پناهیان:

لبخند عده ای به دشمن دندان آن را تیزتر می کند

مشاور نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه ها گفت: لبخند شما وادادگی است و دندان دشمن را تیزتر می کند ولی، برخی گمان می کنند با این اقدام می توانند مشکلات را برطرف کنند.

کد خبر: ۲۹۵۱۶

تاریخ: ۰۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۳:۰۸

به گزارش شهدای ایران، حجت الاسلام علیرضا پناهیان در ششمین یادوراه شهدای مقاومت اسلامی در حسینیه قهرودی های تهران، افزود: در صدر اسلام فردی 13 سال به دلیل نفرت و عداوتی که از پیامبر داشت، هر زمانی که رسول خدا را می دید ایشان را به قتل با دستان خود تهدید می کرد و با وجودی که پیامبر، با مهربانی برخورد می کردند این فرد دست از نفرت و دشمنی باایشان بر نداشت.

وی اضافه کرد: با گذشت سال ها و در یکی از جنگ ها، همین فرد در سپاه کفر حضور یافت وپیامبر به دست خود نسبت به هلاک کردن آن اقدام کردند که این موضوع درسی تاریخی برای کسانی است که گمان می کنند می توان با محبت و لبخند زدن به دشمن، آن ها را با خود همراه کرد.

پناهیان با بیان اینکه عده ای با جسارت تمام تلاش کردند که برخی احکام مسلم اسلام را زیر سوال ببرند گفت: محبت و وحدت دو موضوع اساسی و مورد تاکید اسلام است ولی، اگر نحوه برخورد پیامبر با چنینافرادی را طرح می کردند کسی امروز جرات نمی کرد به خاطر منافع شخصی خود اسلام بدون قصاص را بر زبان جاری و خواهان اجرای آن درجامعه شود.

نماینده ولی فقیه در دانشگاه هنر ادامه داد: برخی ها می گویند که اگرما لبخند بزنیم همه جذب می شوند، آیا لبخند شما از لبخند رسل الله بالاتر ست؟ لبحند شما وادادگی است و دندان دشمن را تیزتر می کند و اگر این مسایل را در جامعه یاد داده بودیم کسی امروز گمان نمی کرد جای رسول خدا نشسته است و از ایشان بالاتر است.

پناهیان با بیان اینکه عده ای به صورت ذهنی تسلیم دشمن شده اند خاطرنشان کرد: تسلیم شدن در برابر دشمن فقط با اسلحه بر روی سر رخ نمی دهد بلکه تسلیم ذهنی در برابر آن ها، به نوعی تسلیم در برابر دشمن است که در بسیاری از موارد قابل بررسی نیست.

وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به اینکه نبود تاریخ نگری و بی توجهی به تاریخ از نقایص جدی در ارتباط با مفاهیم دینی است یادآورشد: در جمع آوری اطلاعات و استدلال ها معمولا به هست ها و بایدها توجه می شود و کمتر به واقعیت ها پرداخته ایم و از سوی دیگر، در دروس حوزه به به تاریخ اسلام در قالب فعالیت های جنبی توجه شده و پایه امور به صورت مطالعاتی است و حجم آن نیز بسیار اندک است که این موضوع سبب کم اطلاعی طلاب علوم دینی از تاریخ شده است.