مأموریت پنهان ژنرال آمریکایی در تهران

خاطرات ژنرال آمریکایی پرده از یکی از خونین‌ترین حوادث انقلاب برداشت. هایزر در کتابش صراحتاً تأیید می‌کند که دستور تیراندازی مستقیم به مردم در میدان انقلاب را شخصاً داده است.

کد خبر: ۲۶۷۷۸۸

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۱۰:۴۰

شهدای ایران:خاطرات ژنرال آمریکایی پرده از یکی از خونین‌ترین حوادث انقلاب برداشت. هایزر در کتابش صراحتاً تأیید می‌کند که دستور تیراندازی مستقیم به مردم در میدان انقلاب را شخصاً داده است.

به گزارش  حوزه، وزارت خارجه ایالات متحده در ۱۴ دی ماه سال ۱۳۵۷ از حضور ژنرال «رابرت ارنست هایزر» جانشین فرمانده نیروهای مسلح ایالات متحده در اروپا، در تهران خبر داد. یکی از اقدامات ژنرال هایزر در ایران، ترغیب سران ارتش به صدور دستور تیراندازی مستقیم به طرف مردم بود. این مطلبی است که خود هایزر در چند جا به صورت تلویحی به آن اعتراف می کند:

«روز جمعه ۲۶ ژانویه ۱۹۷۹ [ششم بهمن ماه ۱۳۵۷] خبر رسید که در دانشگاه [تهران] راهپیمایی با حضور حدود دو هزار نفر برپا شده و جمعیت از کنترل خارج شده است. نیروها تلاش کرده بودند تا آنها را تحت کنترل درآورند و تیراندازی هوائی کرده بود این کار بی تاثیر بوده است. از این رو لوله تفنگ هایشان را پایین آورده و به سوی جمعیت شلیک کرده اند. برآوردها نشان می داد بین ۱۵ تا ۲۰ نفر کشته شده اند. اطمینان داشتم که این حادثه، پیامدهائی به دنبال خواهد داشت.» (ماموریت به تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص۲۶۹)

هایزر در بخشی از کتاب خود، به ماجرای تیراندازی نظامیان به طرف مردم در میدان انقلاب (روبه روی ستاد ژاندارمری) در تاریخ ۲۹ ژانویه [نهم بهمن ماه] که طی آن چندین نفر کشته و تعداد دیگری نیز مجروح شده بودند، اشاره کرده و به طور مشخص بیان می دارد که دستور تیراندازی به طرف مردم را داده است.

وی می گوید:

«در جلسه دوشنبه ۲۹ ژانویه ۱۹۷۹ [نهم بهمن ماه ۱۳۵۷] با سران ارتش،... ناگهان پیامی تلفنی رسید که اپوزیسیون آماده ی حمله به ستاد مرکزی ژاندارمری در تهران است. من گفتم که این محل باید فورا به عنوان یک مرکز مهم دولتی مورد توجه و حفاظت قرار گیرد . به نظر من، بهترین روش این بود که روی سر راهپیمایان تیراندازی هوایی کنند و از گاز اشک آور استفاده نمایند. اگر این روش موثر نبود لوله تفنگ ها باید پایین می آمد تا شکی باقی نماند که نیروها شوخی ندارند. ژنرال قره باغی فورا به سمت تلفن رفت و با بختیار صحبت کرد و بعد آجودانش را خواست و به زبان فارسی به او دستور آتش داد. بعد به سوی من بازگشت و گفت همان طور که صحبت کرده بودیم اوضاع دقیقاً تحت کنترل خواهد شد... کمی بعد گزارش رسید که نیروها طبق دستور ما وارد عمل شده اند. تلاش کرده بودند بدون تیراندازی مستقیم، مردم را متفرق کنند اما بی فایده بوده است، بنابر این رهبران آنان را شناسایی و به سمت شان شلیک کرده بودند. گزارش دقیقی از میزان تلفات نداشتیم، اما قطعاً این تاکتیک باعث عقب نشینی جمعیت شده بود.(همان ،ص ۲۹۲)

در جلسه سه شنبه ۳۰ ژانویه ۱۹۷۹ [دهم بهمن ۱۳۵۷]، ژنرال قره باغی در مورد حوادثی که روزگذشته در برابر ستاد مرکزی ژاندارمری رخ داده بود، به شدت احساساتی شده بود... خط و نشان کشید و سعی کرد که مرا مسئول تیراندازی مستقیم نیروها به مردم بداند.در واقع او با انگشت خود به سوی من اشاره کرد و گفت: تقصیر شماست، شما مسئول مرگ مردم هستید.» (همان، ص۲۹۸)

هایزر در بخش دیگری از یادداشت های همین روز خود با خوشحالی اشاره می کند که دستورات صادر شده برای تیراندازی به سمت مردم، طی چند روز گذشته توسط نظامیان اجرا شده است.

وی می گوید:

«به پیروزی های چندروز اخیر اپوزیسیون می اندیشیدم. ما در برابر قدرت بی امان این جنبش مردمی، پیشرفت کمی به دست آورده بودیم. نکته ای که مایه اعتبار ما بود و باور نداشتم که سولیوان قدر آن را بداند، این بود که سربازان برای اجرای حکومت نظامی از دستورها اطاعت می کردند، و آنها آماده بودند که به سوی برادران ایرانی و برادران مسلمان خود تیراندازی کنند نشان داده بودند که هر کاری لازم باشد، انجام خواهند داد. (همان،ص۲۹۹)