اعمال ام‌ داود چیست؟

علامه مجلسی در کتاب شریف بحارالانوار درباره کمال ایام‌البیض می‌نویسد اندیشه و دل و اعضا در این ایام بر مجرد عمل صالح وقف می‌شود و بر در خانه خدای جلیل و در برابر اراده مقدس او به حبس درمی‌آید.

کد خبر: ۳۸۱۷۹

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۱۰:۵۸

شهدای ایران: از مهمترین اعمال سومین روز از ایام البیض ماه رجب، عمل «ام داود» است که برای برآمدن حاجات، دفع ظلم ظالمان بسیار مؤثر است.

بنابراین اعمال ام داود از عمده ترین اعمال ایام البیض است که در کیفیت و اجرای آن در کتب مفاتیح آمده که علامه مجلسی در کتاب شریف بحارالانوار درباره کمال ایام البیض می‌نویسد: «کمال ایام البیض در آن است که اندیشه و دل و اعضا بر مجرد عمل صالح وقف شود و بر در خانه خدای جلیل و در برابر اراده مقدس او به حبس در آید و به زنجیر مراقبت او به بند کشیده شود و از آن چه روزه‌دار از انجام آن خودداری می‌کند، به طور تمام و کمال بازداشته شود».

برخی سوره‌های قرآن کریم در روز پانزدهم رجب توصیه شده است از جمله «انعام»، «اسرا»، «کهف»، «لقمان»، «یاسین»، «صافات»، «فصلت»، «شوری»، «دخان»، «آیة الکرسی»، «فتح»، «واقعه»، «ملک»، «قلم»، «انشقاق» تا پایان قرآن شده است، همچنین از دیگر اعمال این ایام خواندن دعای «استفتاح»، زیارت امام حسین(ع)، به جای آوردن چهار رکعت نمازی که حضرت امیرالمؤمنین(ع) در این روز به جای آورد، خواندن دعای «یا مذل کل جبار و ...» است.

همچنین بنا بر آنچه در مصباح شیخ آمده کسی که خواهد اعمال ام داود به جا آورد، روزه بگیرد روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم را پس در روز پانزدهم غسل کند و چون وقت زوال داخل شود نماز ظهر و عصر را بجا آورد در حالتی که رکوع و سجودشان را نیکو کند و در موضع خلوتى باشد که چیزى او را مشغول نسازد و انسانى با او تکلّم ننماید پس چون از نماز فارغ شود رو به قبله کند و بخواند حمد را صد مرتبه و سوره اخلاص را صد مرتبه و آیة الکرسى را ده مرتبه و بعد از اینها بخواند سوره انعام و بنى اسرائیل و کهف و لقمان و یَّس و صافّات و حَّم سجده و حَّمعَّسَّق و حَّم دخان و فتح و واقعه و مُلْک و نَّ وَ اِذَا السَّماَّءُ انْشَقَّتْ و ما بعدش را تا آخر قرآن و چون از اینها فارغ شود بگوید در حالتى که رو به قبله باشد   دعای «صَدَقَ اللّهُ الْعَظیمُ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ ذُو، الْجَلالِ وَالاْکْرامِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَلیمُ...» که در مفاتیح الجنان به صورت کامل ارائه شده است.