طلاق و آثار منفی آن بر روح فرزندان

این مطلب به معانی مطلوب جلوه دادن طلاق توافقی و بدور از کشمکش نیست. ولی از آنجایی که این واقعیت تلخ جامعه است، نحوه و شرایط جدایی والدین بسیار مهم است. والدین باید نقش خود را به عنوان پدر یا مادر حفظ کنند.

کد خبر: ۴۷۹۸۸

تاریخ: ۰۲ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۴:۵۹

به گزارش شهدای ایران به نقل از جام نیوز، در این دوره در صورتی که برنامه روزانه و باثبات بچه ها به شدت به هم بریزد یا طلاق والدین پرتنش باشد ممکن است عوارضی چون بازگشت بچه ها به رفتارهای سنین پایین، مثل خیس کردن خود یا انگشت مکیدن را در پی داشته باشد، علاوه بر این ممکن است اختلال در خواب و تحریک پذیری در این بچه ها دیده شود.

کراهت پدیده طلاق بر هیچ کس پوشیده نیست، ولی این مسئله معضل و واقعیت امروز جامعه ماست. طبق یک تحقیق بین یک گروه از کودکان طلاق که والدین ضمن حفظ نقش پدر و مادری خود، بدون درگیری از هم جدا شده‌اند، و گروهی که کودکان شاهد دعوا و کشمکش بین والدین بودند مشاهده شد کودکان گروه اول، در مقایسه با گروه دوم، موفق‌تر و از نظر سلامت و روان در وضعیت مطلوب‌تری قرار دارند.

یکی از اشتباهات بسیاری از پدرومادرها پس از جدایی، توضیح و تلاش برای اثبات بی‌گناهی خود در جدایی برای کودک هست و سعی می‌کنند کودک را به سمت خود بکشند. درصورتیکه این مسئله بسیار به ضرر کودک است.

"پدر و مادر خوب بودن” در اولویت قرار دارد و از سنین ۷-۶ سالگی، می‌توان با کودکان در مورد جدایی صحبت کرد و توضیح داد که شرایط طوری است که پدر و مادر نمی‌توانند باهم زندگی کنند ولی این اطمینان خاطر را  به کودک بدهند که آنها تا ابد پدر و مادر او باقی می‌مانند و تا هر وقت که او بخواهد در کنارش هستند.
با این نوع رفتار تا حد زیادی اضطراب از دست دادن پدر یا مادر از کودک گرفته می‌شود و هرگز در حضور کودک از والد دیگر بدگویی نکنند.