مشروح سخنان رئیس‌جمهور در همایش بیمه سلامت

رییس‌ جمهوری در جشن بیمه سلامت با تأکید بر اینکه طرح تحول نظام سلامت باید ادامه و نواقص احتمالی آن، با حضور و کمک مردم قدم به قدم رفع شود، گفت: صدور دفترچه بیمه همگانی، آغاز برنامه‌های رفاه اجتماعی دولت است.

کد خبر: ۶۲۶۳۵

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۳ - ۱۴:۱۳

به گزارش شهدای ایران به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، متن سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین
امروز یکی از روزهای بسیار مبارک برای دولت و ملت بزرگ ایران است.
آرزوی دیرین نه فقط مردم ایران بلکه بسیاری از کشورهای جهان، حتی کشورهای بسیار بسیار پیشرفته، چنین روزی است که چتر بیمه سلامت بتواند بر سر همه مردم ایران و مردم خودشان بدون استثنا سایه بیفکند.
از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی یکی از شعارهای انقلاب، حمایت از مردم بویژه مردمی بوده که تحت فشار هستند و کمک به آنها به عنوان هدف بزرگ انقلاب اسلامی اعلام شده بود. در واقع این شعار تَعَاوَنُوا عَلَی الْبِرِّ.
آنجایی که نیکی، خوبی، کمک و رفاه است، باید دست همدیگر را بگیریم. بی‌تردید کشور، هم توسط اراده مردم اداره می‌شود و هم با دستان پرتوان مردم، چرخ جامعه به حرکت در می‌آید. دولت‌ها اگر موفق باشند باید بتوانند به خوبی از مردم نمایندگی کنند. این نکته اساسی را مردم ما باور دارند و ان‌شاء الله همه مسئولین هم باور خواهند کرد که کشور و حکومت از آن مردم است و تمام مسئولین بدون استثناء خادمان مردم هستند و مشروعیت در جمهوری اسلامی ایران از خدمت به مردم نشأت می‌گیرد.
اگر خدای ناکرده فرد مسئولی در انجام خدمت به مردم، قصور یا تقصیری روا بدارد، مشروعیت کار او زیر علامت سوال قرار می‌گیرد. همه کار دولت این است که به مردم خدمت کند و مردم از حاکمیت و از حکومت رضایت داشته باشند.
رضایتمندی مردم، از چند اصل نشأت می‌گیرد، اولین اصل ‌اجرای عدالت است. مردم باید احساس کنند، همه در پیشگاه قانون، حاکمیت و در برابر خزانه دولت و در برابر اجرای امور حاکمیتی مساوی هستند.
فرصت برابر برای مردم به مفهوم اجرای عدالت اجتماعی است. بیمه همگانی، همه عدالت نیست، اما قطعاً بخشی از عدالت است. بیمه همگانی همه رضایتمندی جامعه نیست، اما بخشی از رضایتمندی و خواست جامعه است.
دو مشکل در جامعه ما هست که خیلی رنج‌آور است، یکی بیماری و دیگری بیکاری. بیماری و بیکاری دو معضل بزرگ اجتماعی است. درست است که دومی مهم‌تر است، درست است که اگر دومی درست شود، اولی را هم بگونه ای حل و فصل می‌کند اما موضوع بیماری از یک نظر، از بیکاری هم مهم‌تر است، چون بیکار سالم، ولو اینکه کسی هم به او کمک نکند،‌با استعداد ذاتی‌ و با مهارت‌هایی که به دست می‌آورد با کمک دیگران می‌تواند روی پای خود بایستد، البته دولت و دیگران هم باید کمک کنند.
اما در بیماری گاهی رنج و درد طاقت‌فرساست و کار پزشکی، آنجایی که به بیمار خدمت‌رسانی می‌شود از آغازش که تحت پوشش بیمه قرار دادن مردم و بیمه همگانی است تا تخت بیمارستان، درمان و پایان درمان کار مقدسی است البته کار لذت‌بخشی است با همه سختی‌ها. وقتی یک پزشک، جراح، پرستار و کارمند در بیمارستان و همه آنهایی که تلاش می‌کنند ‌بیمارستان را سر پا نگه دارند، ‌می‌بینند یک نفر با ناله،‌درد، رنج و ناامیدی وارد بیمارستان شد و با سلامت و سرحالی و دنیایی امید به خانه برمی‌گردداگر اسمش را بگذاریم، تولد دوباره در بسیاری از موارد سخن به گزاف نگفته‌ایم.
حالا بیمار ما وارد بیمارستان می‌شد، کاری می‌شد و بلایی بر سرش می‌آمد که بیماری را فراموش می‌کرد. رنج و درد بیماری هم فراموش می‌شد چون تا وارد می‌شد اول یک لیستی به او می‌دادند از دمپایی و ملحفه بیمارستان گرفته تا نخ و سوزن عمل و دارو و بعد هم سفارش برای اینکه به بخش‌های دیگر به قسمت‌های دیگر شهر تهران مراجعه کند، تا بخش‌های تشخیصی این بیمار تکمیل شود.
وارد بیمارستان که می‌شد، اول دربه‌دری بود. از این آزمایشگاه به آن آزمایشگاه، از این ام‌آرآی به آن سی‌تی و از اینجا به آنجا.
از بقالی سرکوچه تا فروشندگان تجهیزات پزشکی، تا مراجعه به مراکز تشخیصی. تازه که همه اینها را جمع می‌کرد، دفترچه بیمه را هم که ارایه می‌کرد بیمارستان به او می‌گفت که می‌دانی روز آخر چه مقدار باید پول بدهی. گاهی برخی از بیماران می‌گفتند آقای عزرائیل کجایی؟! ما را خلاص کن از این همه رنج. ما از بیماری گذشتیم یک جوری ما را به خانه برگردانید.
دولت این شرایط را تحقیر مردم می‌دانست. این شرایط برخورد با بیمار را خارج از معیارهای اسلامی و انسانی می‌دانست. البته من می‌دانم که در کشورهای بسیار پیشرفته مردم در صف‌های طولانی در بیمارستان‌های دولتی هستند و در کشورهای بسیار پیشرفته اروپایی برای بیمارستان دولتی در عمل‌های مهم حداقل یکسال فاصله هست.
یکسال، دو سال، شش ماه، دو ماه، این مشکل یک مشکل بزرگ است، در سفر امسال برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل، بسیاری از سران کشورها حتی سران کشورهای اروپایی از من سوال کردند که چطور شما توانستید در ساماندهی امر سلامت موفق شوید. چون همان کشورها سالیان طولانی است که دارند شعار می‌دهند و موفق نمی‌شوند.
کار بسیار بزرگی در این کشور با تلاش کارگزاران نظام و حمایت ملت بزرگ شروع شده و دارد انجام می‌گیرد. بعد از اجرای این طرح، گاهی برای عیادت بیماران به بیمارستان‌ها می‌روم به هر بیمارستانی که مراجعه کردم و از هر بیماری سوال کردم بدون استثنا مردم احساس رضایت کردند.
روزهای اول اجرای این طرح به یک بیمارستانی رفتیم که یک بیمار گریه می‌کرد و می‌گفت من چند میلیون پول فراهم کردم برای پرداخت به بیمارستان، به من می‌گویند پول نباید بدهید راست است؟ باورش نمی‌شد، پولی که فراهم کرده بود از فروش زیورآلات و لوازم زندگی بود حالا که می‌گفتند تو مرخصی و پول نباید بدهی او باورش نمی‌شد. به قول معروف می‌گویند حتماً یک کلکی در کار است. چطور به من می‌گویند پول نباید بدهی و مرخص هستی.
این کار بسیار بزرگ و ارزشمند آغاز شد البته همه ما می‌دانیم در انجام یک کار خوب و مهم، بخش مهمترش این است که بتوانیم به خوبی ادامه دهیم و قدم به قدم تکمیل کنیم. ما طرح تحول سلامت را هم باید ادامه دهیم و هم باید نواقص‌اش را برطرف کنیم.
هیچ طرحی نیست که در مقام اجرا بدون نقص باشد. طرح خوب و دقیقی هم که باشد باز نود و چند درصد موفق است یک درصدی می‌ماند برای مراحل و ماه‌ها و سال‌های بعد.
ما این طرح را باید قدم به قدم با حضور و کمک مردم تکمیل کنیم. امروز مردم برای ساخت و تجهیز بیمارستان‌ها، قدم جلو گذاشته‌اند، در هیچ کاری دولت بدون همکاری مردم موفق نخواهد بود، این مردم هستند که باید به صحنه بیایند و دولت را کمک و حمایت کنند.
اگر دولت در برنامه ای که انتخاب کرده نقص و ایراد دارد، مردم باید نقد و حمایت کنند. هم حمایت و هم نقد، که نقد هم نوعی حمایت است. نهایت امر این است که کار بخوبی پیش برود، مردم خشنود باشند، خدا خشنود باشد. خشنودی مردم و خشنودی حق و رضای حق، اساس برنامه ما است.
برای طرح تحول سلامت ما می‌بایست در کنار آن دو کار ارزشمند دیگر انجام می‌دادیم، یک کار، بیمه و همگانی کردن بیمه بود. یک عده‌ای بیمه داشتند و یک عده‌ای بیمه نداشتند در آمار و ارقام اختلاف بود. معمولا در بخش اطلاعات یک نقص‌هایی داریم یک مقدار زمان می‌برد که نقص اطلاعاتی رفع شود. مسئولین عزیز ما که در دولت دور هم جمع بودیم می‌گفتیم چند نفر در ایران بیمه نیستند ما چه بودجه‌ای را در نظر بگیریم و برنامه‌ریزی کنیم از ۵ میلیون تا ۱۳ میلیون نفر به ما می‌گفتند لذا نمی‌دانستیم که ۵ میلیون نفر بیمه نیستند یا ۶، ۷ میلیون نفر. شاید تعجب کنید که این چه آماری است.
کار شروع شد بر مبنای اینکه ممکن است آنهایی که بیمه نباشند عددشان بالا باشد ما می‌گفتیم ممکن است بین ۹ الی ۱۰ میلیون نفر بیمه نباشند. کار از اوایل امسال شروع شد و مردم ثبت‌نام کردند، اینجا الان اعلام کردند که ۸ میلیون و یک نفر تا این لحظه دفترچه بیمه دریافت کردند. البته آنهایی که ثبت‌نام شدند و در سایت‌هایی که برای این کار اعلام شده، رقم حدود ۹ میلیون نفر است.
ممکن است یک تعداد دیگری هم باقی مانده باشند، آنها هم ثبت‌نام می‌کنند. برای اینکه از اول اردیبهشت ثبت نام در حال انجام است و سایت‌ها هم باز است. به هر صورت نباید تعداد زیادی باقی مانده باشند و به نقطه‌ای رسیده ایم که ما امروز می‌توانیم بگوییم خوشبختانه تمام ایرانیان صاحب دفترچه بیمه درمانی هستند.
این افتخار برای شما ملت ایران است و دولت هم به عنوان خادم مردم در این افتخار خودش را سهیم و شریک می‌داند، اما علاوه بر ادامه طرح سلامت و بیمه همگانی، دو کار دیگر باید انجام بگیرد، یکی کیفیت این بیمه ویا کارایی این دفترچه است، دفترچه را دادیم اما این دفترچه چه مقدار کارساز است. ما روز به روز باید دفترچه‌های بیمه درمانی را ارزشمندتر کرده و کارایی این دفترچه‌ها را بیشتر کنیم. پوشش داروهایی که تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرند را گسترش دهیم. انواع بیماری‌ها حتی برخی از بیماری‌هایی که خیلی ضروری نیست، به تدریج بتوانند از بیمه استفاده و بهره‌برداری کنند.
کار دوم تلاش در امر بهداشت است، درمان مرحله دوم است. بهداشت مرحله اول است. در بهداشت هم اول آموزش و فرهنگ مهم است. فرهنگ جامعه را باید ارتقاء دهیم. اساساً یک بخشی از دستورات اسلام بهداشتی است... تمام روایات اسلامی که از پیامبر عظیم‌الشأن اسلام(ص) وجود دارد ،بخشی از آن برای سلامت جامعه است. ما در امر سلامت در بخش بهداشت باید کوشا باشیم. این بهداشت را باید از مدرسه به بچه‌ها یاد دهیم.
صدا و سیما باید فعال شود، رسانه ملی ما باید فعال شود، رسانه‌های دیگر باید فعال شوند. گاهی وقت‌ها یک دستورالعمل کوچک ما را از بیماری باز می‌دارد و این بسیار مهم است. حتی عبادت ما که در روایات آمده و برای سلامت است.
پیامبر(ص) می‌گوید روزه یکی از آثارش سلامتی است که مردم در طول سال یک ماه کم‌تر غذا بخورند، در یک ساعاتی اصلاً خوردن و نوشیدن نداشته باشند. اینها همه برای سلامت است .
پس برای کیفیت بیمه بهداشت تلاش بکنیم ، درمان و دفترچه بیمه و بحث سلامت و بیماری و دور کردن رنج بیماری، آغازی در برنامه‌های رفاه اجتماعی است.
اقدامات و قدم‌های دیگری در این زمینه‌ها باید برداریم. دولت در زمینه فقر غذایی ،تلاش می‌کند. شما می‌دانید که ما سالی چند نوبت، یارانه کالایی به مردم می‌دهیم به آن مردمی که خیلی نیازمند هستند. حدود ۱۱ میلیون نفر تحت پوشش این برنامه هستند و ما آنرا افزایش می‌دهیم هر کسی را که بفهمیم نیازمند است او را در این لیست قرار می‌دهیم برای اینکه مردم ما از نظر غذایی در فقر نباشند.
موضوع شیر در مدارس، که ما اهتمام داریم بخاطر سلامت بچه‌هاست که بتوانند در دوران کودکی و نوجوانی رشد مناسب داشته باشند، اگر ان‌شاء الله این راه و این مسیر را ادامه بدهیم، اثرش عدالت، رضایت و اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی و مشارکت عمومی مردم در همه امور سیاسی، اجتماعی و فرهنگی است و با حضور همه مردم ما می‌توانیم همه مشکلات را به حول و قوه الهی حل و فصل کنیم.
از سفرای محترم و عزیزی که در این جشن شرکت و اعلام کردند که در این جشن ملت ایران سهیم هستند کمال تشکر را دارم. از همه مسئولین محترم وزارت رفاه و کار و تعاون و همچنین وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و همه بخش‌هایی که در زمینه تأمین اجتماعی و بیمه تلاش می‌کنند، کمال تشکر و امتنان را دارم.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته