حذف اثری دیگر از دفاع مقدس به قیمت ۳ میلیون تومان

بعد از گذشت ۲۵ سال از دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، حذف اثر دیگری از دفاع مقدس را شاهد هستیم؛ برداشتن تانک متجاوز عراقی از تنگه کوشک، واقع در شهر ایوان استان ایلام.

کد خبر: ۲۷۴۳۲

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۵

به گزارش شهدای ایران؛ تخریب و حذف آثار دفاع مقدس در مناطق عملیاتی جریان ادامه‌داری است که سا‌ل‌هاست با آن مواجه هستیم؛ اثر نامطلوب آن هم این است که بخشی از حافظه تاریخ دفاع مقدس از بین می‌رود؛ دفاعی که در دنیا بی‌نظیر بود.

بی‌شک این اقدامات و سهل‌انگاری و سکوت‌ در برابر معدوم کردن آثار به جا مانده از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، به نوعی خیانت در امانت است، امانتی که نسل‌های بعد برای آگاهی از روند مقاومت به آن نیاز دارند، به همین ساختمان‌های ترکش‌خورده، سنگرها و تانک‌های عراقی در خاک کشورمان.

بعد از گذشت 25 سال از دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، حذف آثار دیگری از دفاع مقدس را شاهد هستیم؛ برداشتن تانک متجاوز عراقی در تنگه کوشک، واقع در شهر ایوان استان ایلام.

احمدی یکی از رزمنده‌‌های دفاع مقدس ایلام است که ضمن ابراز تأسف از این رویداد، اظهار می‌دارد: در حملات آخر رژیم بعث عراق در سال 1367 نیروهای صدامی علاوه بر مناطق جنوب، شهرهای قصرشیرین، سومار و ایوان استان ایلام را تصرف کردند؛ نیروهای مردمی و سپاه ایلام بسیج شدند و به منطقه «تنگه کوشک» رفتند؛ درگیری با نیروهای صدام صورت گرفت و در جریان این درگیری نیروهای بسیج شده توانستند، ورودی تنگه کوشک را به آتش بکشند و تانک‌های عراقی را منهدم کنند.

وی ادامه می‌دهد: این حرکت به موقع موجب عقب‌نشینی دشمن شد؛ در بین تانک‌های منهدم شده عراق تانکی بود که توسط شهید «سیروس دوبرا» با آرپی‌جی زده شد؛ این تانک از سال 1367 تا چند هفته گذشته در تنگه کوشک بود و یکی از اسناد تجاوز رژیم بعث عراق و نماد مقاومت مردم در این منطقه به شمار می‌رفت.

احمدی بیان می‌دارد: متأسفانه بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ایلام این تانک را به قیمت 3 ـ 4 میلیون تومان به عنوان فلز قراضه فروخته است؛ بعد از پیگیری‌های مستمر به ما گفتند که می‌خواهند برای ایجاد یادمان، تانک تر و تمیزتر در این نقطه قرار دهند.

وی می‌افزاید: این امر برای دلسوختگان دفاع مقدس و کسانی که دغدغه‌مند حفظ آثار هستند، خیلی گران و سخت تمام شده است. چرا نباید این آثار همان گونه که هست حفظ شود؟ ما برای آیندگان چه حرفی برای گفتن و چه ادعایی خواهیم داشت؟

این آثار هویت تاریخی ملت ایران است و باید حفظ شود نه اینکه به بهایی اندک فروخته شود...