مرکزی برای تایید خاطرات دفاع مقدس وجود ندارد

رواج خاطره گویی ساختگی از دفاع مقدس!

بیان برخی خاطرات دوران دفاع مقدس نه تنها درکی از فعالیت ها و رشادت های رزمندگان اسلام در صحنه های نبرد ایجاد نمی کند بلکه، با انتشار چنین نظرات و دیدگاه هایی در قالب خاطره، ابهامات بسیاری در مخاطبان ایجاد می شود و از این رو، ضرورت دارد مرکزی برای بررسی و پایش این خاطرات قبل از انتشار در رسانه ها ایجاد شود.

کد خبر: ۳۰۴۴۵

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۰:۵۴

به گزارش شهدای ایران، انتشار نوشتار و دیدگاه ها در قالب خاطرات رزمندگان حاضر در صحنه های مختلف دفاع مقدس یکی از ضرورت های مورد تاکید و اهمیت برای زنده نگه داشتن رشادت های صورت گرفته در دوران جنگ تحمیلی است و این مسئله از موضوعاتی بوده است که همواره مورد تاکید مسئولان قرار داشته ولی، به دلیل نبود مرکزی برای راستی آزمایی و تطبیق این گفتار و نوشتارها با واقعیت های عینی و ملموس دفاع مقدس، این نقل قول ها و خاطرات نه تنها کمکی برای بیان رویدادهای دوران دفاع نکرده است بلکه به عاملی برای دور کردن مخاطبان از این واقعیت ها تبدیل شده است.

با گذشت بیش از دو دهه از پایان دوران دفاع مقدس و با توجه به اینکه در آن ایام موضوع ثبت و ضبط خاطرات جنگ در دستور کار رزمندگان وفعالان رسانه ای و فرهنگی قرار نگرفته بود، بسیاری از واقعیت ها در گذر زمان به فراموشی سپرده شده و جزئیات بسیاری از رخدادها اینک وجود ندارد و به این دلیل، راویان خاطرات برای بیان این رویدادها تغییراتی را که ناخواسته از سوی ذهن برآن ها تحمیل می شود را اعمال می کنند که بی شک، این تغییرات سبب شده است در انتشار خاطرات و مسایل اشتباهاتی ناخواسته رخ دهد و خوانندگان با مطالعه آن نتوانند با آنچه که در صحنه رخ داده است ارتباط برقرار کنند.

ازسوی دیگر، به دلیل نبود مرکزی برای جمع آوری مستندات موجود ازعملیات های دوران دفاع مقدس و بی توجهی به گرد آوری نظرات فرماندهان و نقشه ها و گزارشات میدانی ازعملیات های صورت گرفته در خطوط دفاعی و رزمی کشور در هشت سال دفاع مقدس، رزمندگان حاضر در میدان های رزم نتوانسته اند آنچه را که درقالب ذهن خود و درخاطرات کم رنگ باقی مانده در حافظه خویش دارند را با این مرکز در میان گذاشته و اطلاعات خود را با اسناد و مدارک موجود بیان کنند.

اما این نگرانی نیز وجود دارد که چنین مرکزی درصورت ایجاد آن، به مجموعه ای اداری تبدیل و به جای تسهیل در بیان خاطرات و انتشار آن به عنوان مکانی برای متوقف کردن خاطره گویی و انتشار تبدیل شود که در این راستا می طلبد با بهره گیری از توانمندی فعالان ادبی و استفاده از منابع قابل اتکا و تصاویر موجود نسبت به ایجاد تسهیل در جمع آوری و انتشار این خاطرات اقدام و سپس نسبت به انتشار آن از طریق رسانه ها اقدام کرد.

همچنین به نظر می رسد، به دلیل پرتعداد بودن تعداد رزمندگان در دوران دفاع مقدس، امکان جمع آوری خاطرات آن ها تا قبل از طرح آن در محافل و مجامع مختلف عملا امکان پذیر نباشد که در این زمینه، به منظور جلوگیری از انتشار رسانه ای چنین خاطراتی می طلبد با ارایه آموزش به خبرنگاران حوزه دفاع مقدس از نشر چنین خاطراتی در ابعاد وسیع تا قبل از بررسی دقیق آن خودداری شود.

مراکزی چون بنیاد حفظ آثارو نشر ارزش های دفاع مقدس و نیز مراکزی مشابه آن می توانند در این خصوص منبع مناسب و مطمئنی برای رسانه ها در انتشار خاطرات دوران دفاع مقدس باشند هر چند که این مراکز نیز باید، با به روز کردن منابع خود و نیز گرد آوری بیشتر خاطرات رزمندگان به گونه ای عمل کنند که امکان استفاده از خاطرات بیشتری در رسانه ها فراهم شود.

راویانی که جنگ را ندیده و حس نکرده اند

از سوی دیگر به نظر می رسد برخی اقدامات صورت گرفته از سوی تعدادی از دستگاه ها و سازمان ها در بیان و انتقال خاطرات رزمندگان دوران دفاع مقدس به نسل جدید، خود زمینه ساز بروز آسیب در این بخش شده است به گونه ای که اخیرا مشاهده می شود برای انتقال مفاهیم و خاطرات رزمندگان به دانشجویان، نسبت به تربیت راوی ازمیان خود جوانان اقدام و بدون نظارت دقیق نسبت به استفاده از این افراد که جنگ و دوران دفاع مقدس را نیز درک نکرده اند اقدام می شود که این موضوع می تواند آسیب جدی به این حوزه وارد کند.

بی توجهی به رزمندگان دوران دفاع مقدس به عنوان سندهای زنده این ایام در اجرای چنین برنامه هایی و به حاشیه رانده شدن آن ها از دیگر موضوعاتی است که باید مورد توجه قرار گرفته و با اصلاح این رویه، با استفاده بیشتر از رزمندگان در اجرای برنامه هایی چون راویان دانشجویی و دانش آموزی، دانش آموزان و راویان دانشجو را در کنار این رزمندگان قرار داد تا آنان با شناخت بیشتر از واقعیت های دفاع مقدس، در آینده و با افزایش سطح دانش و اطلاعات خود بتوانند جای خالی این رزمندگان را پر کنند و راویان صدیقی از حماسه آفرینی های آنان داشته باشند.