مادر شهیدان کردبچه به فرزندانش پیوست

مادر بزرگوار شهیدان اسدالله و علی کردبچه که به اسوه صبر و ایثار در پاکدشت مشهور بود، پس از چند روز تحمل درد و رنج بیماری دعوت حق را لبیک گفته و به فرزندان شهیدش پیوست. به گزارش خبرنگار مهر، صبح امروز سک

کد خبر: ۲۶۷۹۴

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۱

به گزارش شهداي ايران به نقل از  مهر، صبح امروز سکینه تاجیک مادر بزرگوار شهیدان اسدالله و علی کردبچه پس از چند روز تحمل درد و رنج بیماری دعوت حق را لبیک گفته و به فرزندان شهیدش پیوست.

خبر وفات مادر شهیدان کردبچه به سرعت در شهرستان پاکدشت انتشار یافت و مردم ولایی و متدین این شهرستان در سوگ این مادر مومنه و با فضیلت اشک ماتم ریختند و از این اسوه صبر و استقامت دیار پاکدشت به عظمت یاد کردند.

مرحومه تاجیک در هشت سال دفاع مقدس با اعزام فرزندان خود به جبهه ها هیچگاه مخالفت نکرد و همواره مانند کوه در فقدان فرزندان خود به حضرت زینب(س) اقتدا کرده و به عنوان نماد ایثار در پاکدشت شناخته شد.

خانم سکینه تاجیک در کنار مرحوم کردبچه، برای اسلام و در راه تعالی اهداف نظام اسلامی، دو فرزند خود را تقدیم امام راحل(ره) کرد و خم به ابرو نیاورد، پدر و مادری که خالصانه و برای رضایت حضرت حق از عزیزترین سرمایه‌ های خویش گذشت تا روح قدسی آن طاهران ملکوت، حافظ و پاسدار نظام و میهن اسلامی مان باشد.

مادر شهیدان کردبچه در صف اول دفاع از ارزشهای اسلامی قرار داشت

صدرالله کردبچه در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به ویژگی های شخصیتی مادر شهیدان کردبچه اظهار داشت: تقید این مادر آسمانی به مسائل دینی و اجرای فرایض الهی زبانزد بود و تا زمانی که در بستر بیماری نیفتاده بود، همواره نماز خود را در اول وقت می خواند.

برادر شهیدان کردبچه افزود: پدر این شهدا نیز از انسان های متدین و متعهد پاکدشت بود که همواره در صف اول دفاع از ارزشهای اسلامی قرار داشت و هیچگاه از تقدیم فرزندانش در راه انقلاب اسلامی پشیمان نشد.

وی ادامه داد: این مادر با فضیلت علاوه بر فرستادن فرزندان خود به جبهه های جنگ حق علیه باطل، در پشت جبهه به ارسال کمک های مردمی برای رزمندگان اسلام همت گماشت و در کنار همسر وفادارش، برای اسلام و در راه تعالی اهداف نظام اسلامی فرزندان خود را تقدیم کرد.

نماینده پاکدشت در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن تسلیت درگذشت مادر شهیدان اسدالله و علی کردبچه اظهار داشت: انتظار و خواسته شهدای بزرگوارمان نظیر شهیدان کردبچه این بود که از آرمان و اهداف امام عزیز به خوبی دفاع شود و خصایص دینی و اعتقادی را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم که در وصیت نامه این شهیدان بزرگوار به خوبی آمده است.

فرهاد بشیری افزود: یقینا این دنیا می گذرد کما اینکه از گذشتگان نیز گذشت و آنچه مسلم است این که شهدای سرافراز این دیار عزت ابدیشان را کسب کردند و در راهی حرکت کردند که پرچمدار آن امام بزرگوار بود، کسی که همه چیز را به جز برای خدا نمیخواست، یقینا امروز هم ما وظیفه داریم که با دقت، با ظرافت و جامعیت، درراهی که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی تبیین می کند حرکت کنیم.

وی ادامه داد: شهداي‌ جنگ تحميلي، گران‌بهاترين هداياي مادران به پيشگاه الهي و چراغ هدايت‌گر براي جامعه به ويژه جوانان هستند و شهدا رفتند تا امروز ملت ایران در آسایش و امنیت کامل زندگی کند، به همین خاطر پاسداری از خون مطهر شهدای انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی وظیفه همه مسئولان و مردم ایران است.

بشیری تأکید کرد: خانواده شهدا پرچمدار دینداری و ولایتمداری در جامعه هستند و عمق ارادت خود به اسلام و ارزشهای اسلامی را با تقدیم فرزندانشان نشان دادند و قدردانی از خانواده شهدا همواره وظیفه همه مسئولان و مردم بوده  و هست و هیچگاه نباید این ستارگان نورانی از یادها بروند.

این مسئول اضافه کرد: برای عزت و اقتدار نظامی اسلامی خون های مطهر زیادی بر زمین ریخته شده است که باید ملت ایران همواره از آرمان های شهدا پاسداری کنند و امروز جوانان و نوجوانان باید با فرهنگ دفاع مقدس و شجاعت و سلحشوری های شهدای انقلاب اسلامی بیشتر آشنا شوند که این وظیفه مسئولین و خانواده ها است که زمینه این ارتباط را فراهم کنند.

وی متذکر شد: شهدا کسانی هستند که با لبیک گفتن به فرمان رهبر و مقتدایشان از با ارزش ترین سرمایه انسانی که جانشان بود گذشتند تا امروز جامعه در آسایش و امنیت کامل به سر ببرد و وظیفه ما در قبال خانواده معظم شهدا و یادگاران آنان بسیار سنگین است.

بشیری عنوان کرد: امروز جوانان این مرز و بوم الگوهایی نظیر شهیدان کردبچه را دارند و تا زمانی که چنین الگوهای بزرگی در جامعه وجود دارد، نباید نوجوان و جوان ما به سمت الگوهای غربی سوق پیدا کند.

وی تأکید کرد: این بانوی مومنه با تأسی به اهل بیت(ع)، دو فرزند برومند خود را در راه دفاع از اسلام و انقلاب تقدیم کرد و قطعا دارای اجری عظیم در پیشگاه خداوند متعال خواهد بود.

بشیری گفت: مادر شهیدان کردبچه از زنان مؤمنه و عفیفه ای بود که در دامان خود فرزندانی نظیر علی و اسدالله را تربیت کرد و در فقدان آنها خم به ابر نیاورد تا مبادا دشمنان قسم خورده این مرز و بوم خوشحال شوند.

عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی یادآور شد: اگرچه مادر شهیدان کردبچه به فرزندان شهیدش پیوست اما مردم پاکدشت همواره به یاد این اسوه ایثار و گذشت خواهند بود و از او به نیکی یاد خواهند کرد.

افتخار من سربازی امام زمان است/ من کورکورانه در راه دفاع از انقلاب نمردم

شهید اسدالله کردبچه در وصیتنامه حماسی خود تعابیری به کار می برد که نشان دهنده عظمت شخصیت اوست، این شهید بزرگوار 13 اردیبهشت ماه 1361 خود اینچنین می نویسد: اگر من شهید شدم دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید تا مردم بدانند که من چیزی همراه خود نمیبرم و چشمهایم را باز بگذارید که مردم بدانند که من کورکورانه نمردم، به برادرم بگوئید که زندگی را آزاد بگذارد و به کردستان بیاید و بجنگد چون یا مرگ است یا پیروزی. زندگی که بدرد نمی خورد پس آخرت بدرد میخورد، به تمام فامیل و دوستان بگویيد که دست از اسلام و امام خمینی برندارند چون همه ملت در صف مرگ قرار گرفته اند مرگ برای همه هست یا یک روز بیشتر یا کمتر، از مرگ نهراسید و تا خون دارید از اسلام و امام دفاع کنید.

سلام بر خدا و رسولش حضرت محمد (ص) و امام علی علیه السلام و یازده فرزندش و سلام بر امام زمان حضرت صاحب الزمان المهدی (عج) و نایب بر حقش امام خمینی و با درود بر شهیدان اسلام و امت شهید پرور ایران اسلامی برادران، خواهران، پدر و مادر و همسرم اکنون که خبر شهادت مرا می شنوید و این نوشته بر جامانده ام را میخوانید، شاید در این تفکر که به کدام جهت و مناسبت و چرا شهید شده ام و حتما می پندارید که من از جمع شما و از هستی و ... دست کشيده ام و یا فکر می کنید دشمن به آرزوی خود رسیده است اما ای عزیزان شما که با طرز تفکر و مبارزات من آشنائید، خوب میدانید که من نه وامانده از دست این دنیای فانی و نه از مرگ هراسی بدل داشتم.

بجاست که بگویم شما ای عزیزان و تو ای دشمن زبون من سرباز امام زمان هستم و تحت رهبری امام خمینی عزیز راه اسلام را انتخاب کرده و شهادت را بعنوان آخرین سلاح برای نابودی دشمن پذیرفتم، بدانید که من آگاهانه قدم برمی دارم و شهادت را آغاز حیاتی جاودانه و ابدی نزد خدای تبارک و تعالی می دانم و نهایت تکامل انسانیت است، حال چه کسی است که از این تکامل که هدف ما است اندوهگین می باشد.