تهیه‌کننده سریال «پسران هور» سکوتش را شکست

مجتبی فرآورده، تهیه‌کننده سریال تلویزیونی «پسران هور»، در بیانیه‌ای مفصل نسبت به انتشار اطلاعیه عذرخواهی منسوب به روابط‌عمومی این سریال واکنش نشان داد و آن را «نادرست و مجعول» خواند.

کد خبر: ۲۶۵۷۳۶

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۴۰۴ - ۱۴:۵۲

به گزارش شهدای ایران به نقل از تسنیم، پس از پایان پخش سریال تلویزیونی «پسران هور»، مجتبی فرآورده، تهیه‌کننده این مجموعه، با انتشار بیانیه‌ای مفصل به اطلاعیه‌ای که در هفته‌های نخست پخش سریال با عنوان «عذرخواهی روابط‌عمومی پسران هور از دستگاه قضا» منتشر شده بود واکنش نشان داد.

فرآورده در این بیانیه تأکید کرده است که روابط‌عمومی سریال هیچ‌گاه چنین اطلاعیه‌ای صادر نکرده و متن منتشرشده از سوی سیمافیلم را «مجعول و خلاف واقع» دانسته است. او دلیل سکوت و تأخیر در واکنش رسمی را «حفظ آرامش فضا و پرهیز از جنجال در زمان پخش سریال» عنوان کرده و گفته است: «مانند مادری که برای در امان ماندن فرزندش از هیاهو، مدتی سکوت می‌کند، ما نیز صبر کردیم تا سریال به پایان برسد.»

تهیه‌کننده «پسران هور» در ادامه، با بازخوانی مستندات تاریخی مربوط به واقعه‌ای که در قسمت نخست سریال بازنمایی شد، تأکید کرده است که روایت ارائه‌شده بر اساس اسناد واقعی دوران دفاع مقدس بوده و هیچ‌گونه اهانتی در آن وجود نداشته است. او در پایان یادآور شده: «برای بازنمایی حقیقت دوران دفاع مقدس و رفتار حق‌طلبانه شهید علی هاشمی، عذرخواهی مفهومی ندارد؛ ما کنار شهیدان و آرمان‌هایشان ایستاده‌ایم.»

متن بیانیه به این شرح است:

بسمه تعالی

بدون لُکنَت عذرخواهی می‏کنیم، اما عذرخواهی از چه کسی ؟!

بهانه این نوشتار، اطلاعیه‌‏‏ای است منتسب به روابط عمومی سریال پسران هور، مبنی بر عذرخواهی روابط‌ عمومی مجموعه «پسران هور» از دستگاه قضا، که در تاریخ 10/7/1404 توسط سیمافیلم منتشر شد.

روابط عمومی سریال پسران هور، هرگز چنین اطلاعیه‏ای صادر نکرده و علت سکوت و تاخیر در تکذیب اطلاعیه، در حکایت آن مادری نهفته است که چندگاهی از طفل خود صرف نظر کرد تا جگرگوشه‏اش از کوران رخدادها جان سالم به در بَرد. لذا اکنون که سریال به اتمام رسیده، برای تنویر افکار عمومی، ابتداء میزانسی که باعث برخورد شهید علی هاشمی با دادستان وقت سوسنگرد شده است را طبق اسناد تاریخی بازخوانی کرده و سپس نکاتی را معروض می‏دارد :

1 – در 43 سال پیش، یعنی نیمه مرداد سال 1361 در بحبوحه دفاع مقدس، رژیم بعث عراق شهر بستان را به اشغال خود در آورده و مردم مظلوم و آواره هویزه راهی سوسنگرد می‏شوند تا سرپناهی بیابند.
2 – مردان رزمنده هویزه، خانواده‏ها را در چادرهای تدارک دیده شده در سوسنگرد مستقر کرده از سر تیر برای چادرها برق می‏گیرند و برای دفاع از انقلاب اسلامی و سرزمین ایران راهی میدان نبرد می‏شوند.

3 - دادستان وقت سوسنگرد بدون درک موقعیت شرایط آوارگان جنگ تحمیلی و شرایط زیست آنان، در غیاب مردان رزمنده‏ای که در جبهه حضور دارند، هم برق زن و بچه‏ها را قطع می‏کند، و هم برخی از مردان حاضر را دستگیر و به زندان می‏اندازد.

4 - یکی از رزمنده‏گان برای مرخصی از جبهه باز می‏گردد و از پیگیری برای آزادی افراد دستگیر شده توسط  دادستان طَرفی نبرده، تظلم و دادخواهی نزد فرمانده وقت سپاه سوسنگرد، شهید علی هاشمی می‏برد.

5 – روحیه انقلابی و منش غیرت‏مندانه و حق‏طلبانه شهید علی هاشمی باعث سرزنش دادستان وقت سوسنگرد شده و موقیعت جنگی و زمانی و شرایط مکانی آوراگان مظلوم جنگ را به او یادآوری می‏کند و منجر به آزادی دستگیر شدگان می‏شود.

نکاتی چند در این خصوص :
پس از پخش اولین قسمت سریال از سیما، تلاش کردیم در فضایی به دور از جنجال، سوءتفاهم ایجاد شده از این حاشیه‏ی بیهوده را حل و فصل کنیم، نامه‏ای تنظیم کردیم بدون عذرخواهی و توضیحاتی را ارائه دادیم، اما آن نامه به تیر غیب گرفتار شد و سیمافیلم اطلاعیه‏ای مجعول، از جانب عوامل سریال، بنام عذرخواهی روابط عمومی سریال پسران هور از دستگاه قضا روانه‏ی نشر کرد که از دیدن آن در بُهت و حیرت فرو رفتیم. با توجه به اینکه فضای دفاع مقدسی سریال اساساً اقتضاء نمی‏کرد درخواست همکاری، یا مراوده و یا ‏مکاتبه‏ای با مسئولان قوه قضاییه داشته باشیم، روشن نشد اینهمه تشکر و قدردانی پُر طُمطراق از قوه قضاییه بابت کدام همکاری صورت گرفته که ظاهراً باعث حیرت برخی از مسئولان قوه قضاییه هم شده است.

پس از اتمام سریال، درخواست کردیم جلسه‏ای با حضور مدیر سیمافیلم، مدیر مرکز سریال سوره و نمایندگان حقوقی آنان و نماینده قوه قضاییه برگزار شود تا برای جفایی که در حق شهید علی هاشمی صورت گرفته تدبیری اندیشه شود، علی رغم موافقت، اما پس از گذشت بالغ بر 10 روز و پی‏گیری مدیر مرکز سریال سوره متاسفانه جلسه‏ای برگزار نشد. لذا این نوشته برای یافتن پاسخ به این پرسش منتشر شد، که اطلاعیه عذرخواهی سیمافیلم برای کدام گزاره‏ است؟

عذرخواهی از جانب شهید علی هاشمی است برای رفتار حق‏طلبانه‏اش؟ یا عذرخواهی برای بازنمایی واقعه‏ای از دوران دفاع مقدس؟ عذرخواهی برای تصویر صادقانه‏ی رفتار غیرت‏مندانه و حق‏طلبانه شهید علی هاشمی؟

یا عذرخواهی برای یادآوری آرمان‏های انقلاب اسلامی؟ عذرخواهی از چه روی و از چه کسی؟

اگر قرار به عذرخواهی باشد، باید سر بر تربت پاک شهدای والفجر مقدماتی، شهدای قرارگاه سری نصرت، شهدای عملیات خیبر و دیگر شهدا گذاریم و از آنان پوزش طلبیم که با تمام سعی و تلاشی که صورت گرفت نتوانسته‏ایم گوشه‏ای از رشادت‏ها و دلاوریهای‏شان در دوران دفاع مقدس را تصویر کنیم.

باید به ارواح طیبه فرماندهان قهرمان این دیار، چون هاشمی‏ها، سالمی‏ها، سیدنورها، رمضانی‏ها، باقری‏ها، باکری‏ها، رشیدها، کاظمی‏ها، خرازی‏ها، همت‏ها، زین‏الدین‏ها، بقایی‏ها و ... که در این سریال به آنان پرداخت شده بگوییم، از اینکه تنها بخش اندکی از فداکاری و دلاورمردی‏ شما گرانمایه‏گان را به تصویر کشیده‏ایمیما، شرمنده‏ایم.

باید به روح بلند شهید علی هاشمی عذر تقصیر ببریم که پس از گذشت نزدیک به 35 سال از شهادت او، به همت مرکز سریال سازمان سینمایی سوره، جمعی هم‏پیمان شدند تا راوی صادقی از رشادت‏ها و رادمردی‏های او و یاران گران‏سنگ‏ او باشند، اما افسوس که ناشکیبایی و بی‏تدبیری، این روایت ناب را دچار حاشیه‏ای بی‏مورد کرد.

به صراحت یادآور می‏شویم برای خلق اثری از دوران دفاع مقدس و تبیین و یادآوری آرمانهای انقلاب اسلامی و تصویرگریِ روایتی صادقانه از رادمردانی که ماندگاری ایران زمین مدیون آنها است و جان فدا کردند تا ایران بماند، عذرخواهی معنی ندارد. ما حق را با حق می‏سنجیم نه با القاب و منصب!

ما مواضعمان را صریح، شفاف، روشن و بدون لُکنت بیان می‏کنیم، عهدمان با آرمانهای انقلاب اسلامی و شهدا همچنان پابرجاست و در کنار رفتار انقلابی و حق‏طلبانه‏ی شهید علی هاشمی ایستاده‏ایم.

کسانی که از رفتار انقلابی و حق‏طلبانه شهید مظلوم علی هاشمی اعراض می‏کنند، از پاسداشت کرامت انسانی و آرمانهای خمینی کبیر، که پابرهنگان و کوخ‏نشینان و مستضعفان و آوارگان جنگ تحمیلی را ولی نعمت می‏دانست و همه کس را در هر مقام و منصب مدیون آنان می‏پنداشت و به مقام الهی مجاهدانِ رزمگاه خون و شهادت غبطه می‏خورد، نه از منویات امام راحل استنباط درستی دارند و نه از شرایط دوران دفاع مقدس، که اگر چنین نبود، به رفتار حق‏طلبانه‏ی قهرمانان بی‏بدیل آن دوران خُرده نمی‏گرفتند.

آنچه که بیان شد، مگر چه بود جز روایتی مستند و تصویری از آن دوران تاریخی؟ چه اهانت، یا  بی‏حُرمتی صورت گرفته بود که نیاز به عذرخواهی داشت؟

اگر چنین است، چرا برای تصویر برخی از ناکامی‏ها در عملیات بزرگ خیبر، از ستاد کل نیروهای مسلح، برای واگوییِ به بن‏بست رسیدن جنگ در سال 1361 از فرماندهان ارتش و سپاه، برای خروج قاچاقی و بدون گذرنامه نیروهای شهید هاشمی برای رفتن به عراق، از نیروی انتظامی و اداره گذرنامه، برای انجام فعالیت نظامی در پوشش جهاد سازندگی، از وزارت جهاد کشاورزی، برای جعل سند و کارت‏های شناسایی، از سازمان ثبت اسناد، برای پاره کردن برگه‏های گزینش توسط شهید علی هاشمی، از اداره کل گزینش سپاه، و.... که در این مجموعه‏ی تلویزیونی به آن پرداخت شده بود عذرخواهی نکردید؟! اگر نمی‏توانید برای آرمانها و ارزش‏ها و راه شهدای انقلاب اسلامی سینه سپر کنید، لااقل به رفتارهای انقلابی و حق‏طلبانه‏ی شهدا خُرده نگیرید و در حق آنان جفا نکنید.

آیا کسی جواب این پرسش را می‏داند، که چرا باید برای بازگویی و بازنماییِ وقایع تلخ و شیرین دوران دفاع مقدس اظهار ندامت کرد؟! آیا جوانمردی یافت می‏شود تا از به فراموشی سپرده شدن 35 ساله‏ی قهرمانی بی‏بدیل چون شهید علی هاشمی عذرخواهی کند؟ آیا کسی هست تا از درد و رنجی که مادر مرحومه و همسر و فرزندان محترم او در سالهای بی‏خبری و بی‏قراری، با طعنه‏های زهرآگین تحمل کردند، دلجویی کند؟ آیا خون شهید علی هاشمی آنقدر حُرمت نداشت که سعه صدر پیشه کنید؟

بر اساس کدام استدلال سُست و بی پایه، برای بازنمایی وقایع تاریخی باید اظهار سرافکندگی و عذرخواهی کرد؟ که اگر چنین شود، وقایع تلخ و شیرینِ تاریخ گران‏سنگ دوران دفاع مقدس و تاریخ ملت‏ها به چه کار ‏آید؟ اگر این رویه ناصواب باب شود، بدا به حال راویان اخبار، بدا به حال مورخان، بدا به حال تصویرگرانِ حقایق تاریخی.
ما از امام بزرگوارمان آموخته‏ایم، که عنصر زمان و مکان، در بیان احکام شرعی چنان موثر است که نظر فقیهان را در فتاوا دستخوش تغییر می‏کند. آیا دو عنصر مهم زمان و مکان برای فهم این روایت تاریخی کارآمد نبود؟

وقایع تاریخی را باید در ظرف زمانی، مکانی و شرایط آن دوران تاریخی و ارزش‏های حاکم بر آن جامعه ارزیابی کرد، نه در شرایط و موقعیت جامعه‏ای که در آن زیست می‏کنیم. جامعه‏ای که ارزش‏ها و آرمان‏ها  برای برخی رنگ باخته و القاب و منصب‏ها  بر اریکه ارزش‏ها و آرمان‏ها تکیه زده است.

عزیزان، سروران، بزرگواران، در شرایطی که دشمن قدار چنگ و دندان نشان می‏دهد و پشت مرزهایمان به انتظار نشسته است، بهتر نبود اجازه دهید نسل امروز بدون هیاهو، بیش از گذشته با قهرمانان راستین این مرز و بوم آشنا شود، تا بداند قهرمانان اصیل این دیار، چگونه می‏اندیشیدند، چگونه می‏زیستند، چگونه رفتار می‏کردند، و چگونه خون‏شان را در راه آرمان‏های انقلاب اسلامی و ماندگاری ایران نثار کردند؟