گلایه‌های تند "پورعرب" از رسانه‌های زرد

"ابوالفضل پور عرب" بازیگر موفق سینما و تلویزیون شب گذشته با حضور در برنامه هفت در مورد مواردی همچون وضعیت بیماری‌اش، جایگاه این روزهای سینمای ایران، علاقه‌اش برای ساختن فیلم، رسانه‌های زرد و ... صحبت کرد.

کد خبر: ۴۹۲۸۱

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۶:۳۵

به گزارش شهدای ایران به نقل از  باشگاه خبرنگاران، شب گذشته برنامه سینمایی هفت در بخش اول میزبان "ابوالفضل پورعرب" بازیگر سینما و تلویزیون بود.

ابوالفضل پورعرب در ابتدا گفت: به فارسی زبانان که دارای ملیت ایرانی هستند، سلام عرض می‌کنم چرا که سلام من پر معناست و اگر من هم اکنون اینجا هستم بدلیل اجابتی است که باید انجام می‌دادم چون دعاهای مردم من را نجات داد و امیدوارم هر جا هستند خداوند همراهشان باشد.

وی افزود: متاسفانه سرطانم خوش خیم بود و اگر بدخیم بود خیالم راحت‌تر بود.

سوپر استار دهه‌ هفتاد تصریح کرد: برنامه سینمایی هفت یکی از برنامه‌های تخصصی و قابل اعتماد شده، در حالی که پیش از این، این‌گونه نبود.

وی ادامه داد: برنامه هفت در گذشته خط و خط کشی بود و علاقه‌ای به تماشای آن نداشتم ولی الان این‌گونه نیست برنامه شما را نگاه می‌کنم چون شما به حقیقت مطلب رسیده‌اید ولی باز هم کم است.

پورعرب در خصوص بیماری خود اظهارداشت: بعد از سه بار جراحی در بیمارستان بهمن، پزشکان اعلام کردند بیماری‌ام خوش خیم است و خوشبختانه به خیر گذشت.

وی در خصوص شایعات فوتش عنوان کرد: من هیچ صفحه فیس بوکی ندارم ولی چند صحفه به نام من وجود دارد. سایت من صداوسیماست ولی در همانجا هم خبر فوت من را اعلام کردند.

وی بیان کرد: هر کدام از رسانه‌ها به نوعی در این باره مطلبی نوشتند یکی گفت پورعرب ایدز دارد و یا معتاد است اما کسی نگفت سرطان دارد، سپس با پسر من تماس گرفتند که پدرت فوت کرده و پسرم این خبر را تکذیب کرد.

وی در خصوص عدم فروش فیلم‌های حال حاضر سینمای ایران بیان کرد: ما در گذشته اگر یک کلمه "مرسی" را به کار می‌بردیم کات می‌دادند که این جمله فرانسوی و غیر قابل پخش است آن را به کار نبرید، اما الان هیچ قافیه‌ای در سینما وجود ندارد.

پورعرب ادامه داد: کلماتی مانند "بترکون "، "دورش بزن" را به کار می‌برند واقعا این چه دیالوگ‌هایی است که به کار برده می‌شود من تعجب می‌کنم. سختگیری‌های زمان گذشته خیلی بهتر بود سینمای ما به این اندازه هنر پیشه نیاز ندارد و یا اینکه یک هنرپیشه تا سنش بالا می‌رود با نام استاد تدریس کند.

پورعرب علت سوپر استارشدن خود را این‌گونه بیان کرد: کار تئاتر انجام می‌دادم و در آن زمان با مردم رو راست بودیم و با تلاش هر فیلمی را بازی نمی‌کردم این علت موفقیتم بود.

این بازیگر در خصوص بازی در فیلم "عروس" گفت: با هیجان و مکافات برای بازی در این فیلم انتخاب شدم و بر روی تمام آدم‌هایی که در این فیلم بودند تعصب دارم، چون "عروس" علاوه بر اینکه اولین کارم بود اثری بود که مردم و منتقدان فیلم را دوست داشتند.

پورعرب تحلیل خود را از بازیگران جوان این‌گونه عنوان کرد: ماندگاری  آنها در سینما، به رفتار خودشان باز می‌گردد بازیگری چون "کرم رضایی" چندان خوش قیافه نبود اما بسیار خوب بازی می‌کرد و همان سبب شده بود تا بسیار زیبا جلوه کند.

وی ادامه داد: من چند سالی از سینما دور بودم و در این میان جوانان با استعدادی وارد این حرفه شده‌اند نمی‌خواهم بگویم با پارتی آمدند چون من نبودم بنابراین قضاوت هم نمی‌کنم. بازیگرانی چون محمدرضا فروتن، امین حیایی، محمدرضا گلزار، فریبرز عرب نیا خوب بازی می‌کنند و حتی بابک حمیدیان هنرمند باشعوری است که خوب کار می‌کند.

پورعرب بیان کرد: کسانی چون جمشید مشایخی، علی نصیریان که با زحمت وارد این حرفه شدند قدر این حرفه را می‌دانند چون تلاش کردند و الان هم ثمره‌ کار خود را می‌بینند.

بازیگر فیلم سینمایی عروس اظهارداشت: یک بازیگر می‌تواند تختی باشد و در همه جا بدرخشد.

بازیگر "دست‌های آلوده" عنوان کرد: در زمان بیماری‌ام خیلی‌ها، جویای حالم نشدند اما خیلی از کسانی هم که نمی‌شناختم با من تماس گرفتند البته، این برنامه جای گله نیست. نمی‌خواهم کار بازیگری را ادامه دهم و ترجیحم بر کارگردانی و ساختن فیلم است چراکه دغدغه‌ام کار بازی نیست بلکه دغدغه‌ام سینماست.

وی افزود: من نرفته بودم که بخواهم دوباره بازگردم بلکه این تعابیری بود که رسانه‌های زرد در مورد من به کار بردند. در رودربایستی با آقای سجادی قرار گرفتم و فیلم" نقطه صفر "را با "آرش معیریان" کار می‌کنم که در مهرماه کلید می‌خورد، من نقش راننده اتوبوسی را ایفا می‌کنم که زنش به او شک دارد.

وی درباره خواسته خود از مردم عنوان کرد: توقع زیادی از مردم ندارم تنها اینکه به سینما بیشتر اهمیت دهند و کمتر به این کپی‌ها توجه کنند و قدری از هنرمندان حمایت کنند.

پورعرب خاطرنشان کرد: امیدوارم این بازیگران که عینک می‌زنند، به این معنا نباشد که پشت عینک پنهان شوند، بلکه دلیلش این باشد که  پاسخگوی مردم نیستند، البته شاید گاهی هنرمند در شرایط روحی خوبی نباشد و مردم ما باید او را به خاطر موارد تلخ ببخشند.