نشان افتخار بدون امضای رئیس جمهور

«ایثارگر»، نماد و نشان نمی‌طلبد زیرا که خود، نماد قدرت و نشان افتخار است، نماد و نشان افتخاری که امضا هیچ رئیس جمهوری هم پای آن نیست. امضا تاریخ به آن رسمیت بخشیده است؛ مهر تأیید خداوند پای آن است.

کد خبر: ۴۲۲۱

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۰

به گزارش شهدای ایران از فارس،نقطه حرکت او، «خود» اوست. تلاشش نیز برای معرفت «خویش» است تا پلی بزند به معرفت «الله» که هدف و مقصد اوست.

«ایثارگر»، از خود آغاز کرده است، با نثار خویش با ایثار خود و با گذشتن از هرچه دارد.

فرزند و عیال و خانمانش باشد، یا جانش یا سر و پا و چشمانش.

او، بی‌مهابا فارغ از هرگونه تشویش و تردید، سفر و طریق حرکتش را از خود شروع کرده است.

او، خود را مسافری بزرگ می‌داند برای سفری بزرگتر تا از مسیری پر خوف و خطر بگذرد، تا به مقصد و مقصودی برسد که از هرچه هست عالی ‌تر است.

«ایثارگر»، هدفی جز او و مقصودی جز رویت جمال بی ‌مثال «الله» ندارد.

«ایثارگر»، جز راهی که به او ختم می‌شود، برنمی‌گزیند.

«ایثارگر»، سختی‌ها را به جان می‌خرد و در برابر طوفان‌ها و ناملایمات زندگی کم نمی‌آورد.

در آیین و رسم او، مقام و منصب هدف نیست، زیرا که او را مقامات و مناصبی بس اولا و اعلی، پیش روست.

من بارها دیده ‌ام «ایثارگر» به آنچه داده است، افتخار می‌کند.

من بارها مبهوت مانده‌ ام که اینان چگونه به خود می‌بالند، غرورآفرین با اینهمه سوز دل و بغض‌های کهنه و در گلو مانده. من بارها شنیده ‌ام از سکوتشان، هزاران فریاد را ...

من، بارها دریا را خوانده ‌ام از نگاه خاموش اما پرفروغشان و آسمان را دیده ‌ام در چشمانشان. چشمانی که از سر و رویشان، بصیرت می‌بارد.

من، بارها دیده ‌ام زمین را که به خود می‌لرزد، از اقتدار و صلابت گام‌هایشان که چقدر، پایدار و مردانه، همچنان استوار مانده ‌اند.

و من همچنان چقدر واژه کم می‌آورم و حاصلی نمی‌یابم جز شرمساری و شرمندگی در برابرشان و درمانده از توصیفشان ...

پروردگارا! در این ایام ماتم و اندوه و در لیالی بیقراری و عزاداری سرور و سالار شهیدان، «ایثارگران» عزیزمان را عافیت و تندرستی عنایت و مرحمت فرما و توفیق حضور و بهره‌مندی از لحظه لحظه فرصت‌های خلوت و انس را به ما ارزانی‌دار.