مزار این شهید كجاست؟

سالهاست عکسی از یک شهید را در صفحات مختلف اینترنتی، وبلاگ‌ها، سایت‌ها و حتی بر دیوارهای شهرها می‌بینیم. عکس شهیدی که با لباس بارانی آبی خود و کلاهی که به گفته مادرش او برای فرزندش بافته است، از مظلومیت شهدایمان در دل صحراهای جنوب سخن می‌گوید.

کد خبر: ۳۲۰۴

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۰

به گزارش شهدای ایران به نقل از مشرق، هادی ثنایی ‌مقدم یازدهم تیرماه 1351 در شهرستان لنگرود بدنیا آمد. این نوجوان بسیجی روز 23 دی ‌ماه سال 1365 در منطقه عملیاتی «شلمچه» به شهادت رسید اما پیكرش هیچگاه بازنگشت. همرزمان او از نحوه شهادتش بر اثر اصابت مستقیم تیر می ‌گویند یادآور می ‌شوند كه هادی به همراه تعداد زیادی از شهدا به کنار جاده انتقال داده شد. پارچه سفید به همراه چوبی در کنار او قرار داده شد تا آمبولانس‌ها راحت او را پیدا کنند و به عقب برگردانند. آنها از آن محل دور شدند، آمبولانس‌ها تعدادی از شهدا را به سمت پشت خط آورد ولی خبری از پیكر هادی نبود.

تا به امروز کسی نفهمیده است بر سر پیكر شهید هادی ثنایی ‌مقدم چه آمده است؟ عده‌ای می‌گویند احتمال دارد گلوله خمپاره‌ای به کنار پیكرش خورده و او را در زیر خاک پنهان كرده و همین امر باعث شده است كه آمبولانس‌ها او را پیدا نکنند.

سال‌ ها از این ماجرا گذشت و از هادی تنها یک مزار خالی در شهرمان باقی ماند. در یکی از روزها مادر شهید به زیارت مزار فرزندش به گلزار شهدا می ‌رود و پس از دعا و فاتحه از جای خود بلند می‌ شود. ظاهرا در گلزار شهدا، نمایشگاه عکسی از شهدای کشورمان برپا بوده است. مادر شهید ثنایی ‌مقدم به تصاویر شهدا نگاه می ‌کند و به یك عكس خیره می‌ شود و ناگهان فریاد می‌ زند این هادی منه.... این هادی منه...

خانواده‌ های شهدای حاضر در گلزار شهدا دور او جمع می‌شوند. کسی نمی ‌دانست چه اتفاقی افتاده است. مادر شهید به سمت مسئول نمایشگاه می ‌رود و می ‌گوید این عکس را از کجا آورده‌اید؟، چه کسی این عکس را گرفته است؟ آنها نمی ‌دانستند صاحب این عکس و عکاس آن کیست. اما مادر شهید می ‌گوید: این هادی منه... من با دستان خودم این کلاه را برای او بافتم. این هادی منه...