرها نزدیک گردان...

گاهی این تصور غلط به ذهنم می آید که همه چیز تکرار می شود و عادت را احساس می کنم ،

اما زندگی در این خانه ی کوچک که یک قلب پرطپش است ،یک دل خاکی است در زمین خدا ،

در متن پاکی نمی تواند تکرار پذیر باشد....

زیرا لحظاتی با خدا سخن می گویم و لحظاتی و ساعاتی را با شهدا و زمانی به خود

می اندیشم و زمانی به خمینی "رحمة الله علیها" ،روح خدا و به مردم و فضای پرغوغای

راهپیمائی و لحظه ای هم ....

آری ،تنهائی موهبتی است الهی.

در تنهائی از تنهائی به در می آئیم . در تنهائی به خدا می رسیم .در این خانه ی محقر ،در

این خانه ی فریاد و سکوت ،در این خانه ی سرد و گرم،سردی زمستان،گرمای خون، خانه ی

نمناک و شیرین ،خانه ای بی شکل، ولی زیبا.

خانه ی کوچک و با عظمت،به کوچکی قبر و عظمت آسمان ...

"*نوشته شده در دفترچه یادداشتی که بعدا دربیابان هویزه در کنار پیکر پاکش پیدا کردند**

"ذکرصلواتی هدیه به روح شهدای یگان ویژه ی صابرین و شهید سیدحمیدمیرافضلی"

پی نوشت: دوستان محترم ،قرار بود ادامه ی عملیات شهید علم الهدی رو بنویسم که فکر کردم مناجات ایشون برای این روزهای عزا و ماتم مناسب تر هستش .ان شاءالله به توفیق الهی در پست های بعدی ادامه ی

عملیات رو می نویسم .

در این روزهای عزا و ماتم مادرم زهرا "سلام الله علیه" زمانی که دلتون از دنیا رها شد و آسمون چشمانتون

بارونی شد ما رو هم حتما دعاکنید...