متن مکالمه صدام با یکی از فرماندهانش

مراسم بزرگداشت شهدای طلاب استان آذربایجان‌شرقی با حضور فرمانده سپاه عاشورا، شهردار تبریز و جمعی از رزمندگان دوران دفاع مقدس و طلاب در حوزه علمیه امام صادق (ع) تبریز برگزار شد.

کد خبر: ۶۴۶۴۳

تاریخ: ۰۹ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۳

به گزارش شهدای ایران، سردار کریمیان فرمانده سپاه عاشورا، در این مراسم اظهار کرد: علت اصلی شروع جنگ به ماهیت استکبار ستیزی و ظلم ستیزی انقلاب بازمی گردد و شعارهایی از قبیل شعار "نه شرقی و نه غربی" و "هیهات من الذله" بیانگر استکبارستیزی انقلاب اسلامی ایران است.

وی گفت: در دوران دفاع مقدس دشمن گمان نمی‌کرد ارتش تا بن دندان مسلح و مجهز که توسط 44 کشور پشتیبانی می‌شد متوقف و زمینگیر شود. دشمن پیش‌بینی نمی‌کرد که از شمالی‌ترین مناطق کشور مردانی بیایند و چنان در مقابل ارتش آن‌ها مقاومت و مبارزه کنند که گویا از مجهزترین ارتش های جهان هستند.

سردار کریمیان ادامه داد: در مکالمه‌ای که بین صدام حسین و فرمانده مناطق جنوب ارتش بعث عراق صورت گرفته بود و رزمندگان ایرانی آن را شنود کرده بودند، آن فرمانده خطاب به صدام می‌گف: شما می‌گفتید که ما بدون هیچ مقاومتی وارد خرمشهر می‌شویم ولی ما با چنان مقاومتی رو به رو هستیم که گویا با یکی از قدرتمندترین ارتش‌های جهان رو به رو هستیم".

وی افزود: تفحص پیکرهای مطهر شهدا کار بسیار با ارزشی است ولی ای کاش گروهی تشکیل بشود که در سیره شهدا تفحص کند تا دریابد چه کسانی بودند، چگونه رفتند و چرا رفتند.

حجت الاسلام مجتبی نظری نیز در این مراسم گفت: بی قراری شهید فقط با لقای خدا آرام می گیرد، زیاد طول می کشد تا نسل جدید شهید را باور کند و بشناسد، در گذشته مردانی آمدند و رفتند و امروزه بیم آن می رود که این افراد تبدیل به افسانه شوند.

وی ادامه داد: ما طلاب دوره ولایت هستیم و این دوره ،دوره اعمال ولایت است، حوزه‌های علمیه باید برای اسلام شهید و علمدار تربیت کنند.

حجت‌الاسلام نظری گفت: غرب با برنامه از پیش تعیین شده قصد داشت به وسیله داعش و عناصر تکفیری اسلام را دین خشنی جلوه دهد ولی مردان گمنام، کربلا را حفظ کردند و به داد خاور میانه رسیدند.

وی ادامه داد: شهدا دو معادله را به خوبی حل کردند، اولی معادله نفس بود، شهدا به خوبی از عهده مبارزه با نفس برآمدند. دومی معمای حد و حدود تکلیف اجتماعی بود که شهدا مشخص کردند این مقاومت باید تا چه میزانی باشد و آن میزان تا پای جان است.