امید تازه در درمان مجروحان سلاح های شیمیایی

ت شیمیدانان دانشگاه تنسی آمریکا به آنزیم جدیدی دست یافتند که در توسعه داروی خنثی کننده اثرات سلاح های شیمیایی نقش تعیین کننده ای دارد.کشفی که گام جدیدی در درمان صدها هزار مجروح شیمیایی در سراسر دنیا محسوب می شود.

کد خبر: ۴۲۲۹۱

تاریخ: ۰۲ تير ۱۳۹۳ - ۱۸:۱۰

به گزارش شهدای ایران ایرنا، به نقل از ساینس، در این پژوهش آنزیمی به نام bioscavengers شناخته شده است که عملکرد موثری در برابر سلاح های شیمیایی دارد.

در اکثر سلاح های شیمیایی سمی، یک گاز اعصاب به نام sarin وجود دارد که در جنگ جهانی دوم توسط آلمانی ها توسعه داده شده است و به عنوان نماینده تحریک سیستم عصبی (nerve agents) قلمداد می شود.

هدف اصلی این پژوهش، تمرکز بر روی این نماینده هاست. محققان معتقدند که آنزیم های مهندسی شده ای که هیدرولیز نماینده های عصبی را تسریع می کنند، اثرات مضر آنان را نیز خنثی می کنند.

برای این امر از تکنیک پراکندگی نوترون و علوم محاسباتی استفاده شده است. پراکندگی نوترون به محققان اجازه می دهد تا یک نمای سه بعدی از جزییات آنزیم داشته باشند و شبیه سازی کامپیوتری از این اطلاعات برای درک نحوه دقیق نابودی نماینده عصبی توسط آنزیم استفاده می کند.

این آنزیم به صورت طبیعی در بدن وجود ندارد و از یک نوع ماهی خاص تهیه می شود و باید قبل از ورود به بدن تغییراتی روی آن انجام شود تا به عنوان یک عامل خارجی سرکوب نشود.

کشف آنزیم bioscavengers و توسعه آن در دارو ها، مهمترین راهکار برای نابودکردن اثرات مضر سلاح های شیمیایی است.

این تحقیقات می تواند در در مان صدها هزار نفر از مجروحان شیمیایی در سراسر دنیا گام مهمی باشد.

وجود صدها هزار قربانی سلاح های شیمیایی و بازماندگان آنها پس از جنگ های مختلف در جهان سبب شد تا کشورهای عضو سازمان ممنوعیت کاربرد سلاح های شیمیایی،روز 29 آوریل/ 9 اردیبهشت ماه را به عنوان زمانی برای یادبود و بزرگداشت قربانیان این نوع سلاح ها تعیین کنند.

جمهوری اسلامی ایران نیز در جریان هشت سال جنگ تحمیلی به علت استفاده عراق از سلاح های شیمیایی یکی از قربانیان اصلی این سلاح ها است. شمار زیادی از رزمندگان دوران دفاع مقدس در جریان 350 بار حمله شیمیایی عراق شهید یا مجروح شدند.

اکنون بیش از 100 هزار نفر در کشور مجروح شیمیایی وجود دارد که بسیاری از آنان هنوز درگیر عوارض متعدد ناشی از این مصدومیت بوده و نیازمند مراقبت های پزشکی ویژه هستند.