جزئیات کشف هویت «طالب حیدری»

برادر شهید تازه شناسایی شده می‌گوید: چند تن از اهالی روستا که هیچ اطلاعاتی از فرد تدفین شده در روستا نداشتند، دو سال پیش او را در خواب رؤیت می‌کنند که به آن‌ها اعلام می‌کند «من شهید هستم؛ چرا با من اینگونه برخورد کرده‌اید؟»

کد خبر: ۶۲۰۲۵

تاریخ: ۱۶ دی ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۶

به گزارش شهدای ایران به نقل تسنیم؛کریم حیدری برادر شهید «طالب حیدری»،در مورد برادر شهیدش و نحوه شهادت او می‌گوید: پاسدار شهید طالب حیدری متولد 1343 در روستای ناصر آباد هندیجان است. شهید طالب حیدری در سال 1371 بر اثر سانحه انفجار شناور در شمال خلیج فارس در هنگام گشت و حراست از آب‌های جمهوری اسلامی ایران به شهادت رسید. پیکر او داخل آب افتاد و مفقود شد. بعد از گذشت 20 روز پیکر او که بخشی از آن به خاطر آب شور و گرمای تابستان متلاشی شده بود، به ساحل روستای «امام‌زاده عبدالله» معروف به روستای «شاه عبدالله» رسید. به دلیل متلاشی شدن صورت و بخشی از پیکر هویت این شهید قابل شناسایی نبود. اهالی محل بعد از اعلام گزارش ناشناس بودن پیکر او به پاسگاه محل، پیکرش را با حکم دادستانی به خاک سپردند.

او ادامه می‌دهد: محلی که پیکر مطهر این شهید در آن به خاک سپرده شده بود، بخش حاشیه‌ای و خارج از محدوده قبرستان بود. بعد از گذشت سالیانی توسط شورای روستا مصوب شد برای طرح توسعه حرم امامزاده عبدالله در نزدیکی قبرستان پارکینگی احداث شود. به همین منظور محوطه قبرستان محدود و مزار این شهید والامقام که به صورت ناشناس به خاک سپرده شده بود؛ در محوطه پارکینگ قرار گرفت. آن محل آسفالت و محل توقف ماشین‌های افرادی شد که برای زیارت به امامزاده عبدالله می‌آمدند. بعد از مدتی چند تن از اهالی روستا که هیچ اطلاعاتی از فرد تدفین شده در این محل نداشتند، او را در خواب رؤیت می‌کنند که به آن‌ها اعلام می‌کند «من شهید هستم؛ چرا با من اینگونه برخورد کرده‌اید؟ و مزارم محل پارک ماشین‌ها شده است». این اتفاق که حدود دو سال پیش در میان اهالی روستا افتاد آن‌ها با اطلاع از شهید بودن ِ پیکر به خاک سپرده شده؛ محوطه مزار او را از پارکینگ جدا کرده و برای او سنگ قبر «شهید گمنام» قرار دادند.

کریم حیدری از بی‌تابی و چشم انتظاری اعضای خانواده‌ شهید می‌گوید و ادامه می‌دهد: آن زمان که شهید طالب حیدری به شهادت رسید هنوز امکان تشخیص هویت با آزمایش DNA‌ فراهم نبود. در این مدت بارها به خواب خانواده آمده و عنوان کرده بود که من شهید شده‌ام و جایم اینجاست اما محل دقیق آن شناسایی نشده بود. ما همه جا را به دنبال او می‌گشتیم. نیروی دریای هم پیگیر مفقود شدن پیکر او بود. از چندسال گذشته که امکان آزمایش DNA‌ فراهم شد من برای این موضوع اقدام کردم تا همه از چشم انتظاری در بیاییم. آزمایش در دومرحله انجام شد تا اینکه شنبه گذشته تماس گرفتند و اعلام کردند که نتیجه این آزمایش با خون بچه‌های شهید مطابقت دارد و مزار روستای امامزاده عبدالله متعلق به شهید «طالب حیدری» است.

برادر این شهید تازه شناسایی شده در پایان می‌گوید: بعد از شناسایی بحث انتقال پیکر به ماهشهر مطرح شد و حالا بعد از گذشت 22 سال پیکر برادرم را به این شهرستان منقل می‌کنیم. شهید دو فرزند دختر داشت و وقتی به شهادت رسید فرزند سومش در راه بود که بعد از شهادت او به دنیا آمد. او هم برادر هم هم‌رزم و باجناق من بود. از  اول شروع جنگ تحمیلی تا آخر آن حضوری فعال در جبهه‌های جنگ داشت و در اکثر عملیات‌ها شرکت می‌کرد. او بارها در عملیات‌ها مجروح شده بود.