خیابانی به نام امام خمینی (ره) در نجف

سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در نجف اشرف از تصویب نامگذاری یکی از خیابان‌های شهر نجف با نام بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران خبر داد.

کد خبر: ۶۶۳۹۷

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۹۳ - ۲۲:۵۵

به گزارش شهدای ایران به نقل از ابنا، سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در نجف امروز در دیدار با معاون تولیت حرم علوی که با حضور نماینده بعثه مقام معظم رهبری در عراق همراه بود، اظهار داشت: مراودات میان در کشور هر چه بیشتر باشد، خدت به زایران نیز بهتر خواهد بود.

سادات فر ادامه داد: هر دو کشور با مشکلاتی روبه‌رو هستند که وابستگی‌های اعتقادی تمامی آن‌ها را می‌پوشاند و موجب پیوند هر چه بیشتر میان دو ملت ایران و عراق می‌شود، بایستی از ظرفیت عظیم عتبات عالیات ایران و عراق در راستای همبستگی دو کشور استفاده شود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نامگذاری برخی از بزرگراه‌های مهم ایران با نام علمای بزرگ کشور عراق از جمله حکیم و صدر اظهار داشت: پس از ۳۶ سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به واسطه خدماتی که امام خمینی (ره) به دو کشور ایران و عراق داشته است، مصوبه‌ای از شهرداری و استانداری نجف اشرف اخذ شده است.

سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در نجف اشرف از تصویب نامگذاری یکی از خیابان‌های شهر نجف با نام بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران خبر داد و گفت: به زودی تابلوهای راهنمایی و رانندگی با عنوان امام خمینی (ره) در مکان تصویب شده نصب خواهد شد.

وی در ادامه با بیان این‌که اکنون برای ورود هر زایر ایرانی به عراق ۴۰ دلار و برای ورود هر زایر عراقی به ایران ۳۰ دلار به عنوان هزینه صدور ویزا اخذ می‌شود، تصریح کرد: مذاکراتی میان دستگاه دیپلماسی ایران و عراق برای لغو صدور روادید از سوی هر دو طرف در جریان است.

گفتنی است، در پایان این نشست پیرامون برگزاری مراسم تحویل سال جدید شمسی در حرم مطهر علوی تبادل نظر صورت گرفت که جناب ظهیر شربه معاون تولیت حرم علوی موافقت خود را با برگزاری این مراسم اعلام کرد.

شایان ذکر است، روز ۱۳ مهرماه ۱۳۴۳ حضرت امام به همراه فرزندشان آیه الله حاج آقا مصطفى از ترکیه به تبعیدگاه دوم، کشور عراق اعزام شدند. امام خمینى پس از ورود به بغداد براى زیارت مرقد ائمه اطهارعلیه‌السلام به شهرهاى کاظمین، سامرا و کربلا شتافت ویک هفته بعد به محل اصلى اقامت خود یعنى نجف عزیمت کرد.

دوران اقامت ۱۳ ساله امام خمینى در نجف در شرایطى آغاز شد که هر چند در ظاهر فشار‌ها و محدودیتهاى مستقیم در حد ایران و ترکیه وجود نداشت اما مخالفت‌ها و کارشکنی‌ها و زخم زبان‌ها نه از جبهه دشمن رویاروی بلکه از ناحیه روحانى نمایان و دنیا خواهان مخفى شده در لباس دین آنچنان گسترده و آزاردهنده بود که امام با همه صبر و بردبارى معروفش بار‌ها از سختى شرایط مبارزه در این سال‌ها به تلخى تمام یاد کرده است. ولى هیچیک از این مصائب و دشواری‌ها نتوانست او را از مسیرى که آگاهانه انتخاب کرده بود باز دارد.