علت ابرازخوشبینی ناگهانی ظریف در دیدار بااشتون چه بود؟

در حالی که وزیر امور خارجه از خوش بینی نسبت به مذاکرات هسته ای خبر داده، دیپلمات ها می گویند در تهران بدبینی فزاینده ای درباره نتیجه بخشی مذاکرات وجود دارد.

کد خبر: ۴۹۲۵۲

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۴:۲۸

به گزارش  شهدای ایران به نقل از ایران هسته ای، در حالی که وزیر امور خارجه از خوش بینی نسبت به مذاکرات هسته ای خبر داده، دیپلمات ها می گویند در تهران بدبینی فزاینده ای درباره نتیجه بخشی مذاکرات وجود دارد.

محمد جواد ظریف روز دوشنبه گذشته پس از دیدار با کاترین اشتون رییس گروه مذاکره ۱+۵ با ایران اعلام کرد در این باره که بتوان به موقع از مذاکرات هسته ای نتیجه گرفت «خوش بین» شده است.

این در حالی که دیپلمات های مطلع در تهران می گویند ظریف خود در صدر کسانی بود که پیش از ترک تهران نسبت به نتیجه بخش بودن مذاکرات ابراز بدبینی می کرد.

ایران و امریکا از روز پنج شنبه ۱۳ شهریور در حال انجام مذاکرات دوجانبه در ژنو هستند.

یک منبع به «ایران هسته ای» گفت: «در واقع امید بسیار کمی به اینکه بتوان تا ضرب الاجل نوامبر به توافق رسید وجود دارد. تیم مذاکره کننده هسته ای هم همین عقیده را دارد. این امر بویژه پس از اعمال تحریم های جدید امریکا علیه ایران تشدید شده است. همه در ایران در حال آماده کردن خود برای مواجه شدن با وضعیت عدم توافق هستند».

وی ادامه داد: «آنچه مسئله را در تهران آسان تر می کند این است که در افکار عمومی هیچ وضعیت شرطی نسبت به مذاکرات وجود ندارد. مردم تا حدود زیادی وضعیت هیجانی خود را نسبت به مذاکرات از دست داده اند، بنابراین هزینه اجتماعی عدم توافق –بر خلاف توافق ژنو- چندان بالا نخواهد بود».

کارشناسان عقیده دارند این بدبینی علت عمده دارد:

۱- نخست اینکه در زمینه پذیرش ۱۹۰ هزار سو غنی سازی برای ایران در آینده، هیچ انعطافی از سوی ۱+۵ مشاهده نشده است.

۲- علت دوم این است که امریکا ایران را از این حیث که نهایتا –حتی در صورت حصول توافق نهایی- تحریم ها به گونه ای محسوس لغو شود، ناامید کرده است.

۳- دلیل سوم نیز این است که ایران حس می کند به لحاظ منطقه ای روز به روز قدرتمندتر می شود و این امریکاست که برای حل مشکلات خود در منطقه دائما باید به ایران رجوع کند.

اکنون مهم ترین سوال این است که در دیدار اشتون و ظریف چه گذشته که مذاکره کننده ارشد ایران از خوش بینی سخن می گوید؟

برخی می گویند شاید این سخن چیزی بیش از یک تعارف دیپلماتیک نباشد.