پایان نگارش خاطرات محسن رفیق دوست

نویسنده خاطرات محسن رفیق‌دوست گفت: جلد دوم خاطرات محسن رفیق دوست از سال ۶۸ تا ۷۸ خواهد بود و این کتاب به مأموریت وی در بنیاد مستضعفان امام خمینی (ره) اختصاص خواهد داشت.

کد خبر: ۳۸۷۰۴

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۰۸:۲۷

به گزارش شهدای ایران؛  سعید علامیان نویسنده خاطرات محسن رفیق‌دوست با بیان اینکه نگارش جلد دوم خاطرات وی تا تابستان امسال به اتمام خواهد رسید، گفت: کار انجام مصاحبه‌ها با محسن رفیق دوست برای تدوین جلد دوم کتاب از نیمه دوم خرداد ماه سال گذشته شروع شده است.

وی گفت: به دلیل آنکه این اثر بر اساس توالی زمانی تدوین شده، سوالات و مصاحبه‌ها نیز در طول زمان و همزمان با تدوین کتاب صورت گرفته است.

این پژوهشگر و محقق با بیان اینکه جلد دوم خاطرات محسن رفیق دوست از سال 68 تا 78 خواهد بود، عنوان کرد: این کتاب به مأموریت وی در بنیاد مستضعفان امام خمینی (ره) اختصاص خواهد داشت.

محسن رفیق‌دوست پایه‌گذار سپاه و مسئول تدارکات در زمان جنگ بود. بسیاری از فعالان در دفاع مقدس نقش او در پیشبرد فعالیت‌های رزمندگان را بی‌بدیل می‌دانند. وی در دیباچه جلد نخست «برای تاریخ می‌گویم» می‌نویسد:
«سه سال پیش، فرمانده محترم کل سپاه، سردار سرلشکر پاسدار محمدعلی جعفری، یعنی همان عزیز جعفری خودمان، طی نامه‌ای که از سوی سردار فتح‌الله جعفری فرستاده بودند، از بنده خواستند که خاطرات و محفوظات خودم را از دوران دفاع مقدس بیان کنم. کار مصاحبه و تدوین خاطرات بر عهده برادری محترم و خبره، آقای سعید علامیان، بود. کتاب حاضر نتیجه 21 جلسه (48 ساعت) گفت‌وگوی حقیر با ایشان است.

متأسفانه، امروز، پس از گذشت 22 سال از پایان جنگ، که این‌جانب در آستانه هفتادسالگی‌ام، مرور انبوه خاطرات دفاع مقدس، که هر روز و هر ساعتش داستانی و حکایتی است، کار راحتی نیست، اما با استناد بر نوشته‌ها و مصاحبه‌هایی که در جراید و گفتارِ دیگر برادران آمده و آقای علامیان هم در طول مصاحبه‌شان بدان‌ها اشاره کرده‌اند، مبنا را بر این گذاشتم که آنچه می‌دانمْ بگویم و آنچه نمی‌دانمْ بگویم نمی‌دانم و آنچه می‌دانم و نباید بگویمْ بگویم نمی‌گویم. از خداوند خواستم مرا یاری دهد تا بتوانم مطالبی را بیان کنم که در تاریخ بماند؛ ما باید تاریخی را که تا قبل از انقلاب اسلامی، سال‌های سال، برای ما نوشتند خودمان بنویسیم و واقعیت‌ها را هم بنویسیم. بسیاری از بزرگان نیز، پس از انقلاب، چنین کردند تا نسل جوان امروز و نسل‌های آینده با حقیقتِ ماجرا‌ها آشنا شوند و ارزش کار نسل انقلاب را بهتر ارزیابی نمایند.»