با نقد مسئولین دارید خلاف دستورات رهبری عمل می کنید!؟/ خط قرمز کجاست

رهبری صریح و روشن فرمودند توهین نکنید. نفرمودند نقد نکنید. نفرمودند سوال نپرسید. نفرودند سیاست غلط را ببینید و ساکت بمانید.  اتفاقا اگر قرار بود نقد تعطیل شود، خود ایشان پیشاپیش پرچمدار نقد نبودند.از اقتصاد تا فرهنگ، از عدالت تا عملکرد دولت‌ها.....

کد خبر: ۲۶۸۸۰۹

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۷:۳۱

شهدای ایران:سرویس سیاسی/ یکی از کاربران فضای مجازی  طی مطلبی تحت عنوان"شما با نقد مسئولین دارید خلاف دستورات رهبری عمل می کنید" نوشت:برداشت غلطی که این روزها بعضا از فرمایشات مقام معظم رهبری جا انداخته میشود دقیقا از همان جنس تحریف نرم‌ست.

رهبری صریح و روشن فرمودند توهین نکنید.
نفرمودند نقد نکنید.
نفرمودند سوال نپرسید.
نفرودند سیاست غلط را ببینید و ساکت بمانید.
اتفاقا اگر قرار بود نقد تعطیل شود، خود ایشان پیشاپیش پرچمدار نقد نبودند.
از اقتصاد تا فرهنگ، از عدالت تا عملکرد دولت‌ها.

مشکل از جایی شروع میشود که عده‌ای عامدانه بین "نقد" و "توهین" خلط میکنند.
هر نقدی که به مذاقشان خوش نیاید میشود توهین و گوینده مبشود مخالف رهبری و ضد ولایت فقیه...
هر سوالی که منافعشان را تهدید کند میشود تخریب.
این دقیقا همان مسیری‌ست که خطاهای مدیریتی را مزمن میکند ک در نهایت هزینه آنرا مثل هیشه مردم میدهند.

واقعیت اینست که سیاست‌هایی اجرا شده و همچنان در حال اجراست که نتیجه‌اش را امروز در اقتصاد میبینیم، در امنیت اجتماعی میبینیم، در شکاف طبقاتی و فشار معیشتی میبینیم.

اگر قرار باشد این سیاست‌ها بدون نقد ادامه پیدا کند، دقیقا همان اشتباهات گذشته دوباره و دوباره تکرار میشود.

تجربه نشان داده سکوت نه تنها مشکل را حل نمیکند، بلکه آن را عمیقتر هم میکند.

نقد سازنده نه دشمنی با نظام‌ست، نه تضعیف حاکمیت.، نه توهین به مسئولین

اتفاقا بزرگترین کمک به مسئولین‌ست. چون نقد صادقانه باعث میشود قبل از آنکه دشمن از بیرون ضربه بزند، خطا را از درون اصلاح میکند.

مدیری که نقد را برنمی‌تابد، یا به خودش اعتماد ندارد یا میداند تصمیمش قابل دفاع نیست.

اما خط قرمز کجاست؟ توهین و اهانت.

تخریب شخصیت، نسبت دادن نیت‌های اثبات‌نشده، فحاشی و بی‌ادبی نه نقدست و نه انقلابی‌گری.

اینها فقط خوراک رسانه دشمن را تامین میکند. فرق نقد با توهین، فرق جراحی با چاقوکشی‌ست که یکی برای درمان‌ست، دیگری برای زخمی‌ زدن.

پس حالا ملاک روشن‌ست.
نقد باید مستند باشد، دقیق باشد، ناظر به سیاست باشد نه تسویه حساب شخصی.

اگر این چارچوب رعایت شود، نه تنها با بیانات رهبری تعارضی ندارد، بلکه دقیقا در امتداد همان گفتمان مسئولیت‌پذیری و اصلاح‌ست.

امروز بیش از هر زمان دیگری جامعه نیازمند نقد شجاعانه اما منصفانه‌ست.
نه تقدیس مدیر، نه تخریب مدیر. بلکه مطالبه پاسخگویی.

این همان چیزی‌ست که اگر جدی گرفته نشود، هزینه‌اش را نه آن مسئول که در تهایت مردم و حتی رهبری خواهند داد.